Wprowadzenie

Autor: Włodzimierz Bednarski,
Kiedy i dlaczego Świadkowie Jehowy odrzucili Żydów i syjonizm?

poprzednia część nastepna część
Wprowadzenie

W opracowaniu tym skupimy się szczególnie na ostatnich latach, w których Świadkowie Jehowy otwarcie popierali syjonizm, a powrót Żydów do Palestyny uważali za znak od Boga i błogosławieństwa dla nich. Chodzi nam przede wszystkim o lata 1929-1932.

Nie wiemy dokładnie, jakie czynniki spowodowały nagłą zmianę nauki Towarzystwa Strażnica w kwestii Żydów i syjonizmu. Opieramy się więc głównie na przypuszczeniach.

Natychmiastowe przeniesienie proroctw Starego Testamentu z Izraela cielesnego na Izraela duchowego (którego stanowią według nauk Strażnicy pomazańcy Świadków Jehowy) było bardzo zaskakujące nawet dla głosicieli tej organizacji.

Badacze Pisma Świętego, którzy dawno temu odłączyli się od Towarzystwa Strażnica, do dziś stawiają zarzut tej organizacji, dotyczący odrzucenia nauki o „drzewie figowym”. W dawnych latach „drzewo figowe” z tekstu Mt 24:32 utożsamiano z Izraelem i to już od czasów prezesa C. T. Russella, żyjącego w latach 1852-1916 (patrz Walka Armagieddonu 1919 [ang. 1897] s. 745-748).

Uważamy, że odrzucenie cielesnego Izraela mogło odbyć się w sposób ewolucyjny, a nie nagle i natychmiastowo, to jest w roku 1932.

Można było wyznaczyć tak zwane podwójne wypełnienie (spełnienie) proroctw Starego Testamentu, podobnie jak czynią to Świadkowie Jehowy w przypadku innych swych wykładni (np. stosując pewne teksty biblijne zarówno do swych pomazańców od roku 1919, jak i do „drugich owiec” od roku 1935). Jedno wypełnienie literalne mogło dotyczyć Żydów, a drugie, metaforyczne, można było zastosować wobec pomazańców. Przykładowo od roku 1950 biblijne teksty o „książętach” zastosowano do świętych Starego Testamentu, jak i do starszych w zborach.

W kwestii Żydów Towarzystwo Strażnica mogło po prostu przemilczać tę naukę, zaś po kilku latach napisać, że „od wielu lat nie poruszaliśmy tej kwestii, ale ponowna dokładna analiza tekstów biblijnych wskazuje, że wypełnienie omawianych proroctw raczej stosuje się do Izraela duchowego, a nie do cielesnego”. Wielokrotnie bowiem organizacja stosowała podobne metody.

Jednakże w przypadku syjonizmu Towarzystwo Strażnica postąpiło inaczej. Nagle odcięło się od Żydów. Dlaczego?

Otóż, zanim odpowiemy na to pytanie i w swoich rozważaniach dojdziemy do czasu zakończenia popierania syjonizmu, przedstawiamy końcowe lata obowiązywania tej nauki i dorobek piśmienniczy prezesów Towarzystwa Strażnica na temat tak zwanego Izraela według ciała.

Poniżej przedstawiamy dwie, nie w pełni pokrywające się, opinie organizacji Świadków Jehowy na temat porzucenia przez nią nauki o Żydach.

Rok 1929 – porzucenie nauki o Żydach?

Do roku 1929 członkowie ówczesnego Międzynarodowego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego uważali, że rodowici Żydzi w dalszym ciągu są wybranym ludem Bożym, że pomimo swej niewiary zostaną na nowo zgromadzeni w Palestynie, że tam się nawrócą do Jezusa Chrystusa i uznają go za obiecane Nasienie Abrahama oraz że wtedy staną się na ziemi narodem wiodącym w błogosławieniu całej ludzkości. W roku 1932 wykazano jednak, że niewłaściwie rozumiano odnośne proroctwa biblijne, w tym także słowa z Listu do Rzymian 11:26 o wybawieniu »całego Izraela«. (Zobacz wykład VIII w książce Przyjdź Królestwo Twoje, wydanej po angielsku przez Towarzystwo Strażnica w 1891 roku, później także w języku polskim)” (Strażnica Rok CVI [1985] Nr 11 s. 7-8).

Z tej wypowiedzi wynikałoby, że w latach 1930-1932 (a może częściowo już od 1929 r.) nie uczono już o Żydach, a w roku 1932 oficjalnie zakwestionowano tę wykładnię. Poniżej zobaczymy, że jednak nie do końca tak było.

Rok 1932 – porzucenie nauki o Żydach?

„Chcemy im jednak przypomnieć, że choć świadkowie Jehowy niewątpliwie już od 1879 roku [roku ukazania się pierwszego wydania »Strażnicy«] zaczęli się odwracać od wielu błędnych nauk chrześcijaństwa, to jednak dopiero w 1932 roku poznali, że wyznawali fałszywy, pogląd, co do Żydów według ciała. Dotąd bowiem oczekiwali – jak wielu innych, że Żydzi powrócą do Palestyny, znowu dostąpią łaski Bożej i podczas tysiącletniego panowania Chrystusa będą należeć do ziemskiej części jego narzędzia. Dopiero w roku 1932 zaczęli wyraźnie rozpoznawać, że prawdziwy »Izrael Boży«, wybrane narzędzie, przez które spełni się w pełnym zakresie wiele proroctw Pism Hebrajskich dotyczących przywrócenia, ma się składać nie z rodowitych, literalnie obrzezanych Żydów, lecz z Żydów (czyli Izraelitów) duchowych, to znaczy z chrześcijan spłodzonych duchem” (Strażnica Nr 1, 1964 s. 6).

Poniżej zobaczymy, że i rok 1932 nie był datą, która w pełni ustaliła stanowisko Świadków Jehowy względem Żydów, więc tym bardziej wskazany rok 1929 nie był żadnym przełomem.

Informujemy też, że w cytowanych, starych fragmentach z publikacji Towarzystwa Strażnica pozostawiliśmy pisownię oryginalną (np. Jakób, specyalnej, restoracyi, autografia, itp.).

poprzednia część nastepna część

Powrót do strony głównej
Powrót początku artykułu
facebook
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2021