Najważniejsze fragmenty o Żydach z lat 1930-1932

Autor: Włodzimierz Bednarski,
Kiedy i dlaczego Świadkowie Jehowy odrzucili Żydów i syjonizm?

poprzednia część nastepna część
Najważniejsze fragmenty o Żydach z lat 1930-1932

Przypomnijmy słowa z jednego z podręczników Świadków Jehowy, wydanego w roku 1975:

W rzeczywistości aż do roku 1932 chrześcijańscy świadkowie Jehowy mieli wrażenie, że przywrócenie cielesnych Żydów do Palestyny i ustanowienie państwa żydowskiego byłoby spełnieniem boskich proroctw” (Man’s Salvation out of World Distress at Hand! 1975 s. 135-136 – In fact, down into the year 1932 the Christian witnesses of Jehovah were themselves under the impression that the restoration of fleshly Jews to Palestine and the setting up of a Jewish State would be a fulfillment of divine prophecy).

Jak te „boskie proroctwa”, co do Żydów, miały się realizować, przedstawiają poniższe fragmenty z lata 1930-1932. Cytujemy też książki z lat 1921-1929, gdyż one były wydawane także do roku 1930, a nawet dłużej.

Pomijamy tu omawianie publikacji napisanych prawie wyłącznie dla Żydów (Comfort for the Jews 1925; Restoration 1927), za wyjątkiem książki Życie (ang. 1929; pol. 1932), ponieważ w większości zawierają ten sam materiał, co ta ostatnia.

Harfa Boża

ZGROMADZENIE IZRAELA

Jezus wspomniał, iż powrócenie Izraela do Palestyny (Ew. Łukasza 21:24) stanowić będzie ważny znak Jego obecności i końca świata. Obszerny opis tego podany jest w wzmiankowanej broszurce: »Miliony Ludzi z Obecnie Żyjących Nie Umrą.« W tem dziełku wyraźnie pokazane jest, jak proroctwa na czas się spełniły; że Izrael wraca do Palestyny i odbudowuje swój kraj, jak to Pan przepowiedział” (Harfa Boża 1921, 1929, 1930 [ang. 1921, 1928, 1937, 1940] s. 257).

[Angielska wersja tej książki (Harfa Boża) ukazywała się aż do roku 1940. Zawierała ona tę samą treść, co po polsku, choć w edycji zrewidowanej z roku 1928 (i w następnych wydaniach) zamiast broszury Miliony... wymieniano książkę pt. Comfort for the Jews (s. 256)]

Wyzwolenie

„Akuratnie na wiosnę 1918 roku Dr. Chaim Weizmann, stojący na czele żydowskiej organizacji otworzył swe biuro w Jeruzalem i rozpoczął tworzyć rząd Żydowski. Od tego bowiem czasu nastąpiło stopniowe i poważne powiększenie ludności w Palestynie; i jasno w wypełnieniu się proroctwa oni otrzymali prawo do ziemi, pobudowali sobie domy, kolonje, fabryki, pozakładali wodociągi na odwilżanie ziemi, poświęcili swój wielki uniwersytet w mieście Jeruzalem, oraz poczynili wiele innych rzeczy patrząc naprzód do odbudowania Palestyny przez Żydów i dla Żydów. To jest jasnym dowodem, którego nikt nie może zaprzeczyć w wypełnieniu się proroctw Jezusa i wielu innych świętych proroków” (Wyzwolenie 1928, 1929 [ang. 1926] s. 245-246).

[Również angielska wersja tej książki, wydana około roku 1936 (3,023,000 Edition), zawierająca wprowadzony wtedy na dodatkowej ilustracji pal, zamiast krzyża (s. 169), ma te same słowa o Żydach (s. 254)]

Stworzenie

Jehowa obiecując Abrahamowi i jego »nasieniu« ziemię Palestyńską, kiedy czasy Pogan miały się skończyć i kiedy ten, który »ma prawo« miał przyjść, dlatego winniśmy się spodziewać jakiegoś zamanifestowania łaski Bożej w celu przywrócenia Izraela do otrzymania ziemi Palestyńskiej. (...) Na wiosnę roku 1918, Żydzi rozpoczęli odbudowę Palestyny; i obecnie jest ogólnie znanym faktem, że tysiące Żydów powróciło do Palestyny kupując tam ziemię, na której budują domy a także i w inny sposób ulepszają ów kraj według tego jak Pan przepowiedział. To jest znowu inny fizyczny fakt z pomiędzy wielu otaczających dowodów obecności Pańskiej przy końcu świata” (Stworzenie 1928, 1929 [ang. 1927] s. 350-351; patrz też s. 360).

