Pieśni i śpiewniki Towarzystwa Strażnica

Autor: Włodzimierz Bednarski

Pieśni i śpiewniki Towarzystwa Strażnica

Towarzystwo Strażnica w swej krótkiej historii wydało kilkanaście różnych śpiewników. Spis ich tytułów, który zawiera 11 różnych podręczników do śpiewu, zawarty jest w jednej z książek pt. „Skorowidz do publikacji Towarzystwa Strażnica 1986-2000” 2003 s. 432 (patrz też „Świadkowie Jehowy głosiciele Królestwa Bożego” 1995 s. 240-241).

Najstarszy z nich pt. Song of the Bride (Pieśni Oblubienicy) pochodzi z roku 1879 (brak ed. polskiej), a najnowszy pt. „Wysławiajcie Jehowę w pieśniach” z roku 1984 (ed. polska 1989). Pierwszym wydanym po polsku był śpiewnik pt. „Pieśni brzasku Tysiąclecia”, który ukazał się w roku 1925, choć jego angielski pierwowzór był drukowany już w roku 1905.

Ciekawostką jest fakt, że np. inny śpiewnik z roku 1890 zawierał poematy i hymny, z których „Większość była dziełem znanych pisarzy” („Świadkowie Jehowy głosiciele Królestwa Bożego” 1995 s. 240).

Kolejny, wydany po angielsku w roku 1966, pt. ‘Singing and Accompanying Yourselves With Music in Your Hearts’, posiadał w języku polskim dwa różne tytuły:

„Śpiewajcie Jehowie przy akompaniamencie muzyki rozbrzmiewającej w waszych sercach”;

„Śpiewajcie Panu z całego serca” (patrz Strażnica Rok C [1979] Nr 9 s. 22).

Dziwne też, iż w języku angielskim w tytule nie zawarto imienia Jehowy, co zrobiono w edycji polskiej.

 

Obecnie w roku 2009 zapowiedziano na kongresie Świadków Jehowy wydanie nowego śpiewnika pt. Sing to Jehovah, w którym ograniczono ilość pieśni podobno do stu, chociaż jego poprzednik miał ich aż 225! Wcześniej jednak chwalono się, że ten śpiewnik z roku 1984 miał prawie dwa razy więcej pieśni niż jego poprzednik z roku 1966, który zawierał ich 119 (patrz Strażnica Nr 16, 1989 s. 27).

Wydaje się, że zmiany tych podręczników do śpiewania wiążą się w dużym stopniu z dokonywanymi korektami nauk Świadków Jehowy. Pieśni zawierają często w sobie zagadnienia doktrynalne, a jeśli dokona się zmian nauk, trzeba też wymienić przynajmniej niektóre z piosenek religijnych lub ich słowa.

Ponieważ w ‘starym’ śpiewniku, według jednego z mówców kongresowych, były ciągle pieśni ‘wielbiące’ Jezusa, więc nowy podręcznik do śpiewu nie będzie ich już zapewne zawierał, bo Świadkowie Jehowy już od wielu lat nie oddają Mu „czci”, ale tylko „hołd” (hołd jest u nich niższym stopniem wyrażania czci, to zaledwie szacunek).

Zanim przedstawimy interesujące nas fragmenty mówiące o czci dla Jezusa, spróbujmy wskazać co dotychczas Towarzystwo Strażnica podawało o powodach zmian pieśni i swych zapatrywaniach na śpiewanie.

 

Śpiewanie pieśni

 

Zaprzestanie śpiewania pieśni w roku 1938 Towarzystwo Strażnica tak oto opisuje:

„W roku 1938 niemal całkowicie zaniechano śpiewu na zebraniach zborowych” (Strażnica Nr 3, 1997 s. 26);

 

„Wprawdzie około roku 1938 w większości zborów zrezygnowano ze śpiewu na zebraniach, ale w roku 1944 przywrócono ten zwyczaj i dziś jest on dalej ważnym elementem zebrań zborowych i programów zgromadzeń Świadków Jehowy” („Świadkowie Jehowy głosiciele Królestwa Bożego” 1995 s. 241).

