"Przygotujcie drogę Panu,
Dla Niego prostujcie ścieżki" (Mk 1,3)
(cz.2)
 |
Pallottinum
|
Mk 1, 3
|
Prostujmy ścieżki Pańskie:
 15 lutego 2013 |
 str.10 |
Świadkowie Jehowy krytykują spirytyzm:
|
15 lutego 2013 |
str.10 |
Co nie przeszkadzało Świadkom Jehowy w przeszłości powoływać się i cytować spirytysty J. Grebera w celu uwiarygodnienia niektórych wersetów swojego wydania Przekładu Nowego Świata:
 zob. wyd.1962 |
str.5
|
Johannes Greber był spirytystą:
 1961 Nr 8 |
 str.3 |
|
15 lutego 2013 |
 str.5 |
Z lewej strony spirytysta Johannes Greber, z prawej "Zespół bogobojnych tłumaczy" Przekładu Nowego Świata - J 1, 1; Hbr 1, 8; Łk 11, 28:
| Johannes Greber | Świadkowie Jehowy |
|---|
 zob.
wyd.1937
|
zob.
zob.
wyd.2013
|
J 1,1
 str.164
|
J 1,1
str.1425
|
Hbr 1,8
 str.388
|
Hbr 1,8
str.1601
|
Łk 11,28
 str.133
|
Łk 11,28
str.1400
|
 powiększ
|
powiększ
|
|
Pallottinum
|
Mk 1, 3
|
|
Prostujmy ścieżki Pańskie:
|
15 lutego 2013 |
str.10 |
Kto czyta Pismo Święte, ten poznaje prawdę. Kto poznał prawdę, ten wie, że:
Mt 18, 9
|
Łk 12, 5
|
|
15 lutego 2013 |
str.10 |
Jeśli Żydzi przejęli taką naukę od pogan, to dlaczego Pan Jezus nie walczy z ich błędnymi wyobrażeniami? Dlaczego jakby wbrew twierdzeniom Świadków Jehowy zwraca się do faryzeuszów z taką oto przypowieścią:
Łk 16, 19-31
|
Gdyby dzisiaj ktoś z umarłych przyszedł do Świadków Jehowy i powiedział, że jest nagroda (Łk 23, 43) albo kara (Łk 12, 5) po śmierci, to Świadkowie Jehowy uwierzą?
Komentarz do Łk 16, 19-31:
|
 wyd.1991 |
 |
 |
 str.112 |
 |
Zajrzyjmy na chwilę do tej publikacji z tego samego miesiąca:
 Luty 2013 |
 str.13 |
|
Luty 2013 |
str.13 |
Nazwanie człowieka "duszą" nie przeczy, iż człowiek ma duszę nieśmiertelną. Wszystko zależy od tego, w jakim kontekście występuje to słowo. Świadkowie Jehowy jakoś nie kwapią się , by przytoczyć wersety biblijne, które ukazują duszę, jako element nieśmiertelny, np.:
|
Pallottinum
|
Mt 10, 28
|
Łk 21, 5 (dusza po śmierci idzie do piekła):
|
Ap 20, 4
|
Ap 6, 9n (dusze zabitych, a nie zabite):
|
Mt 16, 26
|
Jk 1, 21
|
Mdr 3, 1n
|
|
Luty 2013 |
str.13 |
"Dusza, która grzeszy, ta umrze" - logika nam podpowiada, że ta dusza, która nie grzeszy, ta nie umrze. Świadkowie Jehowy w swojej argumentacji przemilczają dalszy kontekst:
Ez 18, 21nn
|
Dusza jeśli już umiera, to dla Boga
Rz 6, 23
|
Jk 5, 20
|
|
Pallottinum
|
Mk 1, 3
|
|
Prostujmy ścieżki Pańskie:
|
15 lutego 2013 |
 str.11 |
Przede wszystkim tak przedstawiony symbol Trójcy Świętej jest fałszywy:
|
str.11 |
 Warszawa 1991 |
 ilustracje na końcu książki |
Natomiast:
|
str.11 |
Czy w świetle Nowego Testamentu "umarli nie są świadomi niczego"?
