DEKALOG według Świadków Jehowy

Autor: Piotr Andryszczak, uzupełniono: 2017-06-02

Pwt 4, 11-19

Cały kontekst mówi o Dekalogu. Ta "obrzydliwość" dotyczyła obrazu bóstwa przedstawiającą mężczyznę lub kobietę. Naród Izraelski był otoczony poganami, którzy tworzyli sobie własnych bogów (w rzeczywistości nieistniejących), dlatego w Dekalogu czytamy: "Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią! Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył" (Wj 20, 4-5), a więc obcym bogom. Nie mają oni nic wspólnego z obrazami czy figurami Pana Jezusa, Maryi czy Świętych Pańskich, ponieważ wówczas ich nie było. Przykre jest to, iż stawiający takie zarzuty nie potrafią czytać tekstu ze zrozumieniem. Kościół nie ogłasza świętymi „tego, co na ziemi”, lecz „tych, którzy byli na ziemi”, a są w niebie (Ap 6:9nn.). W swym zacietrzewieniu nie potrafią odróżnić rzeczy, a więc różnego rodzaju wymyślonych bóstw, od osób, które są przedstawiane na obrazach, a które w rzeczywistości istniały naprawdę. Obrazom czy figurom nie oddaje się boskiej czci. Nie są dla nas bogami.

Chrześcijanie pierwszych wieków, kiedy korzystali ze Starego Testamentu opierali się głównie na tekście Septuaginty, w której teksty z Księgi Wyjścia 20, 17 i Powtórzonego Prawa 5, 21 oddano podobnie jak po hebrajsku fragment Wj oraz Pwt:

(za zgodą wydawcy) Vocatio

kod.gram. (1) (2) (3) (4) (oznaczenia)

Wj 20, 17

Pwt 5, 21

Pallottinum

Wj 20, 17

Pwt 5, 21

Porównajmy grecką Septuagintę:

Wj 20, 17

Pwt 5, 21

Jak czytamy, rozdzielono tam poszczególne frazy, które dały katolikom podstawę do przyjęcia takiego, a nie innego odczytania dziewiątego i dziesiątego przykazania. Podstawą dla naszego podziału przykazań było też to, że słowa o "pożądaniu domu" (Wj 20:17) zostały w tekście Pwt 5:21 przeniesione poza fragment o "pożądaniu żony":

"Poniżej w tabeli ukazujemy zgodność przykazań z Pwt 5 (wg tekstu hebrajskiego i Septuaginty) i Wj 20 (wg Septuaginty) z katechizmową wersją Dekalogu."

