Październikowe manipulacje
w Broadcasting 2018
(cz.2)

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2018-11-16

W drugiej części przyjrzymy się 5 wskazówkom, które przedstawia członek tzw. "Ciała Kierowniczego",

Zobacz:

Ciało Kierownicze Świadków Jehowy popełnia błędy doktrynalne Piotr Andryszczak

Geoffrey Jackson, a w których mają rzekomo znajdować się argumenty na poparcie wstawienia w Nowym Testamencie słowa "Jehowa". Zaczynamy:

„Imię Boże jest konsekwentnie używane we fragmentach Septuaginty pochodzących z I w. p.n.e. oraz I w. n.e. Na tej podstawie niektórzy uczeni dopuszczają możliwość, że Jezus i Jego uczniowie posługiwali się imieniem Bożym w cytatach.”

Dobrze, że tylko niektórzy uczeni dopuszczają taką możliwość. Zadajmy pytanie. Dlaczego Świadkowie Jehowy wstawili słowo "Jehowa" w tych miejscach w Nowym Testamencie, które nie są cytatami ze Starego Testamentu, a są swobodną wypowiedzią autorów biblijnych?

„Ale pamiętajmy, że cytaty z Pism Hebrajskich stanowią tylko jakąś 1/3 z 237 miejsc, w których Chrześcijańskie Pisma Greckie w Przekładzie Nowego Świata zawierają imię Boże. Co możemy powiedzieć o pozostałych?”

Na 350 cytatów ze Starego Testamentu, około 300 pochodzi z greckiej Septuaginty.

„Tutaj dochodzimy do momentu, w którym możemy zamienić się w detektywów.”

Świadkowie Jehowy twierdzą, że są głosicielami królestwa Bożego, a tutaj zamieniają się w detektywów. W jaki sposób poprowadzą śledztwo? Czy znajdą "zabójcę" imienia Bożego w Nowym Testamencie?

„Wyobraź sobie, że jesteś detektywem i łapiesz złodzieja dzieł sztuki, który wykradł ponad 200 eksponatów z różnych muzeów i galerii. Złodziej nie tylko zabrał obrazy, ale też zastąpił je falsyfikatami. Musisz rozpocząć śledztwo i szukać wskazówek naprowadzających na właściwy trop. Najpierw powinieneś dowiedzieć się, gdzie znajdowało się każde dzieło sztuki. Gdy ustalisz, że zastąpiono je falsyfikatami, będziesz mógł przywrócić oryginały na właściwe miejsce.”

Jeśli ma się dostęp do oryginałów, to nie będzie z tym żadnych problemów.

„Podobnie my mamy solidne dowody na to, że w II i III w. n.e. popełniono przestępstwo.”

Solidne dowody? Ciekawie się zaczyna. Czy to "przestępstwo" polegało na usunięciu imienia Bożego z Nowego Testamentu? Oglądamy dalej...

„Odstępczy chrześcijanie usunęli z Biblii imię Boże i zastąpili je greckim słowem kyrios, czyli Pan. Jest na to wiele dowodów.”

Nie ma na to żadnych dowodów! Jeśli rzekomo w tamtym czasie byli tzw. "odstępczy chrześcijanie", to równolegle musieli być też prawdziwi chrześcijanie. Nie jest przecież możliwe, by apostolski Kościół, z którym Chrystus miał być obecny "przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (Mt 28, 20) nagle przestał istnieć z chwilą śmierci ostatniego Apostoła i nagle po nim pojawili się "odstępczy chrześcijanie":

„Kościół nie mógł zbłądzić, bo jest „Ciałem Chrystusa” 1Kor 12:27. Chrystus jest Jego „Głową” (Ef 1:22) i ma być z nim przez wszystkie wieki (Mt 28:20; por. Ef 3:21). Duch Św. też miał być z Kościołem na zawsze (J 14:16; por. Ap 3:6). Kościół wraz z Chrystusem ma przez wszystkie wieki oddawać chwałę Bogu (Ef 3:21).

