Królowanie nad ziemią czy na ziemi?
(Ap 5, 10)

„Podstawowy sens greckiego wyrazu epi istotnie odpowiada przyimkowi »na«, ale ze względu na szerokie zastosowanie miewa on też inne znaczenia. (...) Zatem brzmienie »nad« w Apokalipsie 5:10 oddaje dokładnie oczywiste znaczenie greckiego wyrazu epi.”

25.7. Uczą, że ponieważ teksty Ap 20:6 i 5:10 mówią o osobach, które będą królującymi kapłanami, to w związku z tym musi być druga klasa ziemska, nad którą oni będą z nieba panować.

Odpowiedź. Mierzenie królowania z Bogiem kategoriami ludzkimi jest niestosowne, bo przecież Izrael był „królewskim kapłaństwem” (Wj 19:6) i nad nikim nie panował. Królowanie z Bogiem to współudział w Jego dobrach i w chwale (Rz 8:17, 1Kor 4:8). „Królowanie na ziemi” („nad ziemią” ks. Dąbr. - Ap 5:10; por. 1:6), to wykonywanie misji Chrystusowej, tzn. służby wobec wszystkich, którzy nie znają Go. Tym królującym na ziemi był przykładowo Jan, który pisał o sobie: „współuczestnik w ucisku i królestwie i wytrwałości w Jezusie” (Ap 1:9; por. 1:6). Wszystkich chrześcijan Chrystus ustanowił „Królewskim kapłaństwem, narodem świętym (...) aby ogłaszali dzieła potęgi” 1P 2:9. Choć sam był Królem (J 1:49), to przyszedł na ziemię innym służyć (Mk 10:45). Tak samo ma wyglądać nasze królowanie dziś.

Określenie „nad ziemią” (Ap 5:10) wcale nie musi oznaczać, że panujący nad nią musi być w niebie. Nawet Biblia ŚJ zawiera frazy, które wskazują, że panujący mieszkał na ziemi: „Przeto niech teraz faraon wyszuka męża roztropnego i mądrego i postawi go nad ziemią egipską” (Rdz 41:33); „Oto ustanawiam cię nad całą ziemią egipską” (Rdz 41:41; por w. 43); „jeszcze inne królestwo, trzecie, z miedzi, które będzie sprawować władzę nad całą ziemią” (Dn 2:39; por. Joz 12:5 – „nad połową Gileadu”). (str.326-327)