 

W roku 1944, wiceprezes F. Franz przedstawił następujące motywy by znów śpiewać pieśni:

„W roku 1938 niemal całkowicie zaniechano śpiewu na zebraniach zborowych. Wkrótce jednak znowu zaczęto naśladować mądry wzór apostołów. W roku 1944 na zgromadzeniu okręgowym F. W. Franz wygłosił przemówienie ‘Pieśń służby Królestwa’. Wykazał, że stworzenia Boże w niebie wychwalały Jehowę śpiewem na długo przed pojawieniem się pierwszego człowieka; powiedział też: ‘Całkiem stosowne i miłe Bogu jest, gdy Jego ziemscy słudzy wznoszą swe głosy w literalnej pieśni’. Po przedstawieniu argumentów przemawiających za tym, że śpiewanie stanowi element wielbienia Boga, ogłosił wydanie Śpiewnika służby Królestwa do użytku na cotygodniowych zebraniach służby” (Strażnica Nr 3, 1997 s. 26-27).

 

Zmiany w śpiewnikach

 

Prócz zaprzestania śpiewania i powrotu do niego Towarzystwo Strażnica, jak wspomnieliśmy powyżej, dokonywało zmian pieśni czy słów w nich z powodów doktrynalnych. Korekta nauki powodowała wymianę treści zawartych w pieśniach. Oto takie przykłady:

„Ponieważ zgodnie z Księgą Przysłów 4:18 na prawdę Bożą pada coraz jaśniejsze światło, w niektórych pieśniach z poprzednich śpiewników trzeba było dokonać zmian. Tak było z obecna pieśnią 215. W roku 1974 zrozumieliśmy, że arka Noego symbolizuje raj duchowy, a nie Królestwo Boże (zob. Strażnicę [wyd. ang.] z roku 1974, strona 634 lub 2/XCVI, strona 12). Toteż słowa ze starszego śpiewnika: ‘Uciekajcie do arki zbawienia, do Królestwa, gdyż już rządzi On!’ zastąpiono nowymi: ‘Swoje życie Jehowie oddajcie! Jego Król rządzi już, służcie Mu!’ A zgodnie ze słowami Jezusa z Mateusza 6:22 pieśń 26 zachęca, by mieć ‘szczere oko’, a nie ‘czujny wzrok’” (Strażnica Nr 16, 1989 s. 27-28).

 

Szerzej to zagadnienie opisuje Strażnica Nr 16, 1989 s. 27-28 (ang. 15.10 1986) w artykule pt. ‘Wysławianie Jehowy muzyką’ (s. 25-28) i do niej odsyłamy zainteresowanych.

Również książka pt. „Świadkowie Jehowy głosiciele Królestwa Bożego” 1995 s. 240-241 podaje niektóre motywy dla zmian dokonywanych w śpiewnikach, np. (śpiewnik z 1928 r.) „by teksty nie zawierały żadnych aluzji do poglądów religii fałszywej ani do oddawania czci stworzeniom” (jw. s. 241) lub że „nie wymieniono ani autorów tekstów, ani kompozytorów” (jw. s. 241) w śpiewniku z roku 1944.

 

Ale to nie wszystko, bo głównym powodem niektórych zmian w śpiewnikach było rugowanie z nich pieśni ku czci Chrystusa. Oto relacja Towarzystwa Strażnica o tym:

„W śpiewniku wydanym przez lud Jehowy w roku 1905 było dwa razy więcej pieśni sławiących Jezusa niż wywyższających Jehowę. W śpiewniku z roku 1928 zamieszczono mniej więcej tyle samo pieśni wychwalających Jezusa, co wysławiających Jehowę. Jednakże w najnowszym śpiewniku wydanym w roku 1984, a po polsku w roku 1989, pieśni na cześć Jehowy jest czterokrotnie więcej niż pieśni o Jezusie. (...) Miłość do Jehowy musi przewyższać wszystko i iść w parze z głęboką miłością do Jezusa, jak też z docenianiem jego drogocennej ofiary oraz urzędu Arcykapłana i Króla Bożego” („Wspaniały finał Objawienia bliski!” 1993 s. 36).