Gdyby Kościół po śmierci Jana stał się, jak uczą ŚJ, odstępczy, to jak by to źle świadczyło o Apostołach i ich uczniach. Przecież mieli oni wychować sobie następców, a jeżeli tego nie umieli, to cóż by o nich wtedy powiedzieć (1Tm 6:20, 2Tm 2:2, 1:13n.). Chrystus nawet modlił się za tych, których Apostołowie pozyskają: „A nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie” J 17:20; por. 10:16, 20:29. Czyżby modlitwa Jezusa była bezskuteczna i uczniowie Apostołów porzucili prawdę Chrystusową?

Kościół nie mógł zbłądzić i odstąpić od Jezusa, bo „Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo aby osobiście stawić przed sobą Kościół jako chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany” Ef 5:25nn. Odstępowali od Jezusa przez wieki jedynie ludzie, którzy opisani są na przykład w Dz 20:30 i 2P 2:1nn. ŚJ mylnie odnoszą te wersety do całego Kościoła zamiast do jednostek czy grup ludzi (Ga 1:6-9, 1J 2:18n.).

Gdyby cały Kościół miałby być po śmierci Apostołów odstępczy, to po co Paweł pisał Tymoteuszowi: „co usłyszałeś ode mnie za pośrednictwem wielu świadków, przekaż zasługującym na wiarę ludziom, którzy też będą zdolni nauczać i innych” 2Tm 2:2. Po co by kazał ustanawiać Tytusowi i Tymoteuszowi nowych prezbiterów (Tt 1:5, 1Tm 5:22). Widać, że o odstępczości Kościoła uczą ŚJ, a nie Apostoł.” (Włodzimierz Bednarski W obronie wiary, wyd.2015, str.449)

Czy w tamtym czasie działała zorganizowana grupa przestępcza, która ścigała wszystkich tych prawdziwych chrześcijan, którzy posiadali jakiekolwiek manuskrypty Nowego Testamentu i albo usuwała z nich imię Boże, albo po prostu je niszczyła?

„Najstarsze istniejące papirusy NT z II w. po Chr., nie potwierdzają koncepcji ŚJ. Wynikałoby wobec tego, że usunięcia dokonano w I w., za życia św. Jana i jego uczniów, co jest absolutnie niemożliwe. Nie wiadomo też, czy pierwsi chrześcijanie korzystali z Septuaginty, która zawierała tetragram JHWH. Było przecież wiele egzemplarzy, więc i takie, które tetragramu nie posiadały. Potwierdza to cały NT (cytujący fragmenty ST), greckie księgi ST, jak i cytaty z Biblii w pismach chrześcijan pierwszych wieków, których też posądzają ŚJ o usuwanie tetragramu JHWH. Po co pierwsi po Apostołach chrześcijanie mieliby usuwać z Biblii tetragram JHWH, jeżeli sami w niektórych pismach używali imienia Boga zapisując je po grecku jako Jawe, Iauai, Iaue, a dotyczy to Klemensa Aleksandryjskiego (ur. 150) i Orygenesa (ur. 185) („Imię Boże...” s. 7). To, że Apostołowie korzystali z Septuaginty, która nie zawierała tetragramu, a określenie Kyrios (Pan) potwierdza Hbr 1:10. Autor listu cytuje w nim Ps 102:26, według Septuaginty, zastosowując go do Jezusa (ŚJ podobnie; „Prowadzenie rozmów...” ed. 1991 s. 378; ed. 2001 s. 374). Gdyby Septuaginta, z której korzystali Apostołowie, zawierała w Ps 102:26 imię Jahwe, to wynikałoby z tego, że w Hbr 1:5-9 Bóg Ojciec przemawia do Jahwe (!). Psalm ten bez wątpienia w ST hebrajskim odnoszony jest do Jahwe, co potwierdza tam wiersz 1 i dziewięciokrotne występowanie w nim tetragramu. Autor skorzystał jednak z tego, że jego Septuaginta zawiera w Psalmie określenie „Pan” i mógł tym samym zastosować te słowa do Syna, jednocześnie podkreślając równość Osób Ojca i Syna. Fragmenty Septuaginty zawierające tetragram nie świadczą też o tym, że imię Jahwe było wymieniane przez czytającego. Kpł 24:16 według Septuaginty uczy: „Kto będzie wymieniał imię Boże umrze śmiercią”. Wobec tego nie mogła Septuaginta raz zachęcać do wymawiania tego imienia, a równocześnie zakazywać używania go. Wynika z tego, że i Żydzi hellenistyczni czytali w miejscach występowania tetragramu JHWH imię Pan. ŚJ, kiedy im to wygodne, sami pośrednio potwierdzają to, że oryginalny NT nie zawierał imienia Jehowa. Piszą bowiem: „Manuskrypt, o którym mowa, znaleziono w roku 1892 (...). Chodzi o sporządzony w końcu II lub na początku III wieku n.e. odpis tłumaczenia czterech Ewangelii na język starosyryjski - dialekt języka aramejskiego, który był w użyciu za dni Jezusa. Niektórzy uczeni przypuszczają, że przekładu tego dokonano pod koniec pierwszego stulecia. (...) Po prostu okazuje się, że dzisiejszy tekst Biblii jest zasadniczo taki sam, jak tekst zredagowany przez pierwotnych pisarzy” (Przebudźcie się! Nr 2, 1989 s. 27).” (Włodzimierz Bednarski W obronie wiary, wyd.2015, str.174-175)

