Czy J. F. Rutherford już w roku 1927 odrzucał Żydów?

Autor: Włodzimierz Bednarski,
Kiedy i dlaczego Świadkowie Jehowy odrzucili Żydów i syjonizm?

poprzednia część nastepna część
Czy J. F. Rutherford już w roku 1927 odrzucał Żydów?

W Internecie pojawia się jeden fragment z artykułu z roku 1927, przywoływany jako dowód na to, że J. F. Rutherford już wtedy był krytycznie nastawiony do Żydów.

Owszem są to słowa Sędziego, z jego długiego przemówienia radiowego zatytułowanego A Righteous Government (Sprawiedliwy rząd), zawarte w angielskim Złotym Wieku z 23 lutego 1927 roku na stronach 341-345 (brak polskiego odpowiednika).

Oto ten fragment:

„Wiedzcie raz na zawsze, że ci spekulujący, pozbawieni sumienia, samolubni ludzie, którzy nazywają siebie Żydami i którzy kontrolują większą część finansów świata i interesy świata, nigdy nie będą władcami tej nowej ziemi. Bóg nie zaryzykowałby takich samolubnych ludzi na tak ważnej pozycji” (ang. Złoty Wiek 23.02 1927 s. 343 – Be it known once and for all that those profiteering, conscienceless, selfish men who call themselves Jews, and who control the greater portion of the finances of the world and the business of the world, will never be the ruler» in this new earth, God would not risk such selfish men with such an important position).

Trzeba jednak zauważyć, że Rutherford wymienia tu bardzo bogatych Żydów z XX wieku, a nie wszystkich z całej historii tego narodu.

O czym uczy ten artykuł z roku 1927?

Bezpośrednio przed cytowanymi powyżej słowami pada takie oto stwierdzenie:

„Niewątpliwie wielu z was słyszało, że Żydzi znowu będą rządzić ziemią. Zostało to źle zrozumiane. W żadnym wypadku nie każdy człowiek będący potomkiem Abrahama jest Żydem” (ang. Złoty Wiek 23.02 1927 s. 343 – Doubtless many of you have heard that the Jews shall again rule the earth. This has been much misunderstood. Not every man who is a descendant of Abraham is a Jew, by any means).

Później Rutherford w podrozdziale Bóg zapewnia sprawiedliwych władców (God Provides the Righteous Rulers), omawia skrótowo sprawiedliwych od czasów Abla do Jana Chrzciciela. Przywołuje z imienia tych Izraelitów, których wymienia tekst Listu do Hebrajczyków w rozdziale 11. Następnie kończy ten podrozdział słowami:

„Ustanowi królestwo sprawiedliwości; wierzyli, że zostaną wskrzeszeni z martwych i będą mieli jakiś udział w tym nowym rządzie; bo, jak mówi apostoł, w ten sposób przetrwali, »aby uzyskać lepsze zmartwychwstanie« W Piśmie Świętym jest mnóstwo dowodów, że kiedy okaże się wielka łaska i będzie w pełni działać, rozpocznie się zmartwychwstanie; i że ci dawni wierni mężowie, którzy umarli, będą pierwszymi wskrzeszonymi na ziemi” (ang. Złoty Wiek 23.02 1927 s. 344).

W sumującym fragmencie Rutherford opisuje, kto będzie panował na ziemi. Po prostu wskazuje, że nie wszyscy Żydzi będą panującymi, ale raczej ci, którzy zaliczani są do ojców w Starym Testamencie:

W ciągu całego okresu historii Izraela ci wierni mężowie byli nazywani ojcami w Izraelu; Odtąd aż do teraz chrześcijanie mówili o nich jako o ojcach w Izraelu, jakimi byli rzeczywiście. Ze słów wspomnianego właśnie apostoła wynika, że bez Chrystusa nie mogliby zostać udoskonaleni. Jest oczywiste, że kiedy niewidzialna część królestwa Chrystusa, niebiańska, zostanie ukończona, ci wierni mężowie z dawnych czasów będą doskonali. Mamy zatem jasne oświadczenie proroka, jakie będzie ich stanowisko. On mówi; »Zamiast ojców twoich będą synowie twoi, których [Chrystus] postanowisz książętami po całej ziemi« (Psalm 45:16 [17, BG])(ang. Złoty Wiek 23.02 1927 s. 344).

