Manipulacje w Biblii Świadków Jehowy ze względów doktrynalnych???
J 6, 20; Mt 14, 27; Mk 6, 50

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2026-02-13

Na oficjalnej stronie internetowej Świadków Jehowy czytamy:

Odpowiadają:

Dobre pytanie. Czy naprawdę Biblia Świadków Jehowy jest rzetelna?

Naprawdę Przekład Nowego Świata jest dosłowny i nie ma w nim swobodnej parafrazy i nie odzwierciedla ludzkich poglądów? W jednej z publikacji Świadkowie Jehowy piszą, aby zaufać Biblii:

Jest rzeczą oczywistą, że Biblii można zaufać i jest autentyczna, jeśli tłumacze są rzetelni i uczciwie podchodzą do tłumaczenia na języki nowożytne. Natomiast my zadajmy pytanie: Czy Biblia Świadków Jehowy zwana Pismem Świętym w Przekładzie Nowego Świata jest całkowicie autentyczna w swoim tłumaczeniu? Czy w Biblia Świadków Jehowy może zawierać "jakieś przekłamania", a jeśli tak, to z jakiego powodu, co jest konkretną przyczyną?

Najpierw przypomnijmy sobie pewną sytuację z Ewangelii, kiedy Jezus chodzi po wodzie, np. z Ewangelii wg św. Mateusza i wg św. Jana:

Mt 14, 27

J 6, 16-21

Nas będzie interesowało wyrażenie "Ja jestem", które wypowiedział Jezus, w.20:

Dlaczego Pan Jezus mówi "Ja jestem"? Zobaczmy:

Zobaczmy przypis do Wj 3, 14:

Jezus objawia się w sensie absolutnym, nawiązując do księgi Wyjścia, ukazuje w ten sposób swoje Bóstwo oraz jako Ten, który panuje nad naturą, której jest Stwórcą.

Przyjrzyjmy się Biblii Świadków Jehowy. Świadkowie Jehowy nie są chrześcijanami i pytanie brzmi: Czy ma to odzwierciedlenie w ich Biblii. Zobaczmy w jaki sposób oddali te poszczególne wersety:

J 6, 20, Mt 14, 27, Mk 6, 50

Dlaczego Świadkowie Jehowy w swojej Biblii (1997) najpierw oddali "Ja jestem" (gr. ἐγώ εἰμι·) w odwróconej formie "jestem ja", a w wydaniu z roku 2018, w tzw. zrewidowanej wersji Przekładu Nowego Świata "To ja"? Gdzie się podział czasownik "jestem"? Jestem jest czasownikiem. Jest to pierwsza osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego czasownika być. Odmienia się przez osoby (ja jestem, ty jesteś, on jest) i opisuje stan lub istnienie. No właśnie. Świadkowie Jehowy wiedzą, jakie jest znaczenie tego czasownika w tych wersetach (i nie tylko). Anonimowi "tłumacze" doskonale wiedzą, że w tekście greckim występuje ἐγώ εἰμι·, o czym możemy się przekonać na oficjalnej stronie internetowej Świadków Jehowy:

J 6, 20:

Mk 6, 50:

Mt 14, 27:

A więc sami Świadkowie Jehowy potwierdzają w swojej interlinii grecko-angielskiej, że w tekście greckim występuje fraza ἐγώ εἰμι· i tłumaczą "I am". Czy takie tłumaczenie nie jest skutkiem idoologicznej postawy, aby zwalczać Bóstwo Chrystusa. Przecież tłumacze doskonale wiedzą jak wygląda tekst w grece Nowego Testamentu. Widać to jak na dłoni w ich papierowej interlinii grecko-angielskiej, gdzie z lewej strony mamy dosłowne tłumaczenie na j. angielski, a w prawej szpalcie już angielski tekst Przekładu Nowego Świata, które służy jako "oryginał" do przekładów na inne języki nowożytne.

Najlepszy dostępny...

Mt 14, 27

Jak to jest możliwe, iż Świadkowie Jehowy widzą grecki tekst ἐγώ εἰμι· i tłumaczą na "I am", a w prawej szpalcie piszą "it is I"? Czy to jest ideologiczna decyzja związana z walką z Bóstwem Syna Bożego?