Śledztwo, które prowadzą Świadkowie Jehowy jest mizerne i nie oparte na żadnych faktach.

„Odstępczy chrześcijanie są więc jak złodziej z naszego przykładu. Gdy usunęli imię Jehowy z Chrześcijańskich Pism Greckich, ukradli coś cennego.”

Nie było żadnych odstępczych chrześcijan trudniących się usuwaniem słowa "Jehowa", więc nie można ich porównywać do złodzieja, który coś ukradł. To co robi Geoffrey Jackson, to nic innego jak zwykła manipulacja oficera śledczego. Czy manipulując faktami można uczciwie prowadzić jakiekolwiek śledztwo?

„Ale jest pewien problem. Nie mamy ani jednej kopii tych pism, która pochodziła by z I wieku i można by ją zbadać. Najdawniejsze istniejące manuskrypty, które mogłyby nam coś na ten temat powiedzieć, pochodzą z końca II w., a więc z czasów, gdy przestępstwo już zostało popełnione. A imię Jehowy, usunięte.”

Czyli wygląda na to, że jest trup, ale go jeszcze nikt nie widział. Przecież to, co mówi Geoffrey Jackson nie ma żadnego uzasadnienia w faktach. On się opiera wyłącznie na domysłach. Postawił fałszywą tezę, a teraz szuka dowodów. Krótko mówiąc, dajcie mi człowieka, a paragraf się znajdzie. Ale w tym przypadku żaden paragraf się nie znalazł.

„Skąd więc wiemy, gdzie w tekście greckim występowało imię Jehowy, zanim odstępcy je usunęli?”

Dzisiaj wiemy, że nie występowało. Geoffrey Jackson stawia z góry założoną tezę i to jeszcze fałszywą. To nie jest żadne śledztwo. To parodia śledztwa!

„Tak jak detektyw z naszego przykładu musimy rozpocząć dochodzenie i iść tropem wskazówek. Żeby wykonać tę pracę jak należy musimy zbadać każde miejsce, gdzie w tekście występuje słowo Pan i sprawdzić, czy odnosi się ono do Jehowy, Jezusa czy jeszcze innej osoby. Mamy w zasadzie 5 wskazówek, które pomogą nam dowiedzieć się, gdzie powinno się znaleźć oryginalne dzieło sztuki, czyli imię Jehowy. Przyjrzyjmy się tym wskazówkom.”

„Pierwsza z nich, o której już wspomnieliśmy, jest zarazem najłatwiejsza i dotyczy słowa Pan w cytatach z Pism Hebrajskich, w których pierwotnie występowało imię Boże.”

