"5 rzeczy, których twój ksiądz nie powie Ci o śmierci" (4)

Czyli: 4 rzecz, o której Szymon nie powie ci o śmierci

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2021-04-02

"No właśnie. A czym właściwie jest dusza według słowa Bożego? Wróćmy do początków. W Starym Testamencie słowo tłumaczone jako dusza, to nefesz. Na szczęście mamy w Biblii dokładną instrukcję jak ta dusza powstała i czym jest. I nie musimy się domyślać. Dusza nie istniała od zawsze, ale została stworzona dnia szóstego."

"Dusza nie istniała od zawsze, ale została stworzona dnia szóstego. Zobacz, co Mojżesz o tym napisał."

A więc już na początku Szymon postawił fałszywą tezę. Kościół nie naucza, że dusza istniała od zawsze. Od zawsze istnieje Bóg. On jest wieczny. Kościół naucza, że Bóg stwarza nieśmiertelną duszę w chwili poczęcia człowieka. Ale czy Szymon o tym wie?

"Mamy tutaj prostą definicję. Dusza, to cały człowiek. Jego ciało i tchnienie, inaczej, iskra życia."

Ze względu na to, że jak możemy się przekonać, Szymon wykazuje ignorancję biblijną i brak podstawowej wiedzy w tej dziedzinie, to należy zacytować jakie ma znaczenie słowo nefesz w Piśmie Świętym i pokazać czego katolicki ksiądz nie ukrył przed swoim czytelnikiem:

"To samo słowo nefesz jest użyte w tym wersecie"

"Hmm. Wygląda na to, że Bóg nazywa wszystkie żywe istoty, duszami."

Jak widzimy, Szymon jest wielce zadowolony, że powiedział coś, co jest przecież ogólnie znane. Tak! Hebrajskie słowo nefesz ma również jedno ze znaczeń, jak: "żywa istota" lub "dusza". Ależ odkrycie.

"Bardzo to sprzeczne z tym, co naucza się w Kościołach"

No i tutaj mamy przebitkę wnętrza kościoła:

"Z tego względu często tłumacze tłumaczą słowo nefesz jako istota żywa, człowiek. Bo zwyczajnie inne znaczenie nie miałoby sensu."

Dlaczego Szymon tylko opiera się na Startym Testamencie, a nie chce zauważyć tego, co mówi Nowy Testament na ten temat? Ponieważ cała teza o rzekomym braku życia po śmierci i tego, że człowiek nie posiada nieśmiertelnej duszy, by upadła. Nie powstałby z tego powodu ten film.

Hebrajskie słowo nefesz, w języku greckim oddawano przez psyche a w języku polskim "dusza".

"Otóż w mentalności hebrajskiej człowiek był zawsze rozpatrywany całościowo. Słowo "nefesz" rzeczywiście używane jest w Księgach Starego Testamentu najczęściej w znaczeniu "istota żyjąca". Nie można jednak zapomnieć, że Stary Testament nie zawierał pełni objawienia. Dopiero Jezus Chrystus objawił szereg prawd, które wcześniej były w ogóle nie znane, bądź znane częściowo":

2 Tm 1, 10-11

"Dla jaśniejszego przedstawienia sprawy posłużmy się przykładem z języka polskiego, ukazującym wielozadaniowość niektórych słów. Właściwe rozumienie słów wieloznacznych wynika z kontekstu. Rozważmy różne znaczenia słowa "zamek". Mówimy o zamku książęcym, o zamku na lodzie, o zamku w drzwiach. Te znaczenia nie wykluczają innych, np. zamek z broni palnej, zamek w kurtce. Jeśli więc ktoś twierdzi, że w jakimś zdaniu słowo "zamek" oznacza obronną budowlę, nie dostarcza tym samym dowodu, że nie może ono być użyte w innym znaczeniu.

