Kto uzdrowił kobietę cierpiącą na krwotok?

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2022-08-12

W jednej z publikacji Świadków Jehowy możemy przeczytać dziwną treść. W komentarzu do fragmentu o uzdrowieniu przez Pana Jezusa kobiety cierpiącej na krwotok, stwierdzili, iż rzekomo Jezus sobie uświadomił, że to "Ojciec Jehowa" uzdrowił:

W którym miejscu w Piśmie Świętym Świadkowie Jehowy wyczytali, iż rzekomo Jezus uświadomił sobie, że "to jego Ojciec, Jehowa, uzdrowił tę kobietę"? Skąd taki pomysł? Czy nie jest on podyktowany ideologicznie? Jedno jest pewne, Nowy Testament nie daje żadnych podstaw, by Ojca nazywać "Jehową". To po pierwsze. Po drugie, Jezus nie słyszał nic o "Jehowie", nie wymieniał w swoich modlitwach tego słowa, a tym bardziej, Pismo Święte nie upoważnia nas do wyciągania takich wniosków, że to "Ojciec Jehowa" uzdrowił kobietę z krwotoku. Pan Jezus nauczył nas modlitwy: Ojcze nasz (Mt 6, 9)), a nie "Ojcze nasz, Jehowo".

Pismo Święte nie mówi o uzdrowieniu kogokolwiek przez "Ojca Jehowę", lecz mówi nam o tym, że to Jezus jest tym, który uzdrawiał:

Mt 8, 16	Mt 12, 15	Mt 12, 22	Mt 14, 14
"Z nastaniem wieczora przyprowadzono Mu wielu opętanych. On słowem wypędził [złe] duchy i wszystkich chorych uzdrowił."	"Gdy się Jezus dowiedział o tym, oddalił się stamtąd. A wielu poszło za Nim i uzdrowił ich wszystkich."	"Wówczas przyprowadzono Mu opętanego, który był niewidomy i niemy. Uzdrowił go, tak że niemy mógł mówić i widzieć."	"Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych."

Mt 19, 2	Mt 21, 14	Mk 1, 34	Mk 3, 10/th>
"Poszły za Nim wielkie tłumy, i tam je uzdrowił."	"W świątyni podeszli do Niego niewidomi i chromi, i uzdrowił ich."	"Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ Go znały."	"Wielu bowiem uzdrowił i wskutek tego wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do Niego, aby Go dotknąć."

Łk 22, 51	J 5, 11	J 5, 13	J 5, 15
"Lecz Jezus odpowiedział: Przestańcie, dosyć! I dotknąwszy ucha, uzdrowił go."	"On im odpowiedział: Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje nosze i chodź."	"Lecz uzdrowiony nie wiedział, kim On jest; albowiem Jezus odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu."	"Człowiek ów odszedł i oznajmił Żydom, że to Jezus go uzdrowił."

I wiele innych wersetów potwierdza fakt, iż to Jezus uzdrawiał. Nikt nie prosił "Ojca Jehowę" o uzdrowienie i nikomu nie przyszło na myśl, że to "Ojciec Jehowa" uzdrawiał. Czy przypadkiem tego rodzaju komentarze w publikacjach Świadków Jehowy, nie mają na celu ukrycia boskiej natury Syna Bożego? W którym miejscu w Biblii możemy przeczytać, iż zamiast do Jezusa mamy przychodzić do "Ojca Jehowy"? Czy mamy wierzyć w "Ojca Jehowę", czy mamy wierzyć w Jezusa jako Boga i dostąpić życia wiecznego?

J 1, 1; Rz 9, 5	1 J 5, 20
"Bogiem było Słowo" "z nich również jest Chrystus według ciała, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen."	"Jesteśmy w prawdziwym Bogu, w Synu Jego, Jezusie Chrystusie. On zaś jest prawdziwym Bogiem i Życiem wiecznym."