Świadkowie Jehowy wbrew greckiemu tekstowi w 1 P 1, 25, w którym występuje greckie słowo Kyrios, poprawiają natchnionego autora biblijnego i wstawiają własne słowo, "Jehowa", mimo, że w Iz 40, 8 zarówno w tekście hebrajskim, jak i w Septuagincie występuje słowo Bóg:

1 P 1, 25

Iz 40, 8

W 1 P 1, 25 mamy gr. wyraz kyrios przetłumaczone na Pan. A więc mamy oryginalny tekst grecki Nowego Testamentu. Świadkowie Jehowy twierdzą, że skoro cytat pochodzi ze Starego Testamentu, to należy wstawić imię Boże. Ale w tym przypadku w Starym Testamencie nie ma Tetragramu JHWH, lecz jest Elohim - Bóg. Zobaczmy do tekstu greckiego Nowego Testamentu i do tekstu greckiego i hebrajskiego Starego Testamentu:

1 P 1, 25

Nawet interlinia Świadków Jehowy, którą można znaleźć na internetowej stronie Świadków Jehowy ma przetłumaczone greckie wyrażenie kyriu na "of Lord":

1 P 1, 25

Iz 40, 8

(za zgodą wydawcy) Vocatio

kod.gram. (1) (2) (3) (4) (oznaczenia)

jak czytać po hebrajsku

Iz 40, 8

Zobacz też:

Słowo Boga - Słowo Pana - Słowo Chrystusa Piotr Andryszczak

„Druga wskazówka dotyczy miejsc, w których w tekście greckim pojawia się hebrajski idiom, zazwyczaj zawierający imię Boże. Na przykład, gdy ktoś mówi o odpłacaniu tym samym, może użyć powiedzenia "oko za" i czego się spodziewamy "za oko", a nie dajmy na to "za nogę". Mówi się "oko za oko". Podobnie jest z hebrajskimi wyrażeniami. Niektóre z nich zawierają imię Boże. Przykład takiego wyrażenia znajdujemy w Mateusza 1, 20, gdzie czytamy o aniele Jehowy.”

W tekście greckim Nowego Testamentu nie występuje Tetragram, lecz jest wyrażenie "anioł Pański":

Jak czytać po grecku

Mt 1, 20

Interlinia grecko-angielska na oficjalnej stronie internetowej Świadków Jehowy nie potwierdza wersji członka Ciała Kierowniczego. Greckie wyrażenie ἄγγελος κυρίου (angelos kyriu) jest przetłumaczone jako "angel of Lord":

„A więc jeśli gdziekolwiek znajdujemy greckie tłumaczenie hebrajskiego idiomu zawierającego imię Jehowy, jest to dla nas wskazówka, że powinno ono się tam znaleźć.”

A co ma wspólnego greckie wyrażenie "anioł Pański" z idiomem hebrajskim? Świadkowie Jehowy myślą, że jeśli np. w Wj 3, 2 występuje "anioł JHWH", to w Mt 1, 20 należy wstawić "anioł Jehowy". Tylko tak nie postąpił św. Mateusz. Jeśli napisał "anioł Pański", to napisał pod natchnieniem Ducha Świętego i Świadkowie Jehowy nie mają żadnego prawa poprawiać pisarzy biblijnych. Nie wiem, czy Geoffrey Jackson wie, że aniołowie przynależą też do Jezusa, który jest Panem (Ap 22, 16; Mt 13, 41; 16, 27; 24, 31; por. J 17, 10).

„Trzecia wskazówka odnosi się do sytuacji, gdy tytuł Pan pojawia się w kontekście cytatu przytaczającego słowa pierwotnie przypisane Jehowie. Przykładem jest Mateusza 1, 22”

Po pierwsze, w tekście greckim Nowego Testamentu nie występuje słowo "Jehowa":

Mt 1, 22

Po drugie, Biblia jest Księgą natchnioną przez Boga, a więc poprawianie natchnionego autora jest niczym innym jak zwykłym fałszowaniem Słowa Bożego. Świadkowie Jehowy nie mając żadnych merytorycznych argumentów na poparcie swojej tezy o rzekomym usunięciu imienia Bożego z Nowego Testamentu wymyślili sobie "kontekst cytatu". To nie ma kompletnie żadnego znaczenia. Jeśli mamy w tekście "Pan", to nikt nie ma prawa ingerować w natchniony tekst. Krótko mówiąc, najpierw fałszywa teza o rzekomym usuwaniu imienia Bożego przez odstępczych chrześcijan, a potem dopasowywanie wersetów do ideologii. Jak należy poprawnie rozumieć werset Mt 1, 22:

