JUŻ ZAWSZE CIESZ SIĘ ŻYCIEM!
„Kim jest Bóg?” (cz.2)

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2022-01-07

FILM

Świadkowie Jehowy w tym FILMIE chcą wmówić widzom, że Bóg ma tylko jedno imię, w przeciwieństwie do imion wielu bogów. Przypomnijmy po raz kolejny:

Iz 63:16	Am 5:27	Iz 57:15	Wj 34:14	Wj 3:13n.	Pnp 1:3	Ap 19:16
"Odkupiciel nasz to Twe imię odwieczne"	"mówi Jahwe, Bóg Zastępów to imię Jego"	"którego stolica jest wieczna, a imię Święty"	"bo Jahwe ma na imię Zazdrosny..."	"odpowiedział Bóg Mojżeszowi: Jestem, Który Jestem"	"olejek rozlany - imię Twe" - alegoria stosowana do Jahwe lub Chrystusa.	"A na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię: KRÓL KRÓLÓW I PAN PANÓW.

"W Prawie, które Bóg dał Izraelitom polecił Mojżeszowi zawrzeć słowa: „Słuchaj Izraelu: Jehowa, nasz Bóg, to jeden Jehowa”. Słowa te zacytował Jezus. Musiał więc znać imię Boże i się nim posługiwać"

Jezus nie mógł zacytować tego fragmentu z Pwt 6, 4 ze słowem "Jehowa", ponieważ takiego słowa wówczas nie było. Nie jest prawdą, że Jezus posługiwał się słowem "Jehowa". Syn Boży posłużył się imieniem Bożym JA JESTEM, które objawił Bóg Mojżeszowi "Jestem, który jestem" (Wj 3, 14). To imię odniósł do siebie, ukazując w ten sposób swoje Bóstwo:

J 8, 24	J 8, 28	J 8, 58	J 18, 6
"Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Tak, jeżeli nie uwierzycie, że JA JESTEM, pomrzecie w grzechach swoich»"	"Rzekł więc do nich Jezus: «Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że JA JESTEM"	"Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM»"	"Skoro więc [Jezus] rzekł do nich: JA JESTEM, cofnęli się i upadli na ziemię."

Warto na chwilę pochylić się nad boskim imieniem JA JESTEM:

J 18, 4-6

Wydaje się, że anonimowi redaktorzy Towarzystwa Strażnica zdają sobie sprawę z boskiego imienia JA JESTEM, dlatego Świadkowie Jehowy w swojej Biblii ukrywają to przed czytelnikiem. Oto kilka przykładów z ich Biblii ze strony internetowej:

J 18, 5-6

Świadkowie Jehowy ukryli przed czytelnikiem boskie imię "JA JESTEM", które jak czytamy, miało moc sprawczą upadku na ziemię tych, którzy chcieli Go pojmać. Dokonali fałszerstwa tych wersetów i usunęli czasownik "jestem", zastępując "JA JESTEM" na "To ja". Świadkowie Jehowy dodali więc zaimek rzeczowny, wskazujący "To". Fraza "To ja" nie pada w tekście oryginalnym. Po takiej rzekomej odpowiedzi Jezusa "To ja" nie było powodu cofnąć się i upaść na ziemię. Oni upadli gdy usłyszeli imię Boże objawione Mojżeszowi "Jestem, który jestem" (Wj 3, 14). Upadając przed Jezusem dobrze rozumieli znaczenia imienia JA JESTEM:

(za zgodą wydawcy) Vocatio

Kod gram.

Imię Boże JA JESTEM potwierdza interlinia grecko-angielska Świadków Jehowy zamieszczona na ich stronie internetowej. Gr. Ego eimi tłumaczą na I am:

J 18, 5-6

Kolejnym fałszerstwem jest dodanie do ważnego wersetu w J 8, 24 frazy, której nie ma w tekście oryginalnym Nowego Testamentu: Jezus bowiem wyznaje swoje Bóstwo używając do siebie imię Boże JA JESTEM.