Tak więc można by wskazać, że w roku 1927 rozpoczęto oddzielać ojców Starego Testamentu, którzy mieli rządzić na ziemi, od reszty dawnych Izraelitów i Żydów napływających do Palestyny w dobie obecnej. Wtedy też zaczęto zdecydowanie odrzucać bogatych Żydów „którzy kontrolują większą część finansów świata i interesy świata”, którzy „nigdy nie będą władcami tej nowej ziemi”.

Z drugiej strony Towarzystwo Strażnica samo podaje, że jeszcze w roku 1929 uczyło (a nie tylko do 1927 r.), iż „owce” na ziemi będą „zorganizowane” pod „kierownictwem” obrzezanych Żydów:

„Tak więc w roku 1929 bardziej interesowano się cielesnymi, obrzezanymi Żydami i więcej zwracano na nich uwagę niż na »owce« z przypowieści Jezusa o owcach i kozłach. Uważano, że te »owce« mają znaczenie drugorzędne w porównaniu z Żydami, a po Armagedonie zostaną zorganizowane pod ich kierownictwem” (Strażnica Nr 1, 1967 s. 8).

Wtedy, w roku 1929, ukazała się książka specjalnie dla Żydów:

„A w roku 1929 ukazała się atrakcyjnie wydana książka Życie, omawiająca na 360 stronach między innymi Księgę Hioba i przeznaczona głównie dla Żydów” (Wspaniały finał Objawienia bliski! 1993 s. 118).

Właśnie dla tych „książąt”, świętych Starego Testamentu, a nie dla zwykłych i bogatych Żydów, postawiony został w roku 1929 Dom Książąt, czyli Beth-Sarim, w którym tymczasowo (aż do śmierci) zamieszkał J. F. Rutherford (zm. 1942). Pisano o tym kilka razy w latach 1930-1942:

AKT

Robert J. Martin (kawaler) zamieszkały w Brooklynie, Adams Street 17, gwarantuje niniejszym kupno okazyjne i sprzedaje za sumę 10 (dziesięciu) dolarów Józefowi F. Rutherfordowi, Brooklyn, Columbia Heights 124, na czas jego życia, a następnie na rzecz Strażnicy Towarzystwa Biblijnego i Broszur (...) Posiadłość w Kensington Heights, powiatu San-Diego w Kalifornii składającą się: (...) Rzeczone posesje przeszły na wyłączną własność Józefa F. Rutherforda i służyć mają do jego użytku, tak długo, jak będzie żył na ziemi. Po tym czasie Strażnica Towarzystwo Biblijne i Broszur ma prawo robić z nich użytek na następujące cele: Na wniosek wspomnianego Józefa F. Rutherforda, prezydenta i głównego kierownika Strażnicy Towarzystwa Biblijnego i Broszur, cedent postanawia co następuje: Zarówno cedent jak i ten, który tę posiadłość przejął, wierzą niezłomnie w świadectwo Biblii, będącej Słowem Jehowy Boga. Poznawają oni też dowody rozpoczynającego się obecnie ustanowienia Królestwa Bożego dla błogosławienia ludziom na ziemi i są przekonani, że panująca moc i autorytet tego Królestwa są dla ludzi niewidzialne, że jednak mieć będą na ziemi swoich zastępców, którzy pod naczelnym kierownictwem niewidzialnego Władcy Chrystusa kierować będą sprawami ziemi, że pomiędzy tymi wiernymi reprezentantami i widzialnymi regentami będą następujący mężowie: Dawid (były król izraelski), Giedeon, Borak, Samson, Jefta, Józef (były wielkorządca Egiptu), Samuel (prorok) i inni wierni mężowie, o których Biblia chwalebnie wspomina w liście do Żydów w rozdziale 11. Stan rzeczy jest więc ten, że Strażnica Towarzystwo Biblijne i Broszur ma zarządzać tą posiadłością do czasu, aż niektórzy lub wszyscy ci wyżej wspomniani mężowie staną się widzialnymi przedstawicielami Królestwa Bożego na ziemi; wtedy oni tę posiadłość mają objąć w posiadanie i uczynić z niej użytek, aby się ona najlepiej przysłużyła tej pracy, która przez nich będzie wykonywana. Posesja została nabyta i dom na niej wybudowany pod kierownictwem wspomnianego Józefa F. Rutherforda. Poświęcona ona została Jehowie Bogu i Jego Królowi Chrystusowi prawowitemu Władcy ziemi, w tym wyraźnym celu, ażeby używana została tylko przez takich, którzy są sługami Jehowy. Przeto w akcie tym poczyniona jest wzmianka, że posiadłość ta na zawsze ma służyć temu celowi i że żadne hipoteki lub inne długi na niej nie mogą ciążyć. Dalej jest powiedziane, że rzeczonemu Józefowi F. Rutherfordowi przysługuje prawo za życia swego postanowić kontraktowo lub na mocy aktu, że jakiekolwiek inne osoby, utrzymujące stosunki ze Strażnicą Towarzystwem Biblijnem i Broszur, będą miały prawo mieszkania na powyższej posiadłości, dopóki Dawid lub inni mężowie, o których wspomina list do Żydów w 11 rozdziale, nie przejmą w posiadanie tej własności, która poświęcona jest Jehowie Bogu i na zawsze służyć ma Jego Królestwu. Ktokolwiekby rościł prawo do powyższej nieruchomości ma wpierw wylegitymować się przed urzędnikami wspomnianego Towarzystwa, że jest jedną z osób wymienionych w zacytowanym liście apostoła Pawła do Żydów, zgodnie z orzeczeniem niniejszego kontraktu.