Mt 1, 22

„Cytat, który się zaraz pojawia w Mateusza 1, 23 pochodzi z Izajasza 7, 14. To proroctwo zostało wypowiedziane przez Jehowę za pośrednictwem Izajasza.”

Ewangelia milczy, iż to proroctwo zostało wypowiedziane przez "Jehowę". Jest powiedziane, że za pośrednictwem proroka przemawiał "Pan". W Liście do Filipian czytamy konkluzję: "aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest PANEM - ku chwale Boga Ojca" (Flp 2, 11). Czy wszelki język Świadków Jehowy wyznaje prawdę, że Jezus jest Panem? Czy Geoffrey Jackson jest zdolny powiedzieć o Jezusie: "Pan mój i Bóg mój" (J 20, 28).

„Czwarta wskazówka odnosi się do takich miejsc tekstu greckiego, w których przed słowem Kyrios, czyli Pan, nie występuje rodzajnik określony, chociaż zgodnie z regułami gramatyki powinien tam być. To może oznaczać, że pierwotnie w tekście występowało konkretne imię, np. Jehowa. Ale w późniejszych rękopisach je usunięto i zastąpiono słowem Kyrios. ”

Przecież to jest kompletny absurd. Występowanie czy nie występowanie rodzajników przed słowem Kyrios lub Theos nie wpływa na znaczenie, czy ktoś jest Panem czy panem albo Bogiem czy bogiem.

Gdy porównamy Ps 109, 1 oraz Mt 22, 44, to okazuje się, że w psalmie z Septuaginty jest rodzajnik: eipen ho (!) kyrios, a w Mt już nie ma: eipen kyrios - widać zatem, że to jest kompletnie już obojętne i kompromituje tę ich zasadę!

Ps 109, 1	Mt 22, 44
„Εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου,”	„Εἶπεν κύριος τῷ κυρίῳ μου,”

„Pismo wielokrotnie bowiem stosuje słowo theos bez rodzajnika w stosunku do samego Boga Jahwe, w dodatku ów theos często stoi właśnie przed czasownikiem. Oto przykłady (pomijam sytuacje, w których rodzajniki nie występują, gdyż reguła gramatyczna G. Sharp'a nie wymaga powtórzenia rodzajników w przypadku odnoszenia się do tej samej osoby), które tego dowodzą: w Rdz 17,7 Bóg mówi o przymierzu, jakie chce zawrzeć z Abrahamem, "jako przymierze wieczne, abym był Bogiem twoim" (diatheken aionion einai sou theos) [...]. W tekście greckim nie ma tu rodzajnika przed słowem Bóg jak widzimy, mimo, iż słowo Bóg odnosi się w tym wersie do Jahwe.
W Rdz 17,8 Jahwe mówi: ""[...] i będę ich Bogiem" (kai esomai autois theos). Znów nie ma tu rodzajnika, mimo, iż słowo Bóg odnosi się w tym wersie do Jahwe. Taka sama sytuacja zachodzi także w następujących miejscach Septuaginty:
"Ty Bogiem moim i zbawicielem (sy theos mou kai aptilemptor tes soterias mou)"
(...)
Istnieją fragmenty w tekście greckim Biblii Starego Testamentu, które nie tylko nie stawiają rodzajnika przed słowem "Bóg" odnoszącym się do Boga Jahwe, ale istnieją nawet wersety, które wymieniając w jednym rzędzie Boga Jahwe i bogów fałszywych stawiają rodzajnik przed słowem "bóg" odnoszącym się do bogów fałszywych, nie stawiają natomiast rodzajnika przed słowem "Bóg" odnoszącym się do Boga prawdziwego. Takie wersy ostatecznie obalają powyższą tezę ŚJ, podług której brak lub obecność rodzajnika w J 1,1 przed słowem "Bóg" odnoszonym w tym wersie do Boga Ojca i Syna ma dowodzić jakiegoś rozróżnienia w hierarchii boskości u tych Osób.”

