„Zbawienie” Rutherforda i „Dom Książąt”

Autor: Włodzimierz Bednarski

„Zbawienie” Rutherforda i „Dom Książąt”

 

W 1939 r. Rutherford wydał książkę pt. Salvation („Zbawienie”). Na jej edycji z tego roku podano nakład 1.750.000 egzemplarzy, a jej podtytuł zawierał takie oto słowa:

„Objawienie Bożego postanowienia dla ochrony ludzkości przed katastrofą oraz zbawienia do życia wiecznego w pełni szczęścia. Podręcznik dla Jonadabów”.

Szkoda, że nie ukazała się edycja polska „Zbawienia”, bo zapewne wiele ciekawych fragmentów moglibyśmy tu przytoczyć.

W związku z tym zdani jesteśmy tylko na wspomnienia zawarte w dzisiejszej literaturze Towarzystwa Strażnica oraz na fragment o „Domu Książąt” przedstawiony w książce wydanej przez adwentystów pt. „Nasi Przyjaciele: Świadkowie Jehowy” E. B. Price 1992 (tłumaczenie Z. Makarewicz, 1996). Zawiera ona tekst angielski interesującego nas fragmentu (ksero oryginalnej strony) oraz jego polskie tłumaczenie.

 

Poniżej zamieszczamy wspomnienia Towarzystwa Strażnica o „Zbawieniu”. Pierwsze pochodzi od mniej znanego Świadka Jehowy z Kanady, L. Thompsona, drugie zaś od Alberta Schroedera, niedawno zmarłego członka Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy (zm. 2006).

„Duży wpływ na moją młodość wywarło również studiowanie publikacji Towarzystwa Strażnica, a zwłaszcza książki Zbawienie, wydanej w roku 1939. Zawsze będę pamiętał wymowny przykład podany na wstępie: ‘Ekspres pełen pasażerów mknie z szybkością 160 kilometrów na godzinę. Musi przejechać przez most nad rzeką, pokonując zakręt tak ostry, że pasażerowie na tylnej platformie widzą lokomotywę (...) Dwaj mężczyźni jadący w ostatnim wagonie (...) spostrzegli, iż ostatnie przęsło mostu płonie i zapada się do rzeki. Uświadomili sobie, że grozi im wielkie niebezpieczeństwo. Sytuacja była naprawdę krytyczna. Czy uda się w porę zatrzymać pociąg i uratować życie gromadzie pasażerów?’ Z przykładu tego wysnuto następujący wniosek: ‘Podobnie dzisiaj wszystkie narody i ludy ziemi stoją w obliczu największego niebezpieczeństwa. Zgodnie z nakazem Bożym są ostrzegane, że kataklizm Armagedonu jest, tuż, tuż. (...) Każdy, do kogo dotarło to ostrzeżenie, musi teraz zdecydować, jaką drogę obierze’. Mknący pociąg, płonący most i konieczność wykonywania dzieła głoszenia na trwale utkwiły mi w pamięci” (Strażnica Nr 5, 1994 s. 24).

„1 września 1939 roku hitlerowcy wtargnęli do Polski. W niedzielę 3 września Wielka Brytania wypowiedziała wojnę Niemcom. Tysiące braci w Anglii było tego przedpołudnia w służbie kaznodziejskiej i rozpowszechniało nową książkę, która nosiła stosowny tytuł Zbawienie. W każdym domu ludzie byli wstrząśnięci; sporo kobiet płakało. Pocieszaliśmy wszystkich na podstawie Biblii i rozprowadziliśmy całą literaturę, jaką mieliśmy ze sobą” (Strażnica Rok CIX [1988] Nr 12 s. 23).

 

Ciekawe czym „pocieszał” A. Schroeder ludzi skoro inni Świadkowie Jehowy wspominają, że „Zdawało się nam, że ta wojna przejdzie już bezpośrednio w rozstrzygającą bitwę wielkiego dnia Boga Wszechmogącego, w Armagedon (Objawienie 16:14-16). Dobrze pamiętam, jak niecierpliwie wyglądaliśmy tego dawno zapowiedzianego wydarzenia” (Strażnica Rok CV [1984] Nr 16 s. 25).

Chyba raczej wtedy Schroeder i inni Świadkowie Jehowy straszyli ludzi, że jeśli nie przystąpią do nich to zginą w Armagedonie, który właśnie ma swój początek.

 

Bet-Sarim

Pewien fragment o „Domu Książąt” ze „Zbawienia” (s. 311) zawiera książka pt. „Świadkowie Jehowy - głosiciele Królestwa Bożego” 1995. Oto on:

„Hebrajskie słowa ‘Bet Sarim’ znaczą ‘Dom Książąt’, toteż posiadłość tę nabyto i wybudowano na niej dom w tym celu, by dać namacalny dowód, że żyją dziś na ziemi ludzie, którzy bezgranicznie wierzą w Boga i Chrystusa Jezusa oraz Jego Królestwo, jak również są przekonani, że Pan wkrótce wskrzesi na ziemi wiernych mężów z czasów starożytnych i powierzy im widzialne sprawy ziemskie” (s. 76).