Analogicznie trzeba stwierdzić, że użycie w Piśmie św. Słowa nefesz na oznaczenie życia, osoby lub ogólnie istoty żywej, nie wyklucza możliwości użycia go w innym znaczeniu. Co więcej w Piśmie św. została sformułowana nauka o świadomym, duchowym i nieśmiertelnym elemencie człowieka bez posługiwania się słowem nefesz lub psyche, np. Mt 10, 28. Gdybyśmy w powyższym wersecie chcieli termin "dusza" rozumieć w znaczeniu "istota żyjąca", lub "życie" albo "krew", otrzymalibyśmy zupełnie bezsensowną wypowiedź. W Apokalipsie św. Jana znajdujemy tekst":

Ap 6, 9-11

"W tym miejscu słowo "dusza" może oznaczać wyłącznie nieśmiertelny element duchowy. Zwrot "dusze zabitych" użyty w innym znaczeniu staje się nonsensem. Właśnie na tych męczennikach dla słowa Bożego sprawdziły się słowa Jezusa: "Nie bójcie się tych co zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą" (Mt 10, 28).

Znaczna większość wypowiedzi Nowego Testamentu o sądzie Bożym, który czeka ludzkość i człowieka, odnosi się do powszechnego sądu ostatecznego u kresu dziejów, sądu nieodłącznego od paruzji Chrystusa. Niektóre z tych wypowiedzi zupełnie abstrahują od czasu, w jakim ów sąd nastąpi, akcentując raczej to, że będzie mu podlegał każdy człowiek wraz z czynami całego życia. Sąd Boży na kartach Nowego Testamentu ukazuje się nie tylko jako chwila, lecz jako proces trwający przez wieki. Zaczął się on od zbawczej śmierci Jezusa Chrystusa na Golgocie, trwa przez dzieje Kościoła, a zakończy się podczas paruzji ostatecznej Chrystusa. Tam i wtedy nastąpi ujawnienie tego długotrwałego procesu, gdy się ukaże się jego ostateczny wynik. Tam wtedy zostaną podsumowane wszystkie wolne decyzje człowieka za Bogiem i Chrystusem lub przeciw Niemu. Ale w tekście Nowego Testamentu możemy znaleźć wzmianki o natychmiastowej odpłacie za życie na ziemi, którą Bóg przyznaje człowiekowi po jego śmierci. U słuchaczy Jezusa i Jego apostołów należy suponować przynajmniej w części znajomość tych poglądów eschatologicznych.

W wieku I, gdy powstają pierwsze pisma Nowego Testamentu, w środowisku żydowskim wierzy się w jakiś sąd pośmiertny i wyrok sprawiedliwego Boga, który od razu odpowiednio nagradza albo karze. I tak np. Józef Flawiusz (historyk żydowski) przypisuje eseńczykom greckie ujęcie losu duszy po śmierci. Takie poglądy najprawdopodobniej żywiło środowisko faryzeuszy, podczas gdy saduceusze przeczyli zmartwychwstaniu."

Szymon:

"Zobacz też inny fragment"

"Dlaczego tutaj tłumacz przetłumaczył to słowo nefesz jako dusza, podczas gdy w tej samej Księdze dwa rozdziały wcześniej przetłumaczył to słowo jako kogoś?"

Odpowiedź jest bardzo prosta. Słowo nefesz w zależności od kontekstu ma różne znaczenia. Raz można przetłumaczyć jako kogoś, a więc jako osobę, a innym razem jako duszę. Niestety, Szymonowi brakuje podstawowej wiedzy biblijnej.

"Tutaj słowo **kogoś** jest dokładnie tym samym słowem. Czyli, gdy mowa jest o zabiciu **kogoś**, to tłumacz tłumaczy to słowo jako człowiek, istota żywa, a gdy mówi o czymś innym, to tłumaczy jako dusza? Dlaczego?"

Dlaczego? Bo tłumacze nie są ignorantami, nieukami i mają wiedzę na temat j. hebrajskiego i wiedzą jak poprawnie tłumaczyć Pismo Święte.

A cóż on taki zdziwiony? Biblista tłumaczy tak, jak jest zgodne z kontekstem.