Zobacz więcej:

Czy brak rodzajnika w J 1,1 przeczy boskości Jezusa? Jan Lewandowski

„Zilustrujmy to przykładem, jak ważna to jest sprawa. Wyobraź sobie, że jesteś anglojęzycznym reporterem informującym o wypadku samochodowym. Zapisujesz, że w wypadku zginął Joe Smith, kierowca. Ale zanim informacja trafi do druku, redaktor naczelny mówi ci, że rodzina Joego Smith'a nie została jeszcze powiadomiona o jego śmierci. Prosi cię więc, żebyś usunął z artykułu imię i nazwisko ofiary. Robisz tak, ale zapominasz poprzedzić słowo kierowca rodzajnikiem określonym. Jaki jest tego rezultat? Notatka podaje, że w wypadku zginął jakiś kierowca. Po angielsku brzmi to dziwnie, jakby chodziło o przypadkowego człowieka, może nawet o nazwisku kierowca. Wszystko przez to, że z informacji usunięto nazwisko i nie wstawiono odpowiedniego rodzajnika. Podobnie ma się rzecz z tym, co nasi symboliczni złodzieje zrobili, gdy usunęli z Biblii imię Jehowy.”

Przykład chybiony i nieadekwatny do problemu, ponieważ imię i nazwisko osoby, która zginęła w wypadku jest w pełni znane. Są znane zarówno spółgłoski jak i samogłoski, więc można je bez problemu wypowiedzieć, a w przypadku Tetragramu JHWH, nie. Nie wiemy jakie pierwotnie były użyte tam samogłoski, a samogłoski już występujące w tekście masoreckim "a-o-a" wzięte ze słowa Adonaj, służą jedynie po to, by w miejscu Tetragramu powiedzieć Adonaj - Pan.

„Przykład znajdziemy w greckim tekście Marka 13, 20. Gdyby Pan - bez rodzajnika określonego - nie skrócił tych dni, nikt by nie ocalał. Bez tego rodzajnika to brzmi tak, jakby Pan był imieniem. A to najwyraźniej powinno być imię Jehowy. Właśnie dlatego Przekład Nowego Świata przywraca je w tym wersecie. Jednak nawet wtedy, gdy przed słowem Pan pojawia się rodzajnik określony, mogą istnieć inne solidne podstawy do stwierdzenia, że słowem tym, zastąpiono imię Boże. Część z nich właśnie omówiliśmy.”

„Bez tego rodzajnika brzmi tak, jakby Pan był imieniem.”

Przypomnijmy jeszcze raz:

Ps 109, 1	Mt 22, 44
„Εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου,”	„Εἶπεν κύριος τῷ κυρίῳ μου,”

Imię Pan bez rodzajnika jest imieniem i dotyczy Jezusa:

(za zgodą wydawcy) Vocatio

(tab.kod.gram.)

Jak czytać po grecku

Ap 19, 16

Dlaczego Świadkowie Jehowy nie wstawili w tym miejscu słowa "Jehowa"?

„Jednak nawet wtedy, gdy przed słowem Pan pojawia się rodzajnik określony, mogą istnieć inne solidne podstawy do stwierdzenia, że słowem tym, zastąpiono imię Boże. Część z nich właśnie omówiliśmy.”

Nie przedstawiono żadnych merytorycznych dowodów na tego rodzaju zamianę. Wszystko jest oparte na założeniach. Ciekawa jest analiza poniżej:

Ciekawie zachowali się redaktorzy Przekładu Nowego Świata z roku 2018. Aby ukryć przed czytelnikiem, że 1 P 2, 3 jest cytatem z Ps 34, 8, usunęli odnośnik. Porównajmy:

1 P 2, 3

Ps 34, 8

Słowo "zakosztowaliście" z roku 1997 przeniesiono do przekładu z 2018 roku do przypisów, a wstawiono inny wyraz "doświadczyliście". Ważne, by się nie kojarzyło z psalmem, z którego cytat pochodzi. Kto tam będzie przecież zaglądał do przypisów.