 

Teraz zaś uzupełniamy ten fragment o słowa opuszczone przez tę publikację. Oto zdanie otwierające rozdział ‘Bet-Sarim’ w „Zbawieniu”, które bezpośrednio poprzedza fragment cytowany, a zamieszczone jest w książce Towarzystwa Strażnica pt. „Dzieje Świadków Jehowy w czasach nowożytnych. Stany Zjednoczone Ameryki” (s. 91; brak roku wydania, książka jest tłumaczeniem publikacji 1975 Yearbook of Jehovah’s Witnesses):

„Książka Zbawienie, wydana w roku 1939, tak pisała o tej posiadłości: ‘Jest w San Diego w Kalifornii kawałek ziemi, na którym w roku 1929 zbudowano dom znany pod nazwą Bet-Sarim’ [s. 311]” (por. „Nasi Przyjaciele: Świadkowie Jehowy” E. B. Price, tłum. Z. Makarewicz, 1996, s. 148).

 

Oto zaś zdania, które znajdują się bezpośrednio po cytacie Towarzystwa Strażnica, których ono już nie przytoczyło:

„Prawo własności do Bet-Sarim /na zasadzie depozytu/ przypada Towarzystwu Strażnica. Obecnie mogą z niego korzystać prezes Towarzystwa i jego współpracownicy, potem zaś przekazany zostanie już na zawsze do dyspozycji wspomnianych wyżej Książąt ziemi. Wprawdzie wszystko na ziemi należeć będzie do Pana i ani Pan, ani Książęta nie potrzebują aby inni budowali im dom, ale było rzeczą dobrą i miłą w oczach Boga, że wspomniany dom zbudowany został na świadectwo dla imienia Jehowy i ukazania wiary w Jego przepowiedziane zamierzenia. Dom posłużył za świadectwo dla wielu ludzi na całej ziemi, i podczas gdy niewierzący wyśmiewają się z niego i pogardliwie się o nim wyrażają, on ciągle stoi jako świadectwo dla imienia Jehowy. A jeśli Książęta powrócą i kiedy niektórzy z nich zamieszkają posiadłość, będzie to potwierdzeniem wiary i nadziei jaką wzbudziła budowa Bet-Sarim” (s. 311; cytat za „Nasi Przyjaciele: Świadkowie Jehowy” E. B. Price, tłum. Z. Makarewicz, 1996, s. 148).

 

Nadmieniam też, że „Zbawienie” na stronie 312 zawiera fotografię „Domu Książąt”, bardzo podobną do tej, którą pokazuje na stronie 76 książka „Świadkowie Jehowy - głosiciele Królestwa Bożego”. Dziwne też, że Towarzystwo Strażnica sprzedało coś, co było wcześniej poświęcone „jako świadectwo dla imienia Jehowy”!

 

Jest jeszcze jedna kwestia do zaakcentowania. Otóż sprawa, gdzie mieli rezydować zmartwychwstali patriarchowie i prorocy. „Zbawienie” w 1939 r. mówiło o Kalifornii, zaś starsze publikacje z lat 20-tych uczyły o Jerozolimie i Palestynie:

„W świetle Pisma Świętego możemy się racjonalnie spodziewać, że Jerozolima będzie stolicą świata z doskonałymi i wiernymi ludźmi, a mianowicie z Abrahamem, Izaakiem, Jakubem, Dawidem, Danielem i innymi, którym będą powierzone rządy ziemi; niektórzy z tych wiernych ludzi jako władcy będą umieszczeni w głównych częściach ziemi (...). Możemy się spodziewać, że za pomocą wielkich, udoskonalonych i urządzonych w wielu miejscach stacyj radiograficznych Abraham będzie kierował z Góry Synaj sprawami całej ziemi” („Pożądany rząd” 1924 s. 30-31).

„Pismo Św. dostarcza wiele dowodów, uprawniających nas do wniosku, że Jerozolima stanie się najważniejszym miastem ziemi (...) byłoby to rzeczą najaktualniejszą i najnaturalniejszą uczynić Jerozolimę ziemską siedzibą rządu” („Życie” 1929 s. 318).

 

Więcej o Bet-Sarim patrz moje artykuły „Świadkowie Jehowy w USA” i „Książęta Jehowy” (www.brooklyn.org.pl) oraz rozdział „‘Beth Sarim’ J.F.Rutherforda” w mojej książce pt. „W obronie wiary” (www.trinitarians.info).

 

Uwagi:

Wszystkie podkreślenia tekstu pochodzą od autora artykułu.


Powrót do strony głównej
Powrót początku artykułu
facebook
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2024