 

Widzimy z powyższego, że Towarzystwo Strażnica nie tylko wciąż zmniejszało ilość pieśni dotyczących Chrystusa, ale w końcu usunięto „sławiące Jezusa”, czy „wychwalające Jezusa”, a wstawiono tylko „o Jezusie”. Dziwne to, gdyż jak widzieliśmy pisano, iż miłość do Boga i Jezusa mają iść w parze!

 

Tu przypomnijmy, że kiedyś Towarzystwo Strażnica nie miało problemów z godzeniem śpiewania pieśni ku czci Boga i Chrystusa oraz wychwalaniem obu osób Bożych. Oto przykładowe słowa z dawnych publikacji Świadków Jehowy:

„Pokazuje to, że czas płaczu minął i że nadszedł czas do śpiewania nowej pieśni na cześć i chwałę Jehowy i jego wzniosłego Króla” („Światło” 1930 t. 1, s. 68);

 

„Bóg nie odwlókł tych błogosławieństw, ale wyznaczył słuszny czas na ustanowienie swego Królestwa pod władzą Chrystusa, na usprawiedliwienie swego imienia i błogosławienie wszystkim, którzy jego i jego Słowo czczą i wysławiają” („Życie i zdrowie” 1932 s. 47).

 

Widać z powyższego, że im dalej byśmy zaczęli się cofać, porównując coraz starsze śpiewniki Towarzystwa Strażnica, to byśmy natrafiali na coraz więcej nieaktualnych już nauk Świadków Jehowy.

 

Kolejne rugowanie czci dla Chrystusa?

 

Okazuje się, że pomimo iż oficjalnie Świadkowie Jehowy nie oddają czci Chrystusowi, to jednak w ich śpiewniku z roku 1984 (ed. polska 1989) pt. „Wysławiajcie Jehowę w pieśniach” nadal są pieśni które wskazują jakby oni Go czcili. Zanim przytoczymy te fragmenty z ich pieśni przypomnijmy słowa Towarzystwa Strażnica związane z kultem Jezusa:

„Wypływa stąd dla nas bezsporny wniosek, że mamy czcić wyłącznie Boga (Mateusza 4:10). Nie wolno nam kalać czystego wielbienia oddawaniem czci czemukolwiek ani komukolwiek innemu (Izajasza 42:5, 8)” („Wspaniały finał Objawienia bliski!” 1993 [ang. 1988] s. 314).

 

„Jezus z pewnością odgrywa w czystym wielbieniu kluczową rolę, przez co zasługuje na szacunek i respekt (...). Ale cześć prawdziwi chrześcijanie słusznie oddają tylko Wszechmocnemu Jehowie Bogu” (Przebudźcie się! Nr 7, 2000 s. 27).

 

Tu dodajmy, że o ile z pierwszej wypowiedzi może jeszcze wynikać dla nas, iż Jezusowi można oddawać cześć, pod warunkiem że uzna się Go za Boga (patrz np. J 20:28), to jednak drugi cytat nie pozostawia złudzeń. W nim wyraźnie widać, że Świadkowie Jehowy mogą „czcić” wyłącznie Jehowę.

Czy tak jest na pewno? Zaglądnijmy do śpiewnika Towarzystwa Strażnica z roku 1989 i dokonajmy konfrontacji. Oto słowa z niektórych pieśni:

Cześć dla Jezusa

„Samego siebie pilnuj, a innym prawdę nieść i mów ze swymi braćmi: ‘Pierworodnemu cześć!’” („Wysławiajcie Jehowę w pieśniach” 1989, pieśń 105);

 

„Z wdzięcznością wielbimy Go - cześć Bogu i Barankowi!” (jw. pieśń 171);

 

„Róg głośno gra, nasz Król w niebie władzę już ma. Niech lud Boży czci przysporzy swemu Zbawcy i hołd niech Mu da!” (jw. pieśń 104).