1 P 3, 15

Dlaczego Świadkowie Jehowy nie wstawili słowa "Jehowa" w miejsce "Pan"? Przecież w Starym Testamencie jest napisane: "JHWH Zastępów, Jego nazywajcie Świętym":

(za zgodą wydawcy) Vocatio

kod.gram. (1) (2) (3) (4) (oznaczenia)

jak czytać po hebrajsku

Iz 8, 13

1 P 3, 15

Iz 8, 13	1 P 3, 15
„JHWH Zastępów Jego nazywajcie świętym”	„Pana zaś Pomazańca uznajcie za świętość w sercach waszych”

„Ostatnia wskazówka odnosi się do miejsc, gdzie trzeba użyć imienia Bożego, by uniknąć dwuznaczności. Weźmy na przykład Marka 5, 19. Jezus mówi tam do mężczyzny, którego uzdrowił (...) Skąd wiemy, że tytuł Pan odnosi się do Jehowy, a nie do Jezusa? Z równoległego opisu tego zdarzenia z Łukasza 8, 39, gdzie występuje greckie słowo Theos, Bóg, które potwierdza, że Kyrios, Pan, z Marka 5, 19, odnosi się do Jehowy Boga.”

W piątej, ostatniej wskazówce, Geoffrey Jackson, w jawny sposób manipuluje wersetami biblijnymi, by osiągnąć wcześniej założoną tezę. Otóż cytując werset 19 od razu przeskakuje do Łk 8, 39, bo tam odnalazł paralelny tekst tego wydarzenia, ale już ze słowem Bóg, przemilczając, iż w następnym wersecie Mk 5, 20 jest mowa o Jezusie, który to uczynił. Niechcący udowodnił boskość Jezusa, a tak bardzo się przed tym bronił. Porównajmy wersety:

Mk 5,19	Mk 5,20	Łk 8, 39
„Ale nie zgodził się na to, tylko rzekł do niego: «Wracaj do domu, do swoich, i opowiadaj im wszystko, co Pan ci uczynił i jak ulitował się nad tobą».”	„Poszedł więc i zaczął rozgłaszać w Dekapolu wszystko, co Jezus z nim uczynił, a wszyscy się dziwili. ”	„«Wracaj do domu i opowiadaj wszystko, co Bóg uczynił z tobą». Poszedł więc i głosił po całym mieście wszystko, co Jezus mu uczynił.”

Zobacz więcej:

"Co Pan ci uczynił" Piotr Andryszczak

„5 wspomnianych wskazówek pomogło komitetowi Przekładu Biblii Nowego Świata ustalić, gdzie w tekście Biblii powinno się przywrócić imię Jehowy. Dzięki temu, można było naprawić szkody wyrządzone przez odstępczych chrześcijan w II i III w. n.e. lub mówiąc przenośnie, z powrotem umieścić skradzione dzieła sztuki na ich miejsca.”

Wszystkie te wskazówki nie mają nic wspólnego z faktami. Żadna wskazówka nie pokazała ani jednego najstarszego greckiego manuskryptu Nowego Testamentu, w którym byłby Tetragram. Nie przedstawiono ani jednego dowodu, iż rzekomo w II i III w. po Chr. pojawili się jacyś odstępcy, którzy usunęli imię Boże z Nowego Testamentu.

Ale zaraz, zaraz. Przecież już wg Towarzystwa Strażnica w I wieku byli "chrześcijańscy Świadkowie Jehowy" (Świadkowie Jehowy głosiciele Królestwa Bożego, wyd.1995, str.32). A jeśli byli, to dlaczego pozwoli odstępcom usuwać imię Boże?

Zobacz więcej:

Fałszerstwo stulecia - imię Boże Piotr Andryszczak

Październikowe manipulacje w Broadcasting 2018(cz.2)

Październikowe manipulacje
w Broadcasting 2018
(cz.2)