[Wprawdzie oba polskie wydania tej książki (Stworzenie) mają datę druku 1928, ale posiadają inny nakład (1.200.000 i 2.195.000), a na dodatek ta pierwsza edycja została ogłoszona w roku 1929: „Zawiadamiamy niniejszem czytelników Strażnicy, że w miesiącu kwietniu wyjdzie z druku nowa książka w języku polskim p. t. STWORZENIE, na którą zamówienia można nadsyłać” (Strażnica 01.04 1929 s. 98). Ta druga edycja z nakładem ponad 2 milionów egzemplarzy musiała ukazać się w roku 1930 lub później. Książka ta reklamowana była jeszcze w roku 1935, patrz Wszechświatowa wojna bliska 1935 s. 64]

Pojednanie

„Dla dobra swych wiernych ojców (Abrahama i innych) Żydzi otrzymają pierwsze przywileje błogosławieństwa. (Rz. 11: 28) Zaś wszyscy inni, którzy nie są Żydami, oraz wszystkie narody ziemskie, będą szukali Pana, a to w celu, by mogli otrzymać te błogosławieństwa, które im były obiecane” (Pojednanie 1930 [Copyright 1928; ang. 1928] s. 350-351; patrz też jw. s. 294-295).

[Wprawdzie polska wersja książka Pojednanie ma podany Copyright 1928 (zapowiadano wydanie jej w Strażnicy 01.11 1928 s. 322), to ukazała się w rzeczywistości dopiero w połowie roku 1930: „NOWA KSIĄŻKA Zawiadamiamy czytelników Strażnicy o nowo z druku wyjdzionej Polskiej książce p. t. POJEDNANIE, na którą można nadsyłać zamówienia” (Strażnica 01.07 1930 s. 210)]

Rząd

„Dalej można widzieć, że Żydzi, zgromadzają się w swojej ojczyźnie i ją odbudowują, ściśle jak Jezus to przepowiedział na czas końca świata. – Łukasz 21:24” (Rząd 1931 [Prawo nakładu 1928; ang. 1928] s. 193; patrz też s. 89, 185).

[Tu znowu polska wersja ma podane Prawo nakładu 1928, ale ukazała się w rzeczywistości dopiero w połowie roku 1931: „NOWA KSIĄŻKA Zawiadamiamy czytelników Strażnicy, że w tych dniach wyszła z druku nowa książka w polskim języku p. t. »Rząd«, na którą wszyscyśmy oczekiwali” (Strażnica 15.06 1931 s. 178, 192)]

Życie

Interesujące jest to, że książka dla Żydów pt. Życie ukazała się po polsku dopiero w roku 1932, w tym samym, w którym odrzucono naukę o Żydach!

Jeszcze 15 października 1930 roku w polskiej Strażnicy (s. 311) odsyłano czytelników do angielskiej książki Life (Życie). Natomiast w październiku 1932 reklamowano tę publikację jako „nowe dzieło”, wydane po polsku:

Sędzia Rutherford w swem nowem dziele p. t. »Życie« objaśnia i daje nam nieomylny dowód ze Słowa Stwórcy, że Jehowa przygotował dla człowieka możność otrzymania wiecznego życia na ziemi, oraz że ziemia ma być przemieniona w raj” (Złoty Wiek 01.10 1932 s. 300).

Książkę tą omawiamy w podrozdziale Niekonsekwencja – reklamowanie książki pt. Życie po roku 1932 z odrzuconą nauką oraz w rozdziale Niekonsekwencja – nauczanie po roku 1932 w polskich publikacjach o powrocie Żydów do Palestyny.