J 8, 24

Jezus bowiem wyznaje swoje Bóstwo używając do siebie imię Boże JA JESTEM, a to Świadkowie Jehowy ukrywają. Fraza "to Ja jestem tym, który miał przyjść" nie pada w tekście oryginalnym:

J 8, 24

Brak frazy "to Ja jestem tym, który miał przyjść" potwierdza interlinia Świadków Jehowy:

J 8, 24

Świadkowie Jehowy w tym wersecie usunęli ze swojej Biblii słowa, które wypowiedział Pan Jezus: "Ja jestem":

J 13, 19

Dlaczego tak czynią? Aby ukryć przed czytelnikiem, że Jezus, Syn Boży, jest Wcielonym Bogiem Izraela. Sprawdźmy jak ten werset wygląda w oryginale:

J 13, 19

Obecność "Ja jestem" potwierdza interlinia Świadków Jehowy:

J 13, 19

Komentarz do J 13, 19

Zobacz więcej:

PRZEKŁAD NOWEGO ŚWIATA - Ja jestem czy to jestem ja? Piotr Andryszczak

Jeśli chodzi o cytat Pana Jezusa z Pwt 6, 4, to pochodzi on z greckiej Septuaginty, w której nie było Tetragramu JHWH, ale w tym miejscu było kyrios) - Pan:

Pwt 6, 4

(za zgodą wydawcy) Vocatio

Pwt 6, 4

Tak wygląda tekst Nowego Testamentu. Ani słowa o "Jehowie":

(za zgodą wydawcy) Vocatio

Kod gram.

Mk 12, 29

FILM

"Krótko przed śmiercią powiedział w modlitwie do Jehowy Boga: „Dałem im poznać twoje imię”"

Pan Jezus w modlitwie nie zwracał się do "Jehowy Boga". Jezus zwracał się imieniem, Ojciec. Gdyby Pan Jezus objawił "imię Jehowy", to przecież użyłby to słowo w swoich modlitwach, a jednak ani razu tego nie zrobił. Nie na tym polegało objawienie imienia uczniom. Chodziło o to, że "Bóg jest miłością" (1 J 4, 8).

Komentarz do J 17

O "Jehowie" Pismo Święte nic nie mówi i nic nie wiadomo aby "Jehowa" chciał, aby ludzie znali jego imię. Nie na imię "Jehowy" ma się zginać każde kolano w niebie i na ziemi, ale na imię Jezusa:

Flp 2, 10

Nie mam pojęcia jak "czuje się Jehowa", Nie używam tego imienia. Dlaczego Świadkowie Jehowy piszą o "Jehowie" w kontekście Rz 10, 13? Ponieważ wstawili tam słowo "Jehowa" w swojej Biblii, nawet w j. greckim:

Rz 10, 13

Tekst grecki nie pozostawia złudzeń:

(za zgodą wydawcy) Vocatio

Kod gram.

Rz 10, 12-13

Rz 8-9	Flp 2, 11
"Ale jest to słowo wiary, którą głosimy. Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM"	"I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest PANEM - ku chwale Boga Ojca"

Nie ma żadnych wątpliwości, że imię Pańskie dotyczy Jezusa.

Poniżej współczesny Nowy Testament w j. greckim. Po lewej stronie gr. koine Nowego Testamentu, a po prawej stronie, współczesny tekst grecki:

Rz 10, 13 (koine Nowego Testamentu)

Rz 10, 13 (współczesny j. grecki)

