Film dokumentalny o imieniu Boga
(cz.2)
Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2017-12-29
Autorzy filmu zacytowali tłumaczenie pewnego autora:
"W szeroko rozpowszechnionej Biblii Elberfelderskiej można jednak przeczytać: Izraelici nigdy nie wymawiali słowa „Jehowa”, tylko prawdopodobnie „Jahwe”. W późniejszym okresie nie odważono się więcej na wymawianie tego świętego imienia Bożego i w jego miejsce czytano „Adonaj” (Pan). Aby w trakcie czytania Biblii rzeczywiście wymawiano „Adonaj”. Żydzi dodali w swych pismach biblijnych do spółgłosek J-H-W-H imienia „Jahwe” znaki samogłosek e-o-a, biorąc je od słowa „Adonaj”. Tymczasem samogłoskami derywowanymi od słowa Adonaj nie są e-o-a, lecz a-o-a! Takie twierdzenie tylko pogłębia zamieszanie: ...wstawiając „e” w miejsce „a”, laik będzie czytał „Jehowa”. Dlatego nasuwa się wniosek, że „Jehowa” nie jest imieniem i nie powinno być tak zapisywane ani wymawiane w naszym języku."
Tutaj następuje tłumaczenie autorów filmu:
To często przedstawiane w książkach wyjaśnienie jest błędne i dość łatwo można to wykazać. Samogłoskami pochodzącymi od słowa Adonaj są a-o-a. Nawet laik, jeśli połączy a-o-a ze spółgłoskami, odczyta to jako „Jahowa”. Ale tego typu szyk samogłoskowy nigdzie nie występuje.
Nehemia Gordon – biblista z Jerozolimy – dokonał tego samego odkrycia. Kiedy pisałem pracę magisterską, czytałem oryginalne starożytne manuskrypty, zauważyłem, że nie zawierały one samogłosek od słowa Adonaj. Rzeczywiście, to hebrajskie imię J-H-W-H, imię Ojca, miało trzy samogłoski, po jednej dla każdej z pierwszych trzech wymawianych spółgłosek J-H-W, przy czym końcowe „H” w języku hebrajskim jest nieme.
Z perspektywy Starego Testamentu jest możliwe, że JHWH, to imię Ojca. Ale na imię Boże JHWH musimy już patrzeć z perspektywy Nowego Testamentu. A tu już mamy takie sformułowanie, by chrzcić w "imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego" (Mt 28, 19).
W manuskryptach istnieją jednak tylko dwie samogłoski, więc zacząłem myśleć: „no dobrze, ale dlaczego pominięto jedną samogłoskę? Dlaczego tak robiono? W trakcie swych badań Nehemia Gordon rzeczywiście natknął się na tę opuszczoną samogłoskę. Porównałem drukowane wersje manuskryptów z ich wersją oryginalną i odkryłem pewne miejsce, gdzie ta samogłoska nie została opuszczona. Była nią „o”! A to oznacza, że imię Boże faktycznie wymawiano jako „Jehowa”. Nehemia Gordon w swej fascynującej książce pisze, że odkrył dużo więcej tetragramów za pomocą naukowego programu zaprojektowanego do przeszukiwania danych. Wszystkie tetragramy zawierały pełną punktację samogłoskową, co daje nam formę - Jehowa. Mimo to, aż do dnia dzisiejszego, wielu ludzi trzyma się wymowy „Jahwe”, a formę „Jehowa” traktuje jako błąd.
Cyt.: "do dnia dzisiejszego, wielu ludzi trzyma się wymowy „Jahwe”". I słusznie, ponieważ forma "Jehowa" jest słowem-dziwolągiem:
Błąd w tekście: "masoreci zaopatrzyli jednak w spółgłoski pochodzące..." - zamiast "spółgłoski", powinno być "samogłoski".
|
"Nie znam żadnego prawdziwie lingwistycznego dowodu na korzyść formy Jahwe"
|
"Wręcz przeciwnie, istnieje wiele wskazówek na to, że imię Boże składa się z trzech sylab, a nie dwóch, jak to jest w przypadku formy „Jahwe”"
|
Jahwe, to dwie sylaby, ponieważ jest to przybliżone odczytanie Tetragramu JHWH. Natomiast słowo "Jehowa", to trzy sylaby, które powstały przez dodanie do Tetragramu JHWH samogłosek z wyrazu Adonaj i Rolf Furuli dobrze o tym wie.
