N. Barbour i niewidzialny powrót Chrystusa
"Jak w Towarzystwie Strażnica 'rodziła się' koncepcja niewidzialnego
przyjścia Chrystusa i nauka o roku 1914"
 |
 |
B. W. Keith był w środowisku N. Barboura odkrywcą „niewidzialnej obecności” Chrystusa, ale ten drugi zaraz przechwycił tę naukę i opublikował ją jako ‘swoją’.
Nazwisko Keitha w ogóle nie występuje w czasopiśmie N. Barboura od czerwca 1875 roku do co najmniej marca 1876 roku (nie mamy dostępu do kolejnych numerów z roku 1876 i 1877), ale za to w tym czasie na jego łamach wyłożona jest wykładnia o „niewidzialnej obecności”. Być może Keith listownie powiadomił Barboura o swym odkryciu, a ten listu nie opublikował, ani nie przyznał się wprost, od kogo tę wykładnię przyjął. Russell napisał o tym dopiero w roku 1881 (patrz powyżej).
Pierwsze świadectwo N. Barboura co do niewidzialnej obecności Chrystusa pojawia się w lipcu 1875 roku, a więc po wiośnie tegoż roku, gdy Pan nie powrócił widzialnie, jak on tego oczekiwał.
Oto wypowiedź z drugiego numeru (lipiec 1875 r.) jego czasopisma (pierwszy ukazał się w czerwcu 1875 r. z nowym tytułem Zwiastun Poranka, po ponad półrocznej przerwie od października 1874 r. [poprzedni tytuł: Okrzyk Północy, czyli The Midnight Cry]; współredaktorem był J. H. Paton [1843-1922]):
„Będziesz musiał zaakceptować stanowisko, że »dni Syna Człowieczego« to okres, w którym świat nie jest świadomy jego obecności” (Herald of the Morning lipiec 1875 s. 18 – You will have to accept the position that the “days of the Son of man” is a period when the world are unconscious of his presence...).
Poniżej zaś inny fragment z tego czasopisma, przytoczony w oryginale angielskim:
Every careful reader of this paper must have become satisfied the old traditions, and loose ideas which have obtained in relation to the manner of Christ's coming are, in the main, unscriptural; and that there is, and must be a period of time called, “the days of the Son of man;” in which, although He is here, the world will be ignorant of his presence. Otherwise, how can they be “building, planting, and marrying; and know not”? For “as it was in the days of Noah, so shall it be, in the days of the Son of man” (Herald of the Morning lipiec 1875 s. 28).
Kolejny raz o niewidzialnym powrocie Chrystusa N. Barbour napisał w styczniowym numerze swego czasopisma z roku 1876, podając w nim też datę powrotu Jezusa – rok 1874. To był prawdopodobnie ten egzemplarz, z którym zetknął się C. T. Russell w styczniu 1876 roku:
„Pewnego styczniowego poranka 1876 roku 23-letni Charles Russell otrzymał egzemplarz czasopisma religijnego Herald of the Morning (Zwiastun Poranka)” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 46).
„(...) w styczniu 1876 r., uwaga brata Russella została zwrócona na przedmiot proroczego czasu odnośnie powrotu Pana, Zaprosił więc Barboura do siebie, latem 1876 r., (...) i dał sobie wytłumaczyć, na podstawie Pisma Świętego, że proroctwa wskazywały, iż rok 1874 jest datą rozpoczęcia obecności Pana i czasu Żniwa” (Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa Nr 3, 1987 s. 34).
„Mniej więcej w styczniu 1876 zwróciłem szczególną uwagę na zagadnienie proroczych okresów, ponieważ odnosi się ono do tych omawianych nauk i nadziei. Zdarzyło się to w następujący sposób: otrzymałem pismo pt. Zwiastun Poranka przesłane mi przez jego wydawcę Pana N. H. Barboura” (ang. Strażnica 15.07 1906 s. 3822 [reprint]).
Oto słowa N. Barboura ze stycznia 1876 roku o powrocie Chrystusa w roku 1874, po 30 latach zwłoki od roku 1844 (symbol związany z dziewicami oczekujących na Pana – Mt 25):
„Wciąż niezachwianie wierzymy, że ten czas zwłoki rozpoczął się 10 dnia 7 miesiąca w 1844 r., a zakończył w tym samym czasie w 1874 r., dając okres zaledwie 30 lat na noc z przypowieści. Jest faktem ogólnie przyjętym, że określony czas był podstawą wyjścia dziewic, że z tego powodu były bardzo rozczarowane, gdy minęło; i przyszła wielka reakcja, po której nastąpiło zamieszanie i niewłaściwe zastosowanie...” (Herald of the Morning styczeń 1876 s. 4 – We still unwaveringly believe this tarrying time began at the 10th day of the 7th month in 1844, and ended at the same time in 1874, giving a period of just 30 years for the night of the parable. It is a fact generally admitted, that definite time was the basis of the going forth of the virgins, that on account of it they were greatly disappointed when it passed; and that a great reaction came, followed by confusion and misapplication).
Wtedy też N. Barbour pisał o niewidzialnym powrocie Pana:
„W tym samym roku [1876], ale w styczniu, Barbour, w swoim pisemku »Herald of the Morning« (Zwiastun Poranka), napisał, że wierzy w powrót Pana jako istoty duchowej” (Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa Nr 1, 1987 s. 38).
Przypomnijmy, że N. Barbour w roku 1875 w swoim czasopiśmie wcale nie wspomina B. W. Keitha, który był podobno wynalazcą niewidzialnej „obecności” Pana! Czyżby w tym czasie B. W. Keith był tylko zwykłym czytelnikiem, od którego przyjęto argumenty do czasopisma i wierzeń?
Widzimy zatem, że styczeń 1876 roku, a nawet może dopiero lato i jesień tegoż roku, były dla C. T. Russella kluczowe, jeśli chodzi o jego zapoznanie się (i utwierdzenie w wierze) z niewidzialną obecnością Chrystusa i rokiem 1874 realizującym to wydarzenie.
Czego jeszcze dowiedział się C. T. Russell z tego styczniowego czasopisma N. Barboura?
Wspomniany Herald of the Morning (styczeń 1876 s. 7-9), zawierał artykuł pt. The Great Pyramid, czyli „Wielka Piramida”, w którym padają też słowa N. Barboura o zbieżności chronologii badaczy i wymiarów piramidy: „Obliczenia cudownie pasują do proroczych okresów”.
W artykule tym wskazano na przykład, na tle pomiarów Wielkiej Piramidy, takie ważne lata:
1914 (koniec „czasów pogan”);
1875 (początek cyklu jubileuszowego i czasu restytucji);
1881 (początek powrotu Żydów do Izraela).
Pisano też o innych datach, które C. T. Russell zaakceptował:
1874 (niewidzialny powrót Chrystusa);
1798 (początek czasu końca);
1878 (koniec żniwa) (patrz też Herald of the Morning styczeń 1876 s. 4, 14, 15).
Wszystkie te daty i Wielką Piramidę C. T. Russell zaakceptował i później wprowadził do swych nauk w Strażnicy i do Wykładów Pisma Świętego. Oczywiście niektóre z tych dat musiał z czasem ‘skorygować’, dostawiając do nich nowe wydarzenia.
|
|