Proroctwo

Książkę pt. Proroctwo omawiamy w rozdziale Niekonsekwencja – nauczanie po roku 1932 w polskich publikacjach o powrocie Żydów do Palestyny.

Co ciekawe w publikacji pt. Proroctwo, wydanej po polsku w roku 1934, tak oto reklamowano książkę Życie (która zawierała w roku 1934 nieaktualną już naukę o Żydach):

„Sędzia Rutherford w swem nowem dziele p.t. »Życie« objaśnia i daje nam nieomylny dowód ze Słowa Stwórcy, że Jehowa przygotował dla człowieka możność otrzymania wiecznego życia na ziemi (...) Książkę tę w pięknej płóciennej oprawie, z napisem tłoczonym złotem i licznymi ilustracjami wysyłamy...” (Proroctwo 1934 [ang. 1929] s. 349).

Światło

Książkę pt. Światło omawiamy w rozdziale Niekonsekwencja – nauczanie po roku 1932 w polskich publikacjach o powrocie Żydów do Palestyny.

Gdzie są umarli?

W roku 1932 opublikowano nową angielską wersję broszury z roku 1927 (po polsku robiono tylko dodruki tej wersji z roku 1927), ale nadal z proroctwem o Żydach:

„Królestwo Mesjasza obiecywane przez długie wieki już się przybliżyło. Bóg zamierzył w swoim planie i wykazał przez swoje słowo, że nie miał przeszkadzać organizacji djabelskiej na ziemi, dokąd się nie wypełnią Czasy Pogan. O tym czasie Jezus przepowiedział, że miał się zaznaczyć wielkim uciskiem, mianowicie Światową Wojną, głodem, morem, rewolucją, oraz powrotem narodu żydowskiego do Palestyny. (Mateusza rozdział 24; Łukasza rozdział 21) Te proroctwa zaczęły się wypełniać w roku 1914” (Gdzie są umarli? 1927 s. 50; [ang. 1927 s. 50; 1932 s. 53]).

Ostateczne dni

„Jako dalszy znak lub dowód Jezus powiedział, że żydzi mieli być deptani przez Pogan, aż się wypełnią Czasy Pogan, i że wtedy łaska Boża miała się zaznaczyć dla nich powrotem do ich ojczystej ziemi. Każdy o tem dobrze wie, że w r. 1918 zostały poczynione wielkie kroki w celu przygotowania wolności i wyjazdu żydów do Palestyny. Obecnie żydzi odbudowują Palestynę, co także jest silnym znakiem lub dowodem” (Ostateczne dni 1928 s. 18-19).

[Choć ta polska broszura nie ma podanego roku wydania, a tylko Copyright 1928, lecz w sprawozdaniu polskich badaczy Pisma Świętego za rok 1928 widnieje ona jako wydana w tamtym czasie (patrz Strażnica 01.02 1929 s. 43)]

Obcojęzyczne książki o Żydach

W latach 1932-1933 w angielskich Rocznikach ciągle pisano o książkach dla Żydów (Życie i Pociecha dla Żydów), które dostępne były w wydawnictwie Świadków Jehowy. Na dodatek w kilku językach, nawet w jidysz:

Life: English, African Dutch, Japanese, Spanish (...)

Comfort for the Jews: Yiddish (1932 Year Book of the International Bible Students Association s. 40-41).

Life: English, Finnish, German, Greek, Hungarian, Italian, Polish, Russian, Portuguese (...)

Comfort for the Jews: English (1933 Year Book of the International Bible Students Association s. 26-27).

Czasopisma z lat 1930-1932 – Strażnica i Złoty Wiek

Zaznaczamy, że w latach 1930-1932 fragmenty o Żydach były na ogół już krótkie. Jak wspomnieliśmy powyżej, rok 1929 był kluczowym, kiedy wyłożono całą naukę Towarzystwa Strażnica o syjonizmie, błogosławieństwach dla Żydów i ich powrocie do Palestyny.

Pomijamy tu wcześniejsze lata 1879-1929, gdyż w tym czasie tekstów o Żydach było dziesiątki, jeśli nie setki. Skupiamy się tu na najważniejszych i zarazem ostatnich wypowiedziach z lat 1930-1932 i to z obu czasopism Towarzystwa Strażnica.

„Poza Biblją nie było chwalebniejszej książki od obecnie wydanej »Życie«. Te promienie światła, które wskazują proroctwa odnośnie przywrócenia Żydów do łaski Bożej, są jasne i interesujące. Czytając książkę »Życie« nie można pozostać w ciemności, mając jasne wyrozumienie o Boskich zamiarach dla całej ludzkości w dzisiejszych dniach” (Strażnica 15.01 1930 s. 32 [ang. 15.05 1930 s. 157]).

„Bóg przepowiedział, że po wypełnieniu się czasu karania przyprowadzi Izraelitów z powrotem do ich własnej ziemi, które to słowa są zapisane, przez proroka Jeremjasza w 31 rozdziale i przez Ezechiela w 37 rozdziale. To proroctwo wypełnia się obecnie w naszych oczach. Stopniowo lud Izraelski powraca do Palestyny i ustanawia tam rząd, a to się rozpoczęło od czasu zakończenia ich siedem czasów karania” (Strażnica 15.10 1930 s. 317 [ang. 15.07 1930 s. 218]).

„Jehowa przez swego proroka, oznajmił koniec pogańskich czasów czyli koniec świata i zapoczątkowanie panowania Chrystusa, zaznaczając, że czas ten okaże się przez światową wojnę, po której nastaną głody, mory, uciśnienia narodów, zgromadzanie Żydów do Palestyny, oraz sojusz organizacyj chrześcijaństwa. Naoczne dowody wskazały, że w roku 1914 rozpoczęło się wypełnianie tego wielkiego proroctwa” (Strażnica 01.04 1931 s. 107 [ang. 01.01 1931 s. 11]).

Te same słowa patrz Strażnica 01.01 1930 s. 3 (ang. 01.11 1929 s. 323).

„U proroka Ezechjela w 38 rozdziale znajduje się proroctwo, które to jasno uwidacznia. Jest to proroctwo, które bez wątpienia znajduje daleko większe jeszcze zastosowanie do wszystkich narodów całej ziemi i które już przed wiekami zwracało uwagę na to, co teraz miało miejsce w Palestynie. Chcąc atoli zarazem pocieszyć wszystkich tych, którzy zostali dotknięci temi wydarzeniami, wskazujemy szczególnie na obietnicę Jehowy, że on w swoim czasie wbrew złości wszystkich przeciwników odbudowy Palestyny i Jerozolimy uwielbi się w kraju praojców Izraela, kiedy przyniesie zagładę tym, którzy przeciwstawiają się jego świętemu imieniowi i jego woli” (Złoty Wiek 15.02 1930 s. 63; por. s. 62).

„Wreszcie zbierają się znowu Żydzi w swojej prastarej ojczyźnie i starają się odbudować Palestynę, co według słów Jezusa miało się stać przy końcu świata. – Łukasza 21:24” (Złoty Wiek 01.03 1930 s. 68).

„Wszystkie te żydowskie usiłowania restytucji wskazują nam jasno, że czasy narodów się skończyły i że nowy wiek stoi pode drzwiami. Proroctwa starych proroków spełniają się i naród izraelski znowu zbierze się w swoim kraju, który Abrahamowi i nasieniu jego obiecany został na wieczne posiadanie” (Złoty Wiek 15.06 1930 s. 179).

„A więc nie do katolików, ani do mahometan, lecz do Abrahama i jego nasienia prawnie należy ziemia Palestyna z jej miastami i wsiami. Ta Boska obietnica do dziś dnia jeszcze się nie wypełniła. Abraham nie posiadał ani piędzi ziemi, w której mieszkał; nawet miejsce na grób kupił on sobie za pieniądze. A jednak ziemia ta dana została jemu i jego nasieniu na wieczną posiadłość. Dowodzi nam to, że obietnica ta wypełnia się dopiero w obecnym czasie, kiedy lud izraelski ze wszystkich krajów ziemi zebrany zostaje do Palestyny” (Złoty Wiek 01.12 1930 s. 357).

„Ameryka zamknięta dla nich jest wskutek ograniczeń emigracyjnych i w ten sposób emigracja do Palestyny jako wypełnienie się proroctw biblijnych rzeczywiście stała się koniecznością, lecz napotyka ona trudności” (Złoty Wiek 15.12 1930 s. 375).

„Jako dalszy dowód końca świata Jezus zaznaczył (Ew. Mat. 24:32, 33) zgodnie z proroctwem Jeremjasza 16:15, że łaska Boża wróci do Żydów. Wiadomo, że po konferencji paryskiej w roku 1919 Żydzi zabrali się do odbudowy swej ojczyzny, że założyli własny uniwersytet i że Palestyna szybko się odradza. Jest to również dowodem, że nowy ustrój świata się rozpoczyna” (Złoty Wiek 01.01 1931 s. 6).

„(...) odbudowa Palestyny, użyźnienie Doliny Cesarskiej w Kalifornji i wiele innych rzeczy zdają się nam być cudami” (Złoty Wiek 01.03 1931 s. 69).

„Jehowa, przez swego proroka, oznajmił koniec pogańskich czasów czyli koniec świata i zapoczątkowanie panowania Chrystusa, zaznaczając, że czas ten okaże się przez światową wojnę, po której nastaną głody, mory, uciśnienia narodów, zgromadzanie Żydów do Palestyny, oraz sojusz organizacyj chrześcijaństwa. Naoczne dowody wskazywały, że w roku 1914 rozpoczęło się wypełnianie tego wielkiego proroctwa” (Strażnica 01.04 1931 s. 107 [ang. 01.01 1931 s. 11]).

„Wielkie proroctwo Jezusa odnośnie jego wtórej obecności streszczone jest w doniesieniu (Mateusza 24); a wypełnianie przepowiedzianych wydarzeń rozpoczęło się w roku tysiąc dziewięćset czternastym i trwa jeszcze dalej. Jezus przepowiedział upadek Jerozolimy i rozproszenie Żydów i że w czasie późniejszym staną się znów odbiorcami łaski Bożej. Wypełnienie pierwszej części tego proroctwa miało miejsce już przed długim czasem, a zaś wypełnianie drugiej części widzimy w czasie obecnym” (Strażnica 01.09 1931 s. 271 [ang. 15.05 1931 s. 159]).

„Jezus przepowiedział upadek Jerozolimy i odrzucenie Żydów od łaski Bożej. Wypełniło się to już przed dawnym czasem. Lecz przepowiedział też, że znowu zostaną przyjęci do łaski Bożej” (Złoty Wiek 15.09 1931 s. 278-279).

Centrum ziemskich przedstawicieli Królestwa będzie prawdopodobnie znajdowało się w Jerozolimie, mieście wielkiego Króla, które specjalnie reprezentowało Jego imię wśród ludzi; Jerozolima nie będzie już dłużej deptana przez pogan, ale zostanie ustanowiona ponad wszystkie inne królestwa i wywyższone ponad wszystkie inne rządy, jak pokazano w Izajasza 2:2. Nawet teraz widzimy Jeruzalem powstające z prochu. Ci Żydzi, którzy wracają; do ziemi świętej zainspirowani obietnicami Bożymi bez wątpienia zostaną obficie pobłogosławieni i będą jednymi z pierwszych, którzy otrzymają dobrodziejstwa królestwa niebieskiego. Wkrótce cały świat odpowie na potoki światła i radości, które wypłyną z tego centrum. W ten sposób nadejdzie królestwo Boże. Najpierw żyjący, a potem umarli, będą uczestniczyć w jego błogosławieństwach; bo dostąpią radości i wesela, a smutek i wzdychanie uciekną, a śmierci już nie będzie” (ang. Złoty Wiek 14.10 1931 s. 31).

