"BIBLIA HISTORIA PRZETRWANIA"

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2016-07-22

Manipulacja w powyższym zdaniu polega na tym, że anonimowy autor artykułu przeciwstawił nauki głoszone przez laików z Biblii, a dogmatami kościelnymi. Dogmaty katolickie są oparte na Biblii i nie są wzięte "z sufitu". Czytelnik Strażnicy ma odnieść wrażenie, że co innego mówi Biblia, a co innego katolicki dogmat.

"Aż do wieku XI tłumaczono i kopiowano księgi Pisma Świętego bez ingerencji ze strony Magisterium Kościoła. Dopiero w związku z pojawiającymi się średniowiecznymi ruchami heretyckimi katarów, waldensów i albigensów pod koniec XII i w XIII wieku wprowadzono ograniczenia w posługiwaniu się przekładami biblijnymi na języki narodowe. Nieufnie patrzono również na prywatną lekturę Biblii w obawie przed niewłaściwymi interpretacjami. Zastrzeżenia te nie były jednak powszechne i dotyczyły pewnych terenów Francji, Aragonii i Hiszpanii. W XIV wieku podobne obostrzenia pojawiły się lokalnie w Niemczech, a na początku XV w Anglii w związku z rozpowszechnianym tłumaczeniem Biblii przez Jana Wiklifa (zm. 1384)."

"Należy w tym miejscu zaznaczyć, że nie wprowadzono zakazu czytania Biblii w ogóle. Intencją kościelnych i świeckich prawodawców było przede wszystkim uchronienie wiernych przed heretyckim wykładem ksiąg świętych. Świadczy o tym istnienie w średniowieczu licznych przekładów Biblii na języki narodowe, z których niektóre posiadały nawet oficjalną aprobatę kościelną. Biblia w tym okresie stawała się coraz popularniejsza, i to nie tylko za sprawą ruchów heretyckich przygotowujących grunt pod reformację, ale także pod wpływem działalności zakonów żebraczych. W swoim nauczaniu autorytety Kościoła podkreślały pożytki płynące z kontaktu wiernych ze słowem Bożym, głoszonym i wyjaśnianym podczas liturgii i katechezy."

"Należy również dodać, że podobnie jak w średniowieczu, tak w pierwszej połowie XVI wieku sprzeciw Kościoła katolickiego wobec wydań Biblii w językach narodowych nie był wymierzony bezpośrednio przeciwko samym tłumaczeniom, ale przeciwko błędom, które szerzono za pomocą tych edycji oraz przeciwko propagowanej w ten sposób prywatnej lekturze Biblii odrzucającej oficjalną wykładnię Kościoła[7]. W 1527 roku teologowie z Sorbony, potępiając naukę Erazma, nawołującego do powszechnego czytania Pisma Świętego, oświadczyli, że Kościół nie zabrania czytania Biblii w ogóle, ale wprowadza ograniczenia wobec tych, dla których taka lektura mogłaby się stać powodem popadnięcia w herezję. Wolno było czytać Pismo Święte, ale zawsze z prawowiernym wyjaśnieniem, które odpowiadałoby poziomowi intelektualnemu czytelników"

"Obiegowych opinii o powszechnym paleniu ksiąg, w tym egzemplarzy Pisma Świętego, oraz o panującym zakazie jej czytania nie potwierdzają dane ukazujące liczbę i zakres edytorstwa biblijnego w okresie przedreformacyjnym. Nie licząc drobnych druków Jana Gutenberga (zm. 1461), pierwszymi książkami drukowanymi były teksty biblijne: Wulgata paryska (tzw. Biblia 42-wierszowa, Moguncja 1455-1456) oraz Psałterz moguncki, który wyszedł w roku 1457 z oficyny Gutenberga, przejętej przez Jana Fusta (zm. 1466) i Piotra Schöffera (zm. 1530). Z osobą Gutenberga niektórzy wiążą powstanie jeszcze jednej Biblii, tzw. Biblii 36-wierszowej (zwanej też Biblią bamberską lub Biblią Pfistera), która ukazała się ok. 1458-1461 roku. W następnym roku warsztat Fusta i Schöffera opuściła kolejna Biblia, zwana Biblią 48-wierszową (1462)."

Zobacz więcej:

Czy Kościół katolicki zabraniał czytania Biblii? Ks. Rajmund Pietkiewicz

Zobacz więcej:

Najtrudniejsze stronice Biblii Zenon Ziółkowski

Dzisiaj mamy podobnie. Towarzystwo Strażnica wydało własną Biblię i nie podano nazwisk tłumaczy:

Zobacz też:

Przekład Nowego Świata Piotr Andryszczak

BIBLIA ŚWIADKÓW JEHOWY Włodzimierz Bednarski

Dalej czytamy:

Na którym z Synodów? Dlaczego nie podano konkretnego źródła? Czy tak trudno podać nazwę synodu i datę? Z cytatów wcale nie wynika, iż chodziło o posiadanie Biblii. Szukano heretyków. W angielskim wydaniu Strażnicy nawet nie podano żadnego odnośnika:

Porównajmy:

Czyżby Świadkowie Jehowy chcieli zasugerować, że ścigający heretyków chcieli zniszczyć Biblię? Własną Biblię, katolicką? Przecież to absurd.