Tekst Pwt 5:7-21 wg Biblii Tysiąclecia	Przykazania katechizmowe	Uwagi
7 Nie będziesz miał bogów innych oprócz Mnie. 8 Nie uczynisz sobie posągu ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko albo na ziemi nisko, lub w wodzie poniżej ziemi. 9 Nie będziesz oddawał im pokłonu ani służył. Bo Ja jestem Pan, Bóg twój, Bóg zazdrosny, karzący nieprawość ojców na synach w trzecim i w czwartym pokoleniu - tych, którzy Mnie nienawidzą, 10 a który okazuje łaskę w tysiącznym pokoleniu tym, którzy Mnie miłują i strzegą moich przykazań.	1. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.	Wersja katechizmowa ma też na uwadze zakaz tworzenia posągów i obrazów „bogów innych [obcych]”. Katolik nie powinien posiadać takich rzeźb i nie wolno mu tym bardziej oddawać bogom „pokłonu ani służyć” im. Nie wyobrażamy sobie aby miał w domu figurki Kryszny, Mitry czy Zeusa i by im oddawał cześć.
11 Nie będziesz brał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, bo nie dozwoli Pan, by pozostał bezkarny ten, kto bierze Jego imię do czczych rzeczy.	2. Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno.	Wersji katechizmowej nie stawia się raczej zarzutu sfałszowania. Wręcz przeciwnie Świadkowie Jehowy uważają, że za rzadko używamy imienia Jahwe.
12 Będziesz zważał na szabat, aby go święcić, jak ci nakazał Pan, Bóg twój. 13 Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką twą pracę, 14 lecz w siódmym dniu jest szabat Pana, Boga twego. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twój wół, ani twój osioł, ani żadne twoje zwierzę, ani obcy, który przebywa w twoich bramach; aby wypoczął twój niewolnik i twoja niewolnica, jak i ty. 15 Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i wyprowadził cię stamtąd Pan, Bóg twój, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem: przeto ci nakazał Pan, Bóg twój, strzec dnia szabatu.	3. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.	Wersję katechizmową atakują przede wszystkim adwentyści, którzy zarzucają nam odrzucenie soboty, a przyjęcie niedzieli jako dnia świętego. Jednak szabat, tak jak wszystkie inne święta zwane szabatami (Kpł 23:24, 32), należał do prawa ceremonialnego (obrzędowego). Opisuje te fakty cała Kpł 23. W te wszystkie dni odpoczywano (Kpł 23:6-7, 21, 24-25, 31-32, 34-35) i miało to być prawo wieczne („ustawa wieczysta dla wszystkich pokoleń” Kpł 23:31, 14, 21, 41 por. Wj 31:16). Wszystkie one były „czasami świętymi” (Kpł 23:2). Bóg łączył sobotę z innymi szabatami (Oz 2:13 [2:11 wg BG], Ez 45:17, 2Krn 2:3, 31:3, Ne 10:34, Kol 2:16 por. Ga 4:10), a więc uważał je wszystkie razem jako należące do ceremoniału Izraelitów. Adwentyści nie stosują się do nakazów dotyczących innych szabatów. Chrześcijanie, w odróżnieniu od Żydów, już w I wieku rozpoczęli zbierać się w niedzielę (J 20:19, 26, Dz 20:7, 1Kor 16:2) i ten dzień stał się ich świętem i „dniem Pańskim” (Ap 1:10). Niedziela przypominała im zmartwychwstanie Chrystusa i zesłanie Ducha Świętego. Z tego powodu w przykazaniu katechizmowy mowa jest o dniu świętym, a nie o szabacie.
16 Czcij swego ojca i swoją matkę, jak ci nakazał Pan, Bóg twój, abyś długo żył i aby ci się dobrze powodziło na ziemi, którą ci daje Pan, Bóg twój.	4. Czcij ojca swego i matkę swoją.	Wersji katechizmowej nie stawia się raczej zarzutu sfałszowania.
17 Nie będziesz zabijał.	5. Nie zabijaj.	Wersji katechizmowej nie stawia się raczej zarzutu sfałszowania.
18 Nie będziesz cudzołożył.	6. Nie cudzołóż.	Wersji katechizmowej nie stawia się raczej zarzutu sfałszowania.
19 Nie będziesz kradł.	7. Nie kradnij.	Wersji katechizmowej nie stawia się raczej zarzutu sfałszowania.
20 Jako świadek nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa.	8. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.	Wersji katechizmowej nie stawia się raczej zarzutu sfałszowania.
21 Nie będziesz pożądał żony swojego bliźniego.	9. Nie pożądaj żony bliźniego swego.	Wersja katechizmowa jest nie do zaakceptowania przez jej przeciwników. Podstawą do tego aby słowa wersji katechizmowej były osobnym przykazaniem jest tekst Pwt 4:21 (wg tekstu hebrajskiego i Septuaginty) i Wj 20:17 (wg Septuaginty). Jedynie tekst Wj 20:17 (wg tekstu hebrajskiego) daje inną możliwość, co niektórzy wykorzystali.
21 Nie będziesz pragnął domu swojego bliźniego ani jego pola, ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do twojego bliźniego».	10. Ani żadnej rzeczy, która jego jest.	Patrz uwaga powyżej. Skrótowa wersja katechizmowa również ze względów stylistycznych niezbyt podoba się jej przeciwnikom. Należałoby w tym przykazaniu dać całą treść, to znaczy: „Nie pożądaj żadnej rzeczy, która należy do Twego bliźniego”.

Widzimy, że katechizmowe przykazania są skróconą wersją biblijnego Dekalogu. Pozbawiono ją komentarzy i wyjaśnień, które zawarte są w innych szczegółowych omówieniach przykazań. Prócz tego Dekalog katechizmowy jest wersją przykazań, w której uzgodniono słowa Wj 20 i Pwt 5, tak z tekstu hebrajskiego, jak i z Septuaginty.

Zobacz więcej:

Dekalog - podział przykazań według Kościoła Rzymskokatolickiego Włodzimierz Bednarski

Warto na chwilę zatrzymać się nad skróconą formą ostatnich dwóch przykazań:

IX	Nie pożądaj żony bliźniego swego.
X	Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

U niektórych krytyków budzi emocje początek dziesiątego przykazania, które zaczyna się od słowa "ani". Mówią bowiem, że co to za przykazanie zaczynające się od słowa "ani" i czasami padają zarzuty, że zdanie nie może zaczynać się od słowa "ani". Otóż zdanie może zaczynać się od słowa "ani". Oto przykład: "Ani dzisiaj ani jutro nie pójdę do szkoły". Dla wątpiących podam przykład z: