"Przekład Nowego Świata"
Dodatek A5

"Rabini stosując więc słowo Gilionim do pism ewangelicznych nawiązali do jego pierwotnego znaczenia, mianowicie pusty i bezwartościowy. Co do ksiąg Minim istnieją cztery teorie: 1) chodzi o chrześcijańskie pisma, które zawierały cytaty z Biblii hebrajskiej; 2) kopie fragmentów lub całej Biblii hebrajskiej sporządzone przez Minim; 3) apokryficzne księgi żydowskie; 4) pisma stworzone przez Minim niebędących judeochrześcijanami. Tożsamość tego zwrotu do dzisiaj stanowi przedmiot dyskusji uczonych." (Źródło)

"Wywód ten jest pełen niedomówień i naciągania. Pierwsze zdanie z powyższego cytatu: "Niepodobna, by pierwsi chrześcijanie przytaczając wersety z Septuaginty, usuwali z cytatów to imię" jest tylko nie dowiedzioną tezą, w dodatku całkowicie bezpodstawną. Następną nie dowiedzioną tezę i naciągnięcie mamy w tym oto zdaniu z powyższego cytatu:

"Wspomina on na przykład o ››słynnym fragmencie tekstu rabinicznego (Talmud Szabbat 13.5)‹‹, w którym ››omówiono problem niszczenia tekstów heretyckich (najwidoczniej także ksiąg żydowsko-chrześcijańskich)‹‹".

Otóż skąd u Świadków Jehowy pojawiła się nagle w tym miejscu ta zdecydowana implikacja teksty heretyckie = [najwidoczniej] księgi żydowsko chrześcijańskie, nie wiadomo. Jednak rzeczą najbardziej dla mnie zaskakującą było gdy odkryłem, że nawet jedna z wcześniejszych publikacji Świadków Jehowy zgadza się z tym, że wcale nie jest pewne, że powyższy fragment z Talmudu Szabbat 13,5, mówiący o niszczeniu tekstów heretyckich, ma na myśli na pewno żydowsko chrześcijańskie teksty Nowego Testamentu. I choć wspomniana w poprzednim zdaniu publikacja Świadków Jehowy również próbuje przekonać czytelnika, że ów fragment Talmudu ma na myśli chrześcijan, to jednak komentując ten interesujący nas fragment tak oto napisała ona na wstępie o "heretykach" (dosłownie: minim) z omawianego fragmentu z Talmudu Szabbat 13,5:

"Kim byli minim"? Wyraz ten oznacza sekciarzy i może się odnosić do saduceuszy lub Samarytan" (Strażnica z 1 listopada 1993 roku, str. 31).

A więc nawet sama Strażnica z 1 listopada 1993 roku przyznaje, że wspomniany tekst wcale nie mówi wprost (najwidoczniej) o chrześcijanach, tylko mówi on co najwyżej ogólnie o sekciarzach, którymi mogli być zarówno saduceusze, Samarytanie, ale też i ktokolwiek inny, choćby qumrańczycy. Wszakże judaizm czasów Jezusa był pełen frakcji i odłamów. I nawet, jeśli wspomniane wyżej świadectwo z Talmudu mówiłoby o tetragramie YHVH w tekstach owych minim (co też nie jest takie pewne, o czym napiszę jeszcze niżej), to i tak nie mamy tu żadnego dowodu na to, że mowa tu o tekstach chrześcijańskich (a tym bardziej o tekstach Nowego Testamentu).

W Starym Testamencie znajdujemy wyraźne wzmianki o tym, że Bóg ma więcej niż jedno imię. Przy tak wielu niejednoznacznościach nie sposób niestety w ogóle rozstrzygnąć o kim, o jakich pismach i o jakich imionach mówi dokładnie powyższy fragment Talmudu Szabbat 13,5. Budowanie przez Georga Howarda, kilku innych i przez Towarzystwo Strażnica w oparciu o ten fragment twierdzenia, że mowa tu o chrześcijanach, pozostaje co najwyżej niepewną hipotezą i niczym więcej."

"Po pierwsze, Świadkowie Jehowy nie mówią już, że tetragram jaki znajdujemy wpisany w powyższym papirusie Septuaginty (LXX) Fuad nr 266 został w nim dopisany dopiero później i nie znajdował się w nim oryginalnie, tzn. kopista jaki sporządził ten papirus LXX nie umieścił go tam, zostawiając tylko puste i wykropkowane miejsca (por. opinię dra Krafta na ten temat: "The first copyist left the dot marker and blank space, which was filled in later, presumably by another hand", zamieszczoną w tekście http://ccat.sas.upenn.edu/rs/rak/earlypap.html przy punkcie 8 w ostatnim akapicie).

Po drugie, Świadkowie Jehowy nie informują nas też o tym, że inne równie stare papirusy LXX z grupy Fuad nie tylko nie zawierają tetragramu tam, gdzie powinien on być, ale w miejscu gdzie powinien on być wstawiony zastępują go substytutem Theos - Bóg. Przykładem takiego papirusu jest pochodzący również z pierwszego wieku przed Chrystusem papirus Fuad 266a, który choć zawiera fragmenty księgi Rodzaju, to ani razu nie znajdujemy w nim tetragramu."