Kontynuując nasze poszukiwania poprawnej wymowy imienia Bożego, natrafiamy na coś bardzo oczywistego: żydowskie imiona. Przede wszystkim powinniśmy zajrzeć do Biblii hebrajskiej. Znajdujemy w niej tzw. teoforyczne imiona. Chodzi o to, że część imienia Bożego stanowi pierwszą część czyjegoś imienia własnego albo stanowi jego zakończenie, bądź część środkową. Pierwsze dwie sylaby wielu imion żydowskich brzmiały Jeho-. Za przykład mogą posłużyć takie imiona jak Jehoasz, Jehonatan, Jehojakim, i Jehonadab. Opinię tą podziela Nehemia Gordon. W języku hebrajskim wiele imion zaczyna się od frazy Jeho-, podobnie jak Joszua w hebrajskim brzmi Jehoszua i znaczy „Jehowa zbawieniem”. Mamy też imię Jehonatan (Jonatan) –„Jehowa dał ”. A imię J-H-W-H, imię Naszego Boga, zaczyna się od tych dwóch sylab. Zatem forma Jehowa jest absolutnie poprawna.
Fałszywa teza, to i fałszywy wniosek. Imiona Jehoasz, Jehonatan, Jehojakim i inne, które zaczynają się na "Jeh", w których samogłoski są znane (dodali je masoreci żydowscy), nie mają nic wspólnego z Tetragramem. Nie wiemy przecież, jakie pierwotnie były tam samogłoski. Łączenie tych dwóch spraw jest zwykłą manipulacją i oszukiwaniem nieświadomych niczego widzów.
|
"Jednak najbardziej znaczącą wskazówka na rzecz formy Jehowa, znajduje się w imieniu wyjątkowej osoby: Jezusa."
|
"Imię Jezus po hebrajsku brzmi Jehoszua"
|
"Jego pierwszą część stanowi element Jeho-, a reszta wywodzi się od czasownika jasza - "zbawić""
|
Imię Jehoszua nie ma nic wspólnego ze słowem "Jehowa". To nic innego jak manipulacja widzem. Jeszcze chwilka i mamy finał:
"A zatem imię Jezus znaczy "Jehowa jest zbawieniem""
|
Nieistniejące za czasów Nowego Testamentu słowo "Jehowa", Rolf Furuli włożył w imię Jezus.
|
"W pewnym dobrze znanym przekładzie Biblii brzmi ono tak:"
|
"OKAŻĘ SIĘ, KIM SIĘ OKAŻĘ"
|
"W pewnym dobrze znanym przekładzie Biblii". A jaki to jest ten "pewny" dobrze znany przekład Biblii? Czyżby autorom nie przeszło przez gardło, że jest to przekład Świadków Jehowy, zwany "Pismem Świętym w przekładzie Nowego Świata"?
"Znaczenie tego doniosłego imienia objawił Mojżeszowi sam Bóg, gdy ten pytał Boga o jego imię"
|
Czyżby? Przypomnijmy, co naprawdę odpowiedział Bóg Mojżeszowi:
Wj 3, 14
Świadkowie Jehowy już zdążyli zmienić słowa "OKAŻĘ SIĘ, KIM SIĘ OKAŻĘ" w swojej Biblii, na inne:
Wj 3,14
|
Wtedy Bóg rzekł do Mojżesza: "OKAŻĘ SIĘ, KIM SIĘ OKAŻĘ". I dodał: "Oto, co masz powiedzieć synom Izraela: ‚OKAŻĘ SIĘ posłał mnie do was'".
|
Tak Bóg rzekł do Mojżesza: "Stanę się, kim zechcę się stać". I dodał: "Oto co masz powiedzieć Izraelitom: 'Stanę się posłał mnie do was'"
|
Wj 3, 14
Jaka jest więc wiarygodność tego, co cytują Świadkowie Jehowy na poparcie swoich pseudonaukowych tez, nawet ze swojej Biblii?