Świadkowie Jehowy zadają pytanie: "JAK BIBLIA PRZETRWAŁA". Wspominają o Starym Testamencie i przechowywanych kopiach w synagogach, a przemilczają Nowy Testament. Nagle przeskakują do XV wieku. A co się działo po drodze? Skąd się wziął Nowy Testament w XV w. po Chr.? Świadkowie Jehowy nie wiedzą albo nie chcą wiedzieć, iż:

Kanon hebrajski nie może determinować kanonu chrześcijańskiego, gdyż Kościół nie przejął Starego Testamentu od judaizmu, ale od Jezusa i Apostołów

Jan Lewandowski

KANON I TRADYCJA
Kanon ksiąg Starego Testamentu a Świadkowie Jehowy
Kanon Pisma Świętego Nowego Testamentu a Świadkowie Jehowy
Czy można mieć zaufanie do Biblii w Przekładzie Nowego Świata?
Niekonsekwentny stosunek Świadków Jehowy do "Septuaginty"
Czy Flawiusz potwierdza kanon biblijny Strażnicy?
Świadkowie Jehowy, kanon Starego Testamentu i... faryzeusze
Pięcioksiąg Mojżesza a Świadkowie Jehowy
Niebiblijne tradycje Świadków Jehowy
Katolicka koncepcja natchnienia Biblii zapożyczona przez Świadków Jehowy?

Jakie to były "zagrożenia" i jacy to "zaślepieni duchowni" zagrażali przetrwaniu Biblii aż do naszych czasów? Przecież to jest czysta propaganda. Nowy Testament powstał w żyjącym i działającym od pierwszego wieku Kościele, założonym przez Jezusa. To Kościół ustalił kanon Pisma Świętego i to Kościół czuwał nad tym, by wiernie przepisywano Pismo Święte i by treść nie odbiegała od nauki Jezusa i Apostołów.

Zobacz:

KANON PISMA ŚWIĘTEGO Piotr Andryszczak

KANON PISMA ŚWIĘTEGO Włodzimierz Bednarski

A więc przetrwała:

Imię to mogło być wymawiane w miejscu Świętym świętych, jedynie przez Arcykapłana raz w roku w Dniu Przebłagania oraz przez kapłanów, którzy recytowali w Świątyni błogosławieństwa kapłańskie. Świadkowie Jehowy nie napisali, którzy to tłumacze usunęli imię Boże z Biblii i w jakich przekładach. Jeżeli chodzi o Biblie katolickie w języku polskim, to więcej na ten temat:

Zobacz:

Imię Boże w Bibliach katolickich Piotr Andryszczak

Świadkowie Jehowy zrobili zupełnie coś odwrotnego. Otóż w swojej Biblii, wbrew oryginałowi greckiemu Nowego Testamentu, wstawili w 237 miejscach słowo "Jehowa".

Zobacz więcej:

Fałszerstwo stulecia - imię Boże Ks. Jan Zawada CSMA

Świadkowie Jehowy tak pieczołowicie zwracają uwagę na masoretów żydowskich, którzy "przepisywali święte Pisma", a równocześnie pieczołowicie przemilczają, kto przepisywał manuskrypty Nowego Testamentu, które ukazują "niezwykłą stabilność w przepisywaniu Biblii na przestrzeni dziejów".

Dzięki Kościołowi tak się stało. To Kościół czuwał przez wszystkie wieki nad tym wszystkim i nie dopuścił do skażenia Ksiąg Nowego Testamentu.

Zapamiętajmy odwołanie się do Iz 40, 8. Będzie o tym niżej. W proponowanej Strażnicy Świadkowie Jehowy reklamują swój własny przekład Biblii:

M.in. pokazują przekład międzywierszowy wydany przez Towarzystwo Strażnica:

1 P 1, 25

W lewej szpalcie mamy dosłowne tłumaczenie, gdzie pod gr. słowem Kyriu widzimy Lord (Pan), a w prawej szpalcie "tłumaczenie oddające myśl", oczywiście myśl Towarzystwa Strażnica, czyli Przekład Nowego Świata. Świadkowie Jehowy w swojej Biblii wstawili słowo "Jehowa" w 1 P 1, 25, podali odnośnik do Iz 40, 8, a tam nie występuje Tetragram:

1 P 1,25

Iz 40,8

Tłumaczenie, ale bez nazwisk autorów! Miliony czytelników? Te miliony, to Świadkowie Jehowy.

I podkreślmy jeszcze raz, iż Biblia Świadków Jehowy jest wydana anonimowo, nie znamy nazwisk tłumaczy tego przekładu.

"nie może być mowy o zabranianiu wiernym czytania Pisma Świętego przez Magisterium Kościoła. W różnych okresach historii Kościół katolicki nakładał pewne ograniczenia na prywatną lekturę Biblii, głównie w tłumaczeniu na języki narodowe, ale czynił to z troski o właściwy przekaz objawionych w Biblii prawd wiary. Ograniczenia te nie zawsze miały charakter powszechny. Kategoryczny zakaz czytania Pisma Świętego odnosił się wyłącznie do tłumaczeń i wydań heretyckich oraz innowierczych. Powtarzanie obiegowej opinii o zabranianiu przez Kościół czytania Biblii bez tych istotnych uściśleń jest po prostu mijaniem się z prawdą." (ks. Rajmund Pietkiewicz, Czy Kościół katolicki zabraniał czytania Biblii?)

Ef 4, 14-15