J 6, 35	J 6, 47	J 7, 37	J 11, 25
"Odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie."	"Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne."	"W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta Jezus wstał i zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije!"	"Powiedział do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie."

Pallottinum

Dz 4, 5-12

Kto uzdrawiał po wniebowstąpieniu Pana Jezusa i zesłaniu Ducha Świętego? Czy ktoś prosi "Ojca Jehowę" o uzdrowienie?

Dz 5, 22	Dz 5, 16	Dz 28, 8
"A człowiek, który doznał tego cudownego uzdrowienia, miał ponad czterdzieści lat."	"Także z miast sąsiednich zbiegały się wielkie rzesze do Jeruzalem, znosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, a wszyscy doznawali uzdrowienia."	"Ojciec Publiusza leżał właśnie chory na gorączkę i biegunkę. Paweł poszedł do niego i pomodliwszy się, położył na niego ręce, i uzdrowił go."

Wszystkie uzdrowienia nie dokonują się własną mocą. To Jezus uzdrawia, kiedy wzywamy Jego imienia.

Jest jeszcze w Piśmie Świętym fragment mówiący o wskrzeszeniu Łazarza, w którym Jezus nie dziękuje "Ojcu Jehowie" i nie padają słowa Ojcze Jehowo wskrzesz Łazarza, bo ja nie dam rady, nie mam takiej mocy, bo jestem tylko człowiekiem i nic więcej:

J 11, 38-44

Poza tym, cała działalność Jezusa i cuda jakie dokonywał, odbywały się wraz z Ojcem:

J 10, 30-39	J 5, 17-23
"Ja i Ojciec jedno jesteśmy. I znowu Żydzi porwali kamienie, aby Go ukamienować. Odpowiedział im Jezus: «Ukazałem wam wiele dobrych czynów pochodzących od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie ukamienować?» Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga». Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: Ja rzekłem: Bogami jesteście? Jeżeli [Pismo] nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże - a Pisma nie można odrzucić - to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: "Bluźnisz", dlatego że powiedziałem: "Jestem Synem Bożym?" Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie! Jeżeli jednak dokonuję, to choćbyście Mnie nie wierzyli, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu». I znowu starali się Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk."	"Lecz Jezus im odpowiedział: «Ojciec mój działa aż do tej chwili i Ja działam». Dlatego więc usiłowali Żydzi tym bardziej Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu. W odpowiedzi na to Jezus im mówił: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Syn nie mógłby niczego czynić sam od siebie, gdyby nie widział Ojca czyniącego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu to wszystko, co On sam czyni, i jeszcze większe dzieła ukaże Mu, abyście się dziwili. Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce. Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz cały sąd przekazał Synowi, aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał."

J 10, 30-39

J 5, 17-23

"Ja i Ojciec jedno jesteśmy. I znowu Żydzi porwali kamienie, aby Go ukamienować. Odpowiedział im Jezus: «Ukazałem wam wiele dobrych czynów pochodzących od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie ukamienować?» Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga». Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: Ja rzekłem: Bogami jesteście? Jeżeli [Pismo] nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże - a Pisma nie można odrzucić - to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: "Bluźnisz", dlatego że powiedziałem: "Jestem Synem Bożym?" Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie! Jeżeli jednak dokonuję, to choćbyście Mnie nie wierzyli, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu». I znowu starali się Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk."

"Lecz Jezus im odpowiedział: «Ojciec mój działa aż do tej chwili i Ja działam». Dlatego więc usiłowali Żydzi tym bardziej Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu. W odpowiedzi na to Jezus im mówił: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Syn nie mógłby niczego czynić sam od siebie, gdyby nie widział Ojca czyniącego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu to wszystko, co On sam czyni, i jeszcze większe dzieła ukaże Mu, abyście się dziwili. Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce. Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz cały sąd przekazał Synowi, aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał."

Mk 5, 25-34

Ewangelia według św. Marka. Wyd. W drodze

Komentarz do Mk 5, 29-34