"Jehowa Jehoszua to dwa imiona – a zatem są to dwie osobistości. Ten fakt trudno jednak zaakceptować wielu chrześcijańskim kościołom, gdyż wedle ich przekonania, istnieje jeden Bóg złożony z Ojca, Syna i Ducha Świętego. Ta koncepcja wynika z doktryny o Trójcy, którą ustalono na kościelnych soborach w starożytności. Teolodzy i tłumacze Biblii stopniowo doszli do wniosku, że gdy obok siebie występują dwa imiona – Jehowa i Jezus – wiara w istnienie jednego Boga, który jest potrójny, może rodzić problemy. "
Nie można pisać o dwóch imionach, skoro słowo "Jehowa" jako takie nie istnieje. Poza tym, koncepcja o Trójcy Świętej nic nie mówi o Bogu złożonym "z Ojca. Syna i Ducha Świętego". Dogmatyka katolicka mówi, iż w Bogu są trzy Osoby, a nie, że Bóg się składa z trzech Osób. To nie samochód, który można złożyć z części. Problemy, to mają Świadkowie Jehowy, którzy czytają publikacje Towarzystwa Strażnica, gdzie naukę o Trójcy sprowadza się do absurdu, by mieć okazję ją ośmieszać na każdym kroku, z czego nawet nie zrezygnowano w tym filmie.
"Ta koncepcja wynika z doktryny o Trójcy, którą ustalono na kościelnych soborach w starożytności. "
Nie jest prawdą, że dopiero na soborach w starożytności ustalono doktrynę o Trójcy Świętej. Świadkowie Jehowy tak pisali wcześniej na temat nauki o Trójcy Świętej:
Pisma Ojców Apostolskich i Pisma Ojców Kościoła dowodzą, że Świadkowie Jehowy mijają się z prawdą:
Klemens Rzymski (zm. 101)
Ignacy Antiocheński:
Świadkowie Jehowy w fałszywym świetle przedstawiają naukę o Trójcy Świętej:
Nauka o Trójcy Świętej nie mówi ani słowem o trzech Bogach w jednym.
Autorzy filmu mają problem ze zrozumieniem Ps 110, 1:
|
"Pan rzekł do mego Pana:"
|
"„Siądź po mojej prawicy, aż uczynię twoich nieprzyjaciół podnóżkiem twoim”"
|
"Ale o jakich Panów tu chodzi? Poprawne tłumaczenie tego wersetu jest następujące: Jehowa rzekł do mego Pana (tj. Jezusa): „Siądź po mojej prawicy, aż uczynię twoich nieprzyjaciół podnóżkiem twoim”"
|
O jakich Panów tu chodzi? Nie chodzi tu o Panów. W świetle Nowego Testamentu chodzi o Ojca i Syna. Po prostu: rzekł Ojciec do Syna: "Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje." (Mt 22, 44). I problem mamy z głowy.
|
"Również kościoły chrześcijaństwa próbują zatrzeć pamięć o imieniu Bożym"
|
"Uznawana jest jedynie osoba Jezusa jako Bóstwo"
|
Co to znaczy, że osoba Jezusa jest uznawana jako Bóstwo? Syn Boży, Jezus Chrystus jest uznawany za Boga i Człowieka. W jednej Osobie boskiej dwie natury: prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek.