W samym końcu roku 1931 opublikowano artykuł pt. Przepowiedziane Przywrócenie, w którym padają takie oto słowa:

Pismo Św. jasno poucza, że zbawienie przyjdzie ze strony Żydów, ponieważ Szylo, Mesjasz, wyszedł z pokolenia Judy, by jako Odkupiciel i Wyzwoliciel zbawić ludzkość, najpierw Żydów a potem inne narody. (...) Bóg obiecał przywrócić Żydom Palestynę. Odbudowa tejże już wzięła początek i robi dobre postępy. Działalność ta postępuje w harmonji wypełnianych proroctw, przez które Jehowa przepowiedział obietnice. Rzeczywistość ta winna wzbudzić pilną uwagę i najgłębsze zainteresowanie każdego człowieka, który wierzy, że Jehowa jest Bogiem. Obecnie dziejące się rzeczy w Palestynie były przepowiedziane przez Jehowę za pośrednictwem ludzi mających wiarę w niego. Przywilej życia na ziemi w czasie wypełniania się tych proroctw nie może być przecenionym. Przy takiej istności zaraz nazwa Żyd występuje na widownię i historja narodu żydowskiego staje się więcej wzruszającą, aniżeli jakiekolwiek i kiedykolwiek napisane dzieje. Ponieważ obietnice Boże nie zawsze wypełniają się w czasie przez ludzi spodziewanem, dlatego wielu utraca swą wiarę. Lecz niechaj sobie każdy zapamięta, że dana przez wszechmocnego Boga obietnica w dusznym czasie nie ominie się z wypełnieniem” (Strażnica 15.12 1931 s. 378 [ang. 01.09 1931 s. 271]).

Jak widzimy, artykuł ten nawołuje, by nie tracić wiary, jeśli ktoś uważa, że zbyt wolno rozgrywają się wydarzenia dotyczące Żydów.

Jeszcze na początku roku 1932 napisano następująco:

Sjonizm – koniecznością żydowską (...)

Wielką otuchą dla żydów było to, że w czasie wielkiego trzęsienia ziemi, jakie nawiedziło Palestynę przed kilku laty, ani jeden nie zginął żyd, podczas gdy arabowie ciężko tem zostali dotknięci. (...)

Bez błogosławieństwa Bożego widoki dla sjonizmu byłyby więc bardzo smutne. Wciąż znowu musimy poznawać, że drogi Jehowy są wyższe do dróg ludzkich, i możemy być pewni, że z chwilą, gdy się wypełnią obietnice Boże i Jehowa sobie uczyni imię, dokonując zadziwiających rzeczy, też arabowie w Palestynie poznają, że jest to prawica jedynego prawdziwego Boga, zwracającego ludowi Izraelskiemu jego ziemię obiecaną” (Złoty Wiek 01.03 1932 s. 70 [ang. 11.12 1929 s. 168-169]).

„Stolica i królestwo Dawidowe może się tylko znajdować na tej ziemi” (Złoty Wiek 01.03 1932 s. 71).

„Żydzi otrzymają jednak znowu swoją rodzinną ziemię i będą pod panowaniem tego, który jest zobrazowany przez Dawida i Salomona. (...) Prorok Ezechjel przepowiedział powrót Żydów do rodzinnej ziemi, zmartwychwstanie umarłych, w jaki sposób zostanie ustanowiony rząd, oraz jak ludzie przyjdą, pod panowanie tego możnego przez Dawida zobrazowanego Mesjasza. – Ezechjela 37:24” (Strażnica 01.02 1932 s. 45 [ang. 01.10 1931 s. 301]).

„Zanim jednak miały w całości uzupełnić się obiecane błogosławieństwa, Żydzi mieli przechodzić szereg bolesnych i ciężkich doświadczeń; lecz one w końcu przysłużą się dla dobra nietylko Żydów, ale zarówno i nieżydów, którzy je wezmą pod uwagę i będą stosować we właściwy sposób. (...) Niechaj przeto każdy Żyd z pełną ufnością wierzy w stanowcze wypełnienie się obietnic, które Bóg dał Abrahamowi, Izaakowi, Jakóbowi oraz Izraelitom przez proroków. Czas przeważa się ku lepszej stronie, gdzie to Żydzi doznają przemiany bolesnych doświadczeń na warunki korzystne, a także i inne narody, które postępować będą podług wiary Abrahama” (Strażnica 01.03 1932 s. 77 [ang. 15.11 1931 s. 351]).

