Dodatek. Kolejne teksty biblijne o niedzieli

Autor: Włodzimierz Bednarski

poprzednia część Niedziela "Dniem Pańskim" chrześcijan. Polemika z nauką adwentystów i innych sabatarian nastepna część

S. Bacchiocchi w swojej książce pt. „Od soboty do niedzieli” aż 60 stron (strony 22-81) poświęcił stosunkowi Jezusa do szabatu w rozdziale Chrystus a dzień Pański (omawia w nim też kwestię Sabat w Liście do Hebrajczyków).

Adwentysta ten wprost delektuje się uzdrowieniami Chrystusa w szabat, podkreślając ciągłe obowiązywanie święcenia szabatu, tak w czasach Jezusa, jak i dziś.

Nie będziemy tu polemizowali z nim w kwestii szabatu (a wręcz zachęcamy do zapoznania się z jego ukazaniem tego zagadnienia dotyczącego życia Jezusa), ale wskażemy milczenie tego skrupulatnego analityka w sprawie niedzieli. Tak się bowiem składa, że jeden z przytaczanych przez niego tekstów wskazuje nam działania Jezusa „po szabacie”, a więc w niedzielę!

Fragmentem, który Bacchiocchi omawia, jest między innymi tekst Łk 4:31-40 (jw. s. 32-33). Adwentysta nasz jednak przyznał pewną rzecz, której jednak nie dokończył, a wręcz prześliznął się nad tym zagadnieniem:

 

„W tym początkowym okresie jednakże przeważająca część uzdrowień działalności Chrystusa następuje po szabacie” (jw. s. 33).

 

Co to znaczy, że „przeważająca” część uzdrowień nastąpiła „po szabacie”? Tak się składa, że pierwszym dniem „po szabacie” jest właśnie niedziela. Popatrzmy więc jakie to działania Jezusa zaznaczono w Ewangelii w związku z dniem „po szabacie”.

 

Uzdrowienia w niedzielę

 

Po zachodzie słońca, gdy nastała już niedziela, nastąpiły takie oto działania Jezusa:

 

„O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich” (Łk 4:40).

 

„Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych. (...) Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami” (Mk 1:32, 34).

 

Wyrzucanie złych duchów w niedzielę i spełnione proroctwo tego dnia

 

„Z nastaniem wieczora, przyprowadzono Mu wielu opętanych. On słowem wypędził złe duchy i wszystkich chorych uzdrowił. Tak oto spełniło się słowo proroka Izajasza: On wziął na siebie nasze słabości i nosił nasze choroby” (Mt 8:16-17).

 

„Także złe duchy wychodziły z wielu...” (Łk 4:41).

 

„i wiele złych duchów wyrzucił” (Mk 1:34).

 

Wyznawanie Jezusa jako Syna Bożego w niedzielę

 

„Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: »Ty jesteś Syn Boży!«” (Łk 4:41).

 

Modlitwa Jezusa i Jego ‘odpoczynek’ w niedzielę

 

„Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne” (Łk 4:42).

 

„Nad ranem, gdy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił” (Mk 1:35).

 

Jezus ‘szukany’ w niedzielę

 

„A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich” (Łk 4:42).

 

„tam się modlił (...) »Wszyscy Cię szukają«” (Mk 1:38).

 

Niedzielna zapowiedź o głoszeniu Dobrej Nowiny

 

„Lecz on rzekł do nich: »Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany«” (Łk 4:43).

 

„Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo na to wyszedłem” (Mk 1:38).

 

Widzimy z tych fragmentów, że Ewangeliści opisując działania Jezusa w szabat, nie pominęli też takich, które relacjonowały uzdrowienia, które miały miejsce w niedzielę.

Czy te niedzielne czyny Chrystusa nie mają nas czegoś nauczyć?

Na przykład, że w niedzielę należy szczególnie ‘szukać’ Jezusa, modlić się i odpocząć, tak jak On, wyznawać, iż jest On Synem Bożym, wierzyć szczególnie w Jego moc uzdrowicielską i oczyszczającą nas od złych mocy.

Zapewne adwentyści powiedzą, iż to tylko ‘przypadkowe’ działania Pana w niedzielę, że nie mają one żadnego znaczenia.

Jednak niech pozwolą nam choć rozumieć Pisma tak, jak one nauczają nas. Niech nie twierdzą, iż niedziela nie jest biblijna, że jest tylko i wyłącznie pogańskim dniem.

S. Bacchiocchi przytacza uzdrowienia w szabat jako argument, że Jezus uważał, iż ten dzień należy nadal święcić.

Adwentysta ten jednak nie podaje, o czym miałby świadczyć inne opisane uzdrowienia i znaki, które odbyły się właśnie w niedzielę.

Pyta on też następująco:

 

„Gdyby autorzy Ewangelii sami święcili niedzielę zamiast sabatu żydowskiego, to po cóż pisaliby tyle o tak licznych uzdrowieniach w sabat, podając wypowiedzi Jezusa?” (jw. s. 21).

 

My na tak sformułowane pytanie i wniosek moglibyśmy też odpowiedzieć następująco:

 

„Gdyby autorzy Ewangelii sami święcili szabat żydowski zamiast niedzieli, to po cóż pisaliby tyle o tak licznych uzdrowieniach i innych działaniach w niedzielę, podając wypowiedzi Jezusa? Dlaczego wymieniali z nazwy dzień, w którym Jezus zmartwychwstał?”.

poprzednia część Niedziela "Dniem Pańskim" chrześcijan. Polemika z nauką adwentystów i innych sabatarian nastepna część

Powrót do strony głównej
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2021