10.2. Uczą, że zbawienie jest w imieniu Jehowy. W tym celu pozmieniali wersety w swych „Chrześcijańskich Pismach Greckich...”. Oto przykład: „Gdyż każdy, kto wzywa imienia Jehowy, będzie wybawiony” Rz 10:13. Tymczasem cały kontekst zdania: „Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony” (Rz 10:13) wskazuje, że imię Pańskie to imię Chrystusa. Rz 10:9 mówi: „Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem (...), osiągniesz zbawienie”. Apostoł odnosi więc Rz 10:13 też do Chrystusa (por. 1J 5:13, J 20:31). Stwierdzenie, że Jezus jest Panem św. Paweł uzasadnia cytatami ze ST stosowanymi tam do Jahwe (Iz 28:16, Jl 3:5; por. Rz 10:11, 13). Apostołowie robili tak (np. Hbr 1:6, 10n.), bo dla nich Jezus był równy Ojcu (J 5:23). Św. Ireneusz (ur. 130-140) tak komentował Rz 10:13: „Ale każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony. A nie dano innego imienia Pana pod niebem, w którym ludzie są zbawieni, jak tylko imię Boga, którym jest Jezus Chrystus, Syn Boży...” („Wykład Nauki Apostolskiej” 96). Natomiast Orygenes (ur. 185) pisał: „Wypowiadając zdanie: ‘Jakże więc będą wzywać Tego, w którego nie uwierzyli?’ [Rz 10:14], Apostoł poucza wyraźnie, że do Chrystusa Pana należy odnosić przytoczone wcześniej słowa proroka, że ‘każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony’ [Rz 10:13], a potem dodał: ‘Jakże więc będą wzywać Tego, w którego nie uwierzyli?’; oto bowiem Żydzi nie uwierzyli w Chrystusa i dlatego nie wzywają Tego, w którego nie uwierzyli. Również na początku Listu do Koryntian, stwierdzając: ‘Wespół ze wszystkimi, którzy w każdym, ich i naszym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa’ [1Kor 1:2], Paweł wskazuje, iż Pan Jezus Chrystus jest Tym, którego imię jest wzywane” („Komentarz do Listu do Rzymian” 8:5). Co jeszcze potwierdza, że Rz 10:13 dotyczy imienia Jezusa? W Rz 10:12 napisano: „Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich” (por. Dz 10:36), a podobne wyrażenie pada w Ga 3:28 („Nie ma już Żyda ani poganina (...) jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie”). W obu przypadkach Apostoł mówi więc o Chrystusie. Strażnica Rok XCVIII [1977] Nr 23 s. 24 też Rz 10:11n. odnosi do Jezusa i nie wiadomo czemu Rz 10:13 do Jehowy. Por. Rz 10:14-17 (Żydzi nie uwierzyli w Jezusa, a nie w Jahwe). Pamiętajmy, że Jl 3:5 (2:32 w Biblii ŚJ) jest proroctwem, które wypełnia się na Jezusie. Mt 1:21 mówi, że to Jezus „zbawi swój lud”. Poganinowi, który nie znał imienia Jehowa, św. Paweł powiedział: „uwierz w Pana Jezusa (...), a zbawisz siebie i swój dom” (Dz 16:31; por. 1Tes 5:9 - „osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa...”), a Mt 12:21 mówi: „W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą”. Podobnie jak z Rz 10:13, ŚJ postąpili z Dz 2:21: „każdy kto wzywać będzie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”. W „Chrześcijańskich Pismach Greckich...” w wersecie tym jest imię Jehowa. Tymczasem chodzi tu o wzywanie imienia Jezusa, o czym świadczą inne miejsca:
„którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa” 1Kor 1:2;
„I ma On władzę (...) więzić tutaj wszystkich, którzy wzywają Twego imienia” Dz 9:14; por. w. 15nn.;
„Ochrzcij się i obmyj z twoich grzechów, wzywając Jego imienia” Dz 22:16; por. 21:13;
„który modlił się: Panie Jezu przyjmij Ducha mego” Dz 7:59.
Piotr wypowiadając słowa z Dz 2:21 nie mógł zaprzeczać sam sobie, odnosząc te słowa do Jahwe, bo w Dz 4:11n., mówi o zbawieniu w Chrystusie: „I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem, żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni”. Zresztą po Dz 2:21 omawia ten werset odnosząc go do Jezusa (por. 2Kor 4:5, Rz 1:5, 2Tm 4:22). Ciekawe, że w 1P 2:3 ŚJ nie wstawili imienia Jehowa i odnieśli ten werset do Jezusa, choć tak jak Rz 10:13 jest on cytatem ze ST. Jest to dziwna niekonsekwencja. Strażnica Nr 11, 1994 s. 30 uczy: „Czasami tekst Pism Hebrajskich odnosi się do Jehowy, ale spełnia się na Jezusie (...) Na przykład w Psalmie 34:9 znajdujemy zaproszenie: ‘Skosztujcie i zobaczcie, że dobry jest Pan [Jehowa, NW]’. Piotr odniósł jednak tę wypowiedź do Pana Jezusa Chrystusa, mówiąc: ‘Gdyżeście zakosztowali, iż dobrotliwy jest Pan’ (1 Piotra 2:3). Apostoł podaje tutaj pewną zasadę i wyjaśnia, jak sprawdza się ona również na Jezusie Chrystusie”.