(za zgodą wydawcy) Vocatio

Kod gram.

Jak czytać po grecku

J 6, 20

Mk 6, 50:

J 6, 20:

„Lecz On odezwał się do nich: „Ja jestem. Nie bójcie się!”.” (J 6, 20).

Dlaczego Świadkowie Jehowy ten tekst w swojej Biblii oddają niezgodnie z tekstem greckim Nowego Testamenu? Dlaczego greckie wyrażenie „Ja jestem” redukują do „To ja”?

W Ewangelii wg św. Jana 6, 20 Jezus, widząc przerażonych uczniów na burzliwym morzu, mówi: „Ja jestem, nie bójcie się” (gr. ego eimi, tłum. „Ja jestem”). Ta formuła nie jest zwykłym zapewnieniem obecności, lecz głębokim objawieniem boskiej tożsamości Jezusa, nawiązującym do imienia Boga w Starym Testamencie. Używa jej, by uspokoić uczniów, ukazać swoją władzę nad stworzeniem i przygotować grunt pod naukę o Chlebie Życia w dalszej części rozdziału 6.

Formuła „Ja jestem” (ego eimi w Septuagincie) bezpośrednio echo Boga objawiającego się Mojżeszowi w krzaku ognistym: „Ja jestem, będący” (gr. ego eimi ho on Wj 3, 14). Pojawia się też w proroctwach, np. Iz 43, 10: „Wy jesteście moimi świadkami (...) a Ja jestem Bogiem”. W J 6, 20 Jezus stosuje ją w kontekście cudu chodzenia po wodzie (J 6, 16-21), który następuje po rozmnożeniu chlebów (J 6, 1-15). Uczniowie, zmagający się ze sztormem w ciemności, widzą Go zbliżającego się po morzu i boją się – myśląc, że to duch.

Współczesna egzegeza potwierdza, że ego eimi w J 6, 20 to christologiczne ego eimi, ujawniające Jezusa jako YHWH. Poprawia błędne zrozumienie tłumu z J 6, 14-15 (Jezus jako prorok lub król jak Mojżesz), pokazując, że jest „Panem” (kyrios, J 6, 23). W rozmnożeniu chlebów działa jak Bóg dający mannę, ale Jego chleb – Eucharystia – jest wieczny.

• Nawiązanie do Boga ST: Echo Ex 3, 14; Pwt 32, 39; Iz 43, 10 – Jezus nie jest tylko Mesjaszem, lecz samym Bogiem.

• Kontekst janowy: Podobne ego eimi w J 8, 24. 28. 58; 18, 5-6 (gdzie pada na ziemię wrogów). W J 18 Jezus świadomie się objawia, demonstrując moc boskości.

• Mistyczne znaczenie: Ciemność to brak miłości; Jezus – „prawdziwe światło” (J 1 ,9) – przychodzi do tych, którzy Go szukają mimo burz.

Katechizm Kościoła Katolickiego podkreśla, że takie objawienia potwierdzają boskość Jezusa, kulminującą w Zmartwychwstaniu: „Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja jestem” (J 8, 28). (KKK 653)

W burzach życia – próbach, wątpliwościach – Jezus mówi „Ja jestem”, obiecując bliskość: „Bóg jest wierny i nie dozwoli, byście byli kuszeni ponad siły” (1 Kor 10, 13). To wezwanie do ufności, zwłaszcza w kontekście Eucharystii (J 6), gdzie Jezus daje siebie jako pokarm na wieczność.

Podsumowując, Jezus używa „Ja jestem” w J 6, 20, by objawić swoją boską naturę, uspokoić lęk i skierować ku wierze w Niego jako Chleb Życia – echo Boga ST, potwierdzone przez Ojców Kościoła i współczesną egzegezę.

Manipulacje w Biblii Świadków Jehowy ze względów doktrynalnych??? J 6, 20; Mt 14, 27; Mk 6, 50

Manipulacje w Biblii Świadków Jehowy ze względów doktrynalnych???
J 6, 20; Mt 14, 27; Mk 6, 50