SZABAT

Autor: Włodzimierz Bednarski

poprzednia część Czy "Dniem Pańskim" chrześcijan powinien być szabat? nastepna część

Na początku, aby zobaczyć jak traktowała katolików i protestantów E. White, uważana przez adwentystów za natchnioną prorokinię, przytoczmy jej słowa:

„To prawda, że wśród katolików także znajdują się prawdziwi [te słowo napisano inną trzcionką, czyżby chodziło jej o pseudochrześcijan?] chrześcijanie. Tysiące wyznawców służy Bogu według najlepszego światła, jakie otrzymali. Nie mają dostępu do Słowa Bożego i dlatego nie znają Prawdy; nie dostrzegają różnicy między żywą służba serca a zbiorem formalnych ceremonii. Bóg jednak ze współczuciem spogląda na tych, którzy wychowani są w błędnej wierze, nie dającej prawdziwego zadowolenia. (...) Dzisiejszy katolicyzm jako system religijny jest tak samo sprzeczny z Ewangelią Chrystusa, jak był przed wiekami. Kościoły protestanckie są zaślepione, gdyż w przeciwnym razie dostrzegłyby znaki czasu” („Wielki bój” ed. 1983, s. 437-8).

„Ponieważ kościół uzurpuje sobie prawo do przebaczania grzechów, katolik sądzi, że może swobodnie grzeszyć; instytucja spowiedzi, bez której kościół nie daje rozgrzeszenia, również prowadzi do szerzenia się zła” (j/w. s. 439).

Powyższe tylko dwie przytoczone opinie obrazują za jakich partnerów do dyskusji uważają nas adwentyści, którzy sami nie chcą być uważani za sektę. Zaznaczam też, że cytowana książka „Wielki bój”, jest podstawowym podręcznikiem dla każdego adwentysty, niejednokrotnie reklamowanym i wznawianym (posiadam 5 wydanie z 1983 r. o nakładzie 50 000 egz.!).

I jeszcze jedna wypowiedź E. White, i to na interesujący nas temat tzn. soboty i częściowo niedzieli.

Otóż utożsamiała ona dzień Zmartwychwstania Chrystusa obchodzony przez chrześcijan (w tym protestantów), ze „znamieniem Bestii” z Ap 13:16-17 (Bestią-zwierzęciem jest dla niej papiestwo). Oto jej słowa:

„Czym więc jest zmiana soboty, jak nie znakiem autorytetu Kościoła rzymskiego - ‘znamieniem zwierzęcia’? (...) Nakaz święcenie niedzieli, który zostanie wydany przez kościoły protestanckie, będzie równał się nakazowi oddania pokłonu papiestwu - zwierzęciu” („Wielki bój” ed. 1983, s. 346).

Wydaje się, że pogląd ten podtrzymywany jest u adwentystów do dziś (patrz np. „Apokalipsa” A. Godek, W-wa 1988, s. 249-253).

 

Poniżej omówimy następujące kwestie związane z szabatem (podajemy tylko główny temat danego punktu):

1) Rdz 2:2-3 (też Rdz 26:5 i 18:19).

2) Wj 16:23-30 (też Lb 15:32-36).

3) Wj 20:1-17 i Pwt 5:6-21 (też Hbr 4).

4) Iz 56:1-8 (też Mt 12:2, 7-8).

5) Iz 66:22-23 (też Ap 14:13, Hbr 4:1-11).

6) Kpł 23.

7) Mk 2:27 (też Dz 15:21 i Paweł w synagogach w szabat).

8) Jezus w synagodze i odpoczywający w szabat (też Hbr 4, J 5:18, Mk 2:28, Łk 23:56).

9) Mt 24:20.

10) Ap 1:10 (też Mk 2:28, Iz 58:13, J 5:15-21).

11) Ap 7:3.

12) Hbr 9:4 i Pwt 31:26.

13) Jezus w grobie w szabat (też Hbr 4).

14) Kol 2:16-17 i Ga 4:10.

15) Teksty wczesnochrześcijańskie o szabacie.

16) Publikacje o szabacie i niedzieli oraz kilka zdań i uwag o adwentystycznym uczonym S. Bacchiocchim i jego dziele „Od soboty do niedzieli”.

poprzednia część Czy "Dniem Pańskim" chrześcijan powinien być szabat? nastepna część

Powrót do strony głównej
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2018