Szymon poszedł tak daleko, że nawet oskarża samych tłumaczy o takie tłumaczenie jakie im właśnie pasuje. To jest naprawdę niebywałe, do jakich absurdalnych wniosków dochodzi autor tych słów. Założył sobie własną tezę, że nie istnieje życie po śmierci, że człowiek nie posiada duszy nieśmiertelnej, a teraz zdziwiony, że tłumacze tak tłumaczą, bo wierzą w duszę nieśmiertelną. Ale taka była wiara Izraela, o której pisał historyk Józef Flawiusz. I tego Szymon nie wie? Pan Jezus nie zwalczał życia pozagrobowego, które w Jego czasach było znane. Życie po śmierci potwierdził przypowieścią o bogaczu i Łazarzu. Duszę nieśmiertelną zwalcza natomiast Szymon.

"W Księdze Ezechiela tłumacze Biblii Gdańskiej, na chwilę odstawili swoje wierzenia i przetłumaczyli następujący werset dosłownie"

Ależ kuriozalne stwierdzenie. Tłumacze "odstawili swoje wierzenia" i teraz tłumaczą wbrew swoim wierzeniom, bo tak to widzi Szymon? Czy Biblię można sobie tłumaczyć dowolnie, w zależności od wierzeń i od potrzeb?

A ta dusza, która nie grzeszy, nie umrze? Jeśli kontekst mówi o człowieku, to można przetłumaczyć słowo nefesz jako dusza. Takie tłumaczenie nie przeczy nieśmiertelności duszy ludzkiej. Dlaczego Szymon zatrzymał się w Księdze Ezechiela tylko na tym jednym wersecie, a nie zacytował dalszych?

"W Biblii znajdziemy mnóstwo stwierdzeń tego typu mówiących wprost, że dusza może umrzeć. "

Dusza, a więc człowiek, kiedy grzeszy, umiera dla Boga, a jeśli nawróci się, zachowa swoją duszę przy życiu, nie umrze. I nie chodzi tutaj o śmierć ciała.

Ez 18, 27-28

Dusza umiera dla Boga, kiedy grzeszy. Kiedy człowiek odwraca się od czynienia zła, jego dusza ponownie ożywa i już nie umiera. Każda dusza jest nieśmiertelna. Kiedy grzesznik umiera w grzechach ciężkich, jego dusza trafia do piekła i tak cierpi całą wieczność, bez możliwości oglądania Boga. Kiedy dusza sprawiedliwego trafia do nieba, tam całą wieczność oglądać będzie Boga.

1 J 3, 14	1 Tm 5, 6
"My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci, kto zaś nie miłuje trwa w śmierci"	"Lecz ta wdowa, która żyje rozpustnie, za życia umarła"

Ap 20, 4	Ef 2, 1
"i ujrzałem dusze ściętych dla świadectwa Jezusa i dla Słowa Bożego"	"I wy byliście umarłymi na skutek waszych występków i grzechów, w których żyliście niegdyś według doczesnego sposobu tego świata"

Jk 1, 21	Łk 15, 21. 32
"Odrzućcie przeto wszystko, co nieczyste, oraz cały bezmiar zła, a przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze"	"A syn rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem (...) A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się"

Mt 16, 26	Ef 5, 14
"Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?"	"Dlatego się mówi: Zbudź się o śpiący, i powstań z martwych a zajaśnieje ci Chrystus"

Nagroda lub kara zaraz po śmierci:

NIEBO	PIEKŁO
Łk 23, 42-43	Łk 12, 4nn
"I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa». Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju». "	"Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła (gehenna). Tak, mówię wam: Tego się bójcie"

Ap 6, 9-10	Łk 16, 19nn
"A gdy otworzył pieczęć piątą, ujrzałem pod ołtarzem dusze zabitych dla Słowa Bożego i dla świadectwa, jakie mieli. I głosem donośnym tak zawołały: "Dokądże, Władco święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i wymierzał za krew naszą kary tym, co mieszkają na ziemi?"	"Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, (...) bo strasznie cierpię w tym płomieniu (...) żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki"

Cytaty w ramkach: o. Augustyn Jankowski OSB Eschatologia biblijna Nowego Testamentu, Kraków 1987; ks. Tadeusz Pietrzyk Świadkowie Jehowy - kim są?, wyd.1991; Robert H. Countes Błędy doktryny Świadków Jehowy, Vocatio Warszawa 1998.