Jako świadek podpisuję ja, Robert J. Martin, i wspomniany Józef F. Rutherford, 24 grudnia 1929 r.” (Złoty Wiek 15.04 1931 s. 119 [ang. 19.03 1930 s. 406-407).

„Jehowa w swej dobroci sporządził pokarm, dlatego możemy się zaufale spodziewać, że ci wierni mężowie starożytności będą nazad na ziemi zanim się skończy Armagedon i podczas gdy niektórzy z ostatka będą jeszcze w ludzkim ciele oraz że oni złączą się z nimi przy wychwalaniu Jehowy i jednaniu mu służby. Na ziemi znajduje się przynajmniej jeden dom, którego tytuł trzymany jest z ufnością dla użytku i korzyści tych wiernych mężów. Czy oni go będą zajmować czy nie, stanowi on środek ogłaszania królestwa po całej ziemi i do powoływania uwagi ludzi, że ci wierni mężowie ponownie będą na ziemi oraz że Jehowa użyje ich jako rządców lub lokalnych władców. Nie będzie żadnej trudności rozpoznać takich mężów, ponieważ wiara ich i sprawiedliwość oraz czynienie słuszności we wszelki sposób będą o nich świadczyć, dlatego tym, którzy się z nimi spotkają i złączą w służbie, sprawi wielką radość. Podtrzymywacze prasy publicznej ośmieszają BETH-SARIM (dom proroków lub książąt) i szydzą sobie z niego, lecz ci, którzy miłują Boga, radują się z faktu, że to użyte zostało jako publiczne powoływanie uwagi na wiernych mężów, których Bóg przywiedzie do życia” (Strażnica 15.05 1937 s. 151 [ang. 15.03 1937 s. 86]).

„W San Diego w Kalifornii znajduje się niewielki skrawek ziemi, na którym w roku 1929 zbudowano dom zwany i znany pod nazwą Bet-Sarim. Hebrajski zwrot »Beth-Sarim« oznacza »Dom Książąt«. Celem nabycia tej posesji i budowy domu było dostarczenie mocnych i namacalnych dowodów, że istnieją dziś na ziemi ludzie, którzy bezgranicznie ufają Bogu, Jezusowi Chrystusowi i Jego Królestwu, którzy wierzą, że mężowie Starego Testamentu zostaną wkrótce wskrzeszeni przez Pana, powrócą na ziemię i przejmą kierownictwo nad sprawami ziemi. Prawo własności do Bet-Sarim /na zasadzie depozytu/ przypada Towarzystwu Strażnica. Obecnie mogą z niego korzystać prezes Towarzystwa i jego współpracownicy, potem zaś przekazany zostanie już na zawsze do dyspozycji wspomnianych wyżej Książąt ziemi. Wprawdzie wszystko na ziemi należeć będzie do Pana i ani Pan, ani Książęta nie potrzebują aby inni budowali im dom, ale było rzeczą dobrą i miłą w oczach Boga, że wspomniany dom zbudowany został na świadectwo dla imienia Jehowy i ukazania wiary w Jego przepowiedziane zamierzenia. Dom posłużył za świadectwo dla wielu ludzi na całej ziemi, i podczas gdy niewierzący wyśmiewają się z niego i pogardliwie się o nim wyrażają, on ciągle stoi jako świadectwo dla imienia Jehowy. A jeśli Książęta powrócą i kiedy niektórzy z nich zamieszkają posiadłość, będzie to potwierdzeniem wiary i nadziei jaką wzbudziła budowa Bet-Sarim” (Salvation 1939 s. 311 [na s. 312 przedstawiono fotografię budynku]; fragment ten cytuje i przedstawia angielską fotokopię książka pt. Nasi Przyjaciele: Świadkowie Jehowy E. B. Price, tłum. Z. Makarewicz, 1996, s. 148; fragment z Salvation zacytowano też w książce pt. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 76).

„Dlatego też każdego dnia możemy się spodziewać zmartwychwstania tych starożytnych wiernych mężów. Pismo Święte podaje słuszne powody, by wierzyć, że będzie to na krótko przed wybuchem Armagedonu. W tej nadziei został zbudowany dom w San Diego w Kalifornii, zaś sprawę tego domu, kierując się złośliwymi zamiarami nagłośnili religijni wrogowie. Został on zbudowany w 1930 roku i nazwany »Bet-Sarim«, co znaczy »Dom Książąt«. Trzymany jest on teraz w depozycie do zamieszkania przez książąt, gdy tylko powrócą. Ostatnie fakty wskazują, że religianci tego potępionego świata zgrzytają zębami z powodu świadectwa, jakie »Dom Książąt« daje o nowym świecie. Dla tych religiantów i ich sprzymierzeńców powrót wiernych mężów starożytności w celu rządzenia i sądzenia ludzi nie będzie oznaczał nic przyjemnego” (The New World 1942 s. 104 [fragment ten cytuje i przedstawia angielską fotokopię książka pt. Kryzys sumienia R. Franz, 2006, s. 276-277]).

Później, w roku 1947, napisano tylko o sprzedaży Domu Książąt:

„W »Strażnicy« z 15 grudnia 1947 roku wyjaśniono: »Całkowicie spełnił swą rolę i teraz służy tylko jako obiekt pamiątkowy, którego utrzymanie jest dość kosztowne; nasza wiara w powrót mężów z dawnych czasów, których Król Chrystus Jezus ustanowi książętami na CAŁEJ ziemi (a nie tylko w Kalifornii), opiera się nie na domu Bet-Sarim, lecz na obietnicach ze Słowa Bożego” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 76).

Widzimy z powyższych Akt kupna Domu Książąt, że „książętami” na ziemi mieli być nie wszyscy Żydzi, ale wybrani i wymienieni przez Towarzystwo Strażnica święci Starego Testamentu. Reszta Izraela według ciała miała stanowić pewną zbawioną „klasę Żydów” (Strażnica 01.02 1920 s. 40 [ang. 15.01 1920 s. 23]). Przedstawiona powyżej nauka z roku 1927, jest zbieżna z informacjami dotyczącymi lat 1929-1930.

poprzednia część nastepna część

Powrót do strony głównej
Powrót początku artykułu
facebook
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2021