Apostoł Paweł w Liście do Filipian rzuca światło na to, jak właściwie powinna być rozumiana wzajemna relacja między Jezusem a Ojcem:
Rolf Furuli cytuje Flp 2, 9:
|
"Przeczytam teraz werset 9 z greckiego tekstu:"
|
"A teraz przetłumaczę ten werset:"
|
"Dlatego Bóg wywyższył go i życzliwie dał mu imię, które przewyższa wszelkie inne imię"
|
Rolf Fururi w żywe oczy oszukuje swoich widzów. Czyta z tekstu greckiego ale nie tłumaczy z czytanego tekstu, lecz cytuje tekst z Przekładu Nowego Świata. To niesłychane, jak można tak kłamać. Manipulację łatwo jest wykazać, powołując się na przekład interlinearny grecko-angielski wydany przez Świadków Jehowy, gdzie w lewej szpalcie, w tekście greckim nie występuje słowo "inne", a w prawej szpalcie jest w nawiasie kwadratowym, co pokazuje, że z lewej strony nie ma go wcale:
Lewa szpalta:
Flp 2, 9
Flp 2, 9
Do czego potrzebne jest Świadkom Jehowy takie tłumaczenie? Czy przypadkiem nie do poniżenia Syna Bożego i odebrania Mu Boskiej godności? Imię Jezus jest bowiem najwyższe ze wszystkich imion. To na imię Jezusa zgina się wszelkie kolano (Flp 2, 10) i tego nie mogą znieść Świadkowie Jehowy promując nie występujące w Nowym Testamencie słowo "Jehowa". Świadkowie Jehowy dodając do wersetu Fpl 2, 9 słowo "inne", wykorzystują w swoich komentarzach:
|
"Jezus więc otrzymał wszelką władzę w niebie i na ziemi, a więc, ponad wszelkie inne imię"
|
"Jednak oczywiście imię Jehowy jest najwyższe"
|
Tutaj widzimy, iż Fururi wykorzystuje słowo "inne" do swego komentarza. Nie jest więc prawdą, że imię Jezus jest "ponad wszelkie inne imię". Fururi z tak przekręconym wersetem twierdzi, iż "imię Jehowy jest najwyższe". Nie! Słowo "Jehowa" nie występuje w Nowym Testamencie i nigdy nie występowało. To imię Jezus jest najwyższe!
"Jezus nigdy nie został określony imieniem Jehowa, ale jego imię kieruje uwagę na Jehowę; ono mówi: tylko Jehowa daje zbawienie. "
Jezus nie został określony "imieniem Jehowa", ponieważ nie istnieje takie słowo, a Jezus nie jest tą samą osobą, co Ojciec. Zbawienie daje wyłącznie Jezus Chrystus i wyłącznie w tym imieniu jest zbawienie (Dz 4, 12). Za każdym razem wymawiając zbawcze imię Jezus, wymawiam imię Boże "Jahwe zbawia", bo w Nim ono jest zawarte.
"Nie tylko Żydom zwracają w Starym Testamencie prorocy tacy jak Joel uwagę na najwyższe zwierzchnictwo Boga: "I każdy kto wzywa imienia Jehowy, ujdzie cało"."
"Także naśladowcom Jezusa zostaje przypomniany ten cytat z księgi Joela w liście apostoła Pawła do chrześcijan w Rzymie. "Gdyż każdy, kto wzywa imienia Boga (Jehowy), będzie wybawiony". Zbawienie rzecz jasna zdaje się mieć ścisły związek z wzywaniem imienia Bożego."
Oczywiście, że zbawienie ma ścisły związek z wzywaniem imienia Bożego. Chodzi o jedynozbawcze (Dz 4, 12) imię Jezus. Poza tym, mamy tutaj kolejną manipulację. Św. Paweł inaczej podał werset w swoim Liście do Rzymian: "Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony". W tekście greckim nie pada słowo Bóg, tym bardziej słowo "Jehowa". Wstawienie tego słowa do nawiasu wprowadza widza w błąd.
"Apostoł odnosi więc Rz 10:13 też do Chrystusa (por. 1J 5:13, J 20:31). Stwierdzenie, że Jezus jest Panem św. Paweł uzasadnia cytatami ze ST stosowanymi tam do Jahwe (Iz 28:16, Jl 3:5; por. Rz 10:11, 13). Apostołowie robili tak (np. Hbr 1:6, 10n.), bo dla nich Jezus był równy Ojcu (J 5:23)" (Włodzimierz Bednarski W obronie wiary, wyd.2015, str.158)
wyd.1994 Communio
Wydawnictwo Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego
Ed. Święty Paweł
str.152
Strażnica 1980 Nr 21
str.5
Strażnica 1961 Nr 15
str.12
zob.
zob.
zob.
Kraków 1973
str.218
zob.
wyd.1984
zob.
wyd.2013
str.79 str.80
str.116
zob.
wyd.1997 (2006)
zob.
wyd.2018
str.79
str.116
str.117
Niech Bóg będzie prawdziwy (1950)
str.88
Warszawa 1990
str.46
str.51
str.76
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
str.71
str.72
str.87
wyd.2014
str.15
str.61
str.869
wyd.2017
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