"Zatrzymajmy się przy tekście Księgi Koheleta, gdzie przeciwnicy życia po śmierci często powołują się na nią. Otóż aby zrozumieć właściwy sens: "Los bowiem synów ludzkich jest ten sam, co i zwierząt; los ich jest jeden: jaka śmierć jednego, taka śmierć drugiego, i oddech życia ten sam. W niczym więc człowiek nie przewyższa zwierząt" (Koh 3, 19) i "Bo nie ma żadnej czynności ni zrozumienia, ani poznania, ani mądrości w Szeolu, do którego ty zdążasz" (Koh 9, 10), trzeba wziąć pod uwagę specyficzny charakter całej księgi. Każdy, kto bez jakichkolwiek uprzedzeń przeczyta ją w całości, bez trudu zauważy, że przedstawia ona rozterki i wątpliwości człowieka, szukającego odpowiedzi na istotne pytania egzystencjalne.
Człowiek ten nie zna jeszcze prawd, które objawił w całej pełni Chrystus. Dlatego boleje nad faktem, że los sprawiedliwych i złoczyńców jest jednakowy (por. 2, 16; 9, 2). Chociaż Kohelet doświadczył, że nagromadzenie bogactw nie uszczęśliwia, to jednak w obliczu śmierci zdaje mu się, że człowiekowi nie pozostaje nic innego, jak korzystać z tych okruchów radości, jakie daje jedzenie, picie i rozkosze erotyczne (por. 2, 24; 9, 9). Autor Księgi ukazuje więc bezsilność człowieka, który pozbawiony światła objawienia szamoce się wśród niepewności o własny los. Księga również jest świadectwem dojrzewania w dziedzinie moralnej i religijnej Ludu Bożego. Należy pamiętać, że Objawienie w III w. przed Chr. nie było jeszcze zakończone. Nie zostały jeszcze napisane: proroctwo Daniela, obydwie Księgi Machabejskie, Księga Mądrości, nie pojawił się jeszcze Chrystus, przynoszący nam pełne światło.
Księga Koheleta swoim specyficznym, szokującym, czasem nawet gorszącym klimatem, przygotowała umysły na dalsze Objawienie. Uświadomiła Ludowi Bożemu niewystarczalność tego, co Bóg dotychczas w swoim zbawczym planie nam powiedział, wzbudziła niezadowolenie z tej niewystarczalności, obudziła pragnienie i wewnętrzne zapotrzebowanie na odsłonięcie nam tajemnicy życia pozagrobowego, o której coraz więcej i jaśniej mówić będą ostatnie chronologicznie Księgi Starego Testamentu, a najbardziej Nowy Testament. Kohelet dokonał tego właśnie przez swoje pytajniki, które postawił nad każdym dobrem tego świata. Uważni czytelnicy tej Księgi musieli sobie zdać sprawę z tej podstawowej prawdy, że człowiek jest za wielki, by mogły go zaspokoić wartości tej ziemi, że czeka na innego Pana, który go weźmie w swoje posiadanie i nasyci. Chociaż Kohelet nie dał odpowiedzi na problemy, które postawił, jednak jego niezaprzeczalną zasługą jest to, że sformułował je tak w jaskrawy sposób i uświadomił Ludowi Bożemu.
Autor Księgi Koheleta niczego nie rozstrzyga definitywnie o rzeczywistości istniejącej poza granicą śmierci. Mówiąc o tym, że los człowieka i zwierzęcia jest taki sam ze względu na nieuchronność śmierci, równocześnie stawia pytanie: "Któż pozna, czy siła życiowa synów ludzkich idzie w górę, a siła życiowa zwierząt zstępuje w dół do ziemi?" (3, 21). Ujawnia więc jedynie swoją bezsilność w poszukiwaniu prawdy ostatecznej. Ukazuje tylko to, co jawi się jego oczom. Stwierdzenia Księgi Koheleta dotyczące losu człowieka po śmierci są więc pytaniami, a nie ostatecznymi odpowiedziami. Ostateczną odpowiedź przyniósł później Jezus Chrystus, dlatego też nie można pytania traktować jako ostatecznej odpowiedzi, natomiast naukę Jezusa tak interpretować, jakby Jezus niczego nowego nie wniósł."
|
Pallottinum
|
Mk 1, 3
|
|
Prostujmy ścieżki Pańskie:
|
15 lutego 2013 |
 str.12 |
Na jakiej podstawie Świadkowie Jehowy twierdzą, że nauka o Trójcy Świętej jest fałszywa, kiedy to sami przedstawiają ją w fałszywym świetle?
Na jakiej podstawie Świadkowie Jehowy twierdzą, że nauka o duszy nieśmiertelnej jest fałszywa, kiedy w Piśmie Świętym są wersety, które tej tezie przeczą?
|