Zmiany interpretacji Rz 10:13 u ŚJ

„Boski Plan Wieków” (s. 122 ed. 1917)	- do Jezusa
Strażnica Rok XCIV [1973] Nr 18 s. 16	- do Jehowy
Strażnica Rok C [1979] Nr 2 s. 23	- do Jezusa
„Imię Boże...” s. 26	- do Jehowy

Ciekawostką jest to, co w przeszłości ŚJ pisali o Rz 10:13. Książka pt. „Dzieci” jeszcze w 1941 r. uczyła: „Teraz jest czas gdzie następujący werset ma zastosowanie: ‘Każdy bowiem, ktoby wzywał imienia Pańskiego, zbawiony będzie’ (Rzym. 10:13). To jest jasny dowód, że kto uchybi lub się wzbrania imienia Pańskiego wzywać, błogosławieństwa ofiary okupu nie może otrzymać. I jak oni wzywają Imienia Pańskiego? Odpowiedź z Pisma brzmi: ‘Że jeślibyś usty wyznał Pana Jezusa, i że uwierzyłbyś w sercu twojem, że go Bóg z martwych wzbudził, zbawiony będziesz...’ (Rzym. 10:9-11)” (s. 82 [maszynopis]).

Również Strażnica 15.06 1934 s. 186 odnosiła tekst Rz 10:13 do Jezusa: „Przymierze nie jest uczynione dla dobra naturalnych potomków Jakóba, ale dla dobra tych, którzy się stają sprawiedliwi przez wiarę w Jezusa Chrystusa. »Sprawiedliwość, mówię, Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa ku wszystkim i na wszystkie wierzące; boć różności nie masz« (List do Rzymian 3:22). »Gdyż nie masz już różnicy między Żydem a Grekiem; bo tenże Pan wszystkich; bogaty jest ku wszystkim, którzy go wzywają. Każdy bowiem, ktoby wzywał imienia Pańskiego, będzie zbawiony« (List do Rzymian 10:12, 13) (...) List do Efezów 2:14-16”.

Rz 10, 9-13

Rz 10, 12-13

Jestem przekonany, że "Jehowa" to nie jest imię Boga. Co mnie o tym przekonało? Przekonały mnie publikacje Świadków Jehowy, m.in. ta właśnie książka. Zobaczmy jeszcze:

Zobacz:

Manipulacje w Biblii Świadków Jehowy ze względów doktrynalnych??? Rz 10, 13 Piotr Andryszczak

JUŻ ZAWSZE CIESZ SIĘ ŻYCIEM!„Kim jest Bóg?” (cz.2)

JUŻ ZAWSZE CIESZ SIĘ ŻYCIEM!
„Kim jest Bóg?” (cz.2)