„Wiele osób nie wie, że śmierć Chrystusa znajdowała się w punkcie zwrotnym dwóch równych okresów żydowskiej historii, ale tak jest. To było 1845 lat od śmierci Jakuba, który był założycielem narodu Izraela, aż do śmierci Jezusa, a 1845 lat później, wiosną 1878 roku pierwsze kroki Izraela w narodowej odnowie zostały podjęte przez Berliński Kongres Narodów, pod przewodnictwem Żyda, i gwarantujący Żydom pewne prawa obywatelskie, które dotychczas były im odmawiane” (ang. Złoty Wiek 16.03 1932 s. 381).

W tym fragmencie po raz ostatni zastosowano obliczenie związane z 1878 rokiem i 1845 latami (tak zwane „dwójnasób”: 1813 r. p.n.e. + 1845 lat = 33 r. n.e.; 33 r. n.e. + 1845 lat = 1878 r.). Por. Życie 1932 (ang. 1929) s. 145-149; Strażnica 01.09 1922 s. 267.

Największym nieporozumieniem i niekonsekwencją ze strony Towarzystwa Strażnica było opublikowanie w maju 1935 tekstu, który nadal uczył o Żydach, że „łaska Boża powróci do Izraela”:

„Obecnie przypowieść ta może być rozumiana zarówno przez Izraela jak i przez pogan. Inne wersety Pisma Św. wskazują, że łaska Boża powróci do Izraela i że posłuszni z tego ludu będą przywróceni do stanu doskonałości. Nadszedł czas, kiedy wszyscy ludzie, Izraelici jakoteż poganie, mają otrzymać sposobność poznania prawdy. Kto zważa na prawdę i jest posłuszny Panu, temu przywrócone zostanie doskonałe życie i będzie tedy chwalił Jehowę Boga i mu radośnie służył” (Złoty Wiek 15.05 1935 s. 11, napisane: Przez sędziego J. F. Rutherforda).

Na dodatek, jak widać, przypisano odpowiedzialność za tę nieaktualną naukę „sędziemu Rutherfordowi”.

Trzeba tu dodać, że w tamtych latach wspomnianą przypowieść o bogaczu i Łazarzu (Łk 16:19-31) Towarzystwo Strażnica odnosiło do Żydów (bogacz) i pogan (Łazarz). Dawna interpretacja realizować się miała szczególnie od roku 1878 i była jakby dalszą częścią tej przypowieści:

„Umaczanie palca w wodzie [Łk 16:24] nie jest literalne, lecz symboliczne i przedstawia umaczanie pióra w atramencie i podpisanie pewnej ugody na korzyść byłego bogacza, narodu Izraelskiego, co również miało swoje wypełnienie w czerwcu 1878 roku, kiedy odbył się kongres w Berlinie, na którym premjer Wielkiej Brytanji poczynił pierwsze kroki na korzyść żydów w Palestynie” (Złoty Wiek 01.07 1928 s. 198).

Jeszcze w latach 1933-1935 wymienioną przypowieść łączono z Żydami, choć nieco inaczej ją rozumiano, bo nie dawano im szansy na błogosławieństwo od Boga (patrz Strażnica 01.10 1933 s. 300 [ang. 15.07 1933 s. 224]; Złoty Wiek 15.12 1935 s. 3).

W roku 1982 wspomniano tę dawną interpretację i jej odrzucenie:

„Światło padło też na przypowieść o bogaczu i Łazarzu. Przekonano się, że bogacz nie przedstawiał całego narodu żydowskiego, lecz wpływowych i obłudnych przywódców religijnych z czasów Jezusa, a stosownie do tego obrazuje obecnie kler nominalnego chrześcijaństwa (Łuk. 16:19-31)” (Strażnica Rok CIII [1982] Nr 18 s. 17).

poprzednia część nastepna część

Powrót do strony głównej
Powrót początku artykułu
facebook
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2021