 

Sławienie Jezusa

„Choć ludzie czczą swój posąg bestii, Pokoju Księcia lżą, to my sławimy go z radością on wzmacnia władzę swą” (jw. pieśń 14);

 

„Gdy Jezus przyszedł, by ludzkość wybawić, uczniów niewielu z początku miał on. Dziś z wielką rzeszą ostatek go sławi, a ich Wybawca już w niebie ma tron” (jw. pieśń 53).

 

Składanie dziękczynienia Jezusowi i pieśń dla Niego

„My Jehowie Bogu oraz Mesjaszowi co dzień dzięki chcemy nieść, gdyż tylko w Nich jest nasze zbawienie. Wznieśmy tę zwycięstwa pieśń” (jw. pieśń 171).

 

Całowanie Jezusa

„Pocałujcie Syna, by was Bóg nie zgładził w gniewie swym” (jw. pieśń 168).

 

Witanie Jezusa

„Jehowy Syna witaj, o rządzie jego głoś” (jw. pieśń 105).

 

Hołd dla Jezusa

„Na świętej górze wywyższyłem Syna. Hołd złóżcie mu, gdyż objął rządy swe!” (jw. pieśń 61).

 

Cześć dla teokracji

„Cześć Teokracji, co wszędzie dziś rośnie!” (jw. pieśń 53).

 

Cześć dla rodziców

„A bogobojni rodzice dziś chcą, by dzieci zawsze darzyły ich czcią” (jw. pieśń 157).

 

Niewolnik i Duch Święty pomocnikami

„Drogę nam wskazuje pomocników dwóch: to ‘niewolnik’ wierny i Jehowy duch” (jw. pieśń 8).

 

Jezus Dobrym Pasterzem

„Tak jak Dobry Pasterz, Chrystus, czule masz o ‘owce’ dbać” (jw. pieśń 106).

 

Jezus źródłem radości

„Radości źródłem dla nas jest Bóg oraz Jego Syn” (jw. pieśń 186).

 

W Jezusie zbawienie

„W Tobie Jehowo, oraz Chrystusie nasze zbawienie, więc chwała Ci!” (jw. pieśń 208).

Patrz też powyżej pieśń 171.

 

Jezus wszechmocnym?

Ponieważ zdanie poniższe nie jest w pełni jasne, dlatego stwierdzenie powyższe opatrzyliśmy znakiem zapytania:

„Jehowa Zastępów dał tron Chrystusowi, na tysiąc lat władzę powierzył mu Bóg. Przez Jego Królestwo swą wszechmoc okaże, obejmie rząd nad ziemią, uwolni ją od trwóg” (jw. pieśń 176).

 

Spróbujemy przedstawić kilka słów komentarza do powyższych fragmentów. Otóż o ile o wspomnianym hołdzie dla Jezusa czasem Towarzystwo Strażnica pisze, to jak widzieliśmy, na oddawanie czci dla Niego nie pozwala. Jednak w pieśniach mowa jest o czci, całowaniu, witaniu i sławieniu Chrystusa. Jak to pogodzić?

Dziwne jest stwierdzenie o czci dla teokracji i dla rodziców, skoro w innych pieśniach mowa jest wyłącznie o czczeniu Boga.

Zastanawiające jest też nadawanie Duchowi Świętemu jakby osobowych cech. Duch w tym fragmencie „wskazuje”, jest „pomocnikiem” i jednym z „dwóch”. Tym drugim jest osobowy „niewolnik” tzn. ludzie ze 144000 namaszczeńców Świadków Jehowy.

Słowa o Jezusie Dobrym Pasterzu przytaczamy, gdyż Świadkowie Jehowy przeciw Niemu często przytaczają słowa „Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg” Mk 10:18.

 

Czy inne zmiany nauk Świadków Jehowy wpłynęły na dokonywanie korekt w treści pieśni w nowym śpiewniku z roku 2009?

Wszak w latach 1984-2009 Towarzystwo Strażnica odrzuciło wiele swych wykładni. Czy miało to wpływ na nowe pieśni? Czas pokaże. Warto zapewne w przyszłości poświęcić uwagę temu zagadnieniu, przeglądając nowe pieśni Świadków Jehowy.


Powrót do strony głównej
Powrót początku artykułu
facebook
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2024