Żydzi i rok 1918

---

Towarzystwo Strażnica o swojej dawnej nauce, związanej z Żydami, porzuconej w roku 1932, tak oto dziś pisze:

„Badacze Pisma Świętego dobrze znali liczne proroctwa o odrodzeniu, przekazane przez proroków Bożych starożytnemu Izraelowi (...). Do roku 1932 uważali, iż spełnią się one przede wszystkim na rodowitych Żydach. Wierzyli zatem, że Bóg znów okaże Izraelowi łaskę i stopniowo sprowadzi Żydów do Palestyny, otworzy im oczy na prawdę o Jezusie jako Odkupicielu i mesjańskim Królu i za ich pośrednictwem zleje błogosławieństwa na wszystkie narody. Z tego względu brat Russell wygłaszał do ogromnych rzesz Żydów w Nowym Jorku i w Europie przemówienie »Syjonizm w proroctwie«, a brat Rutherford napisał w roku 1925 książkę Pociecha dla Żydów.

Z czasem okazało się jednak, że rozgrywające się w Palestynie wydarzenia dotyczące Żydów nie miały nic wspólnego z urzeczywistnianiem wspaniałych proroctw Jehowy o odrodzeniu. (...) Było coraz bardziej oczywiste, że Żydzi jako naród nie zmienili swej postawy. Nie okazali skruchy za niegodziwy czyn swych praojców. Ci, którzy powrócili do Palestyny, nie kierowali się ani miłością do Boga, ani pragnieniem wywyższenia Jego imienia przez spełnianie Jego Słowa. Wyjaśniono to dobitnie w drugim tomie książki Usprawiedliwienie, opublikowanym w roku 1932” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 141).

Jednak przystępując do omawiania tej problematyki musimy oprzeć się na źródłach z dawnych lat. Otóż w początkowym okresie nauki Towarzystwa Strażnica rok 1918 nie był wyznaczany czy łączony z Żydami i powracającymi błogosławieństwami dla nich. Datą określoną przez C. T. Russella był rok 1878 i następnie końcowy rok 1914. Russell, w książkach wydawanych przez Towarzystwo Strażnica, o tym nauczał następująco:

„Wykazaliśmy już, że data wtórego przyjścia naszego Pana i brzask Czasów Restytucyi wypadają na Rok Pański 1874. Powinniśmy więc spodziewać się jakichś znaków przywrócenia łaski Bożej dla cielesnego Izraela wkrótce po R. P. 1874, jako jedną z pierwotnych oznak pracy restytucyjnej. I rzeczywiście, z wystarczającą pewnością, widzimy, jak łaska ta zaczyna do nich powracać” (Nadszedł Czas 1919 [ang. 1889] s. 233);

„(...) wszyscy Żydzi uznani za naturalne nasienie Abrahama, którzy mieli odrzucić Chrystusa, byli odsądzeni od łaski na przeciąg czasu od śmierci Chrystusa aż do roku 1878, kiedy to, chronologicznie, łaska Boża miała stopniowo do nich powrócić, a łuska ślepoty miała być zdjętą z ich oczu” (Przyjdź Królestwo Twoje 1919 [ang. 1891] s. 279);

„Te zdumiewające obietnice nie wypełnią się w dwudziesto cztero godzinnym dniu, ale w ciągu dnia Tysiąclecia. Początek ich zaznaczył się w roku 1878, w rezultacie Berlińskiego Kongresu Narodów” (jw. s. 288);

„Przysłowie żydowskie z ostatnich lat powiada: – »Kiedy kolej dosięgnie Jeruzalemu, Mesyasz przyjdzie«; a przysłowie to zgadza się z symbolicznem przedstawieniem kolei przez proroków Nahuma (2:3-5) i Izajasza (66:20). I faktycznie przysłowie to nie daleko odbiegło od prawdy, gdyż kolej dosięgnie Jeruzalem, »w dzień potykania Jego« – w czasie obecności Mesyasza.” (jw. 304).

Dalej C. T. Russell naprowadzał swoich czytelników już na rok 1914:

„Musimy jednak pamiętać, że R. P. 1878 był dopiero zwrotnym punktem powrotu łaski Pańskiej dla cielesnego Izraela” (Nadszedł Czas 1919 [ang. 1889] s. 245).

Później wymienił on już bezpośrednio rok 1914, który jednak w kolejnych edycjach cytowanej książki został zmieniony na czas po roku 1915. Ukazujemy to w tabeli.

The Time Is at Hand 1911	The Time Is at Hand 1915	Nadszedł Czas 1919
The Jew will not be received back into full favor until A. D. 1914 (s. 221).	The Jew will not be received back into full favor until after 1915 (s. 221).	„Żydzi będą przywróceni zupełnie do dawnych przywilejów aż dopiero po roku 1915” (s. 245).

Następnie C. T. Russell podsumowywał swoje dywagacje następująco:

„W ten sposób historya zaznacza początek i koniec ich upadku, zaś proroctwo zaznacza oba końce ich podniesienia się – 1878 i 1915 – wykazując dokładną równoległość trzydziestu siedmiu lat” (Nadszedł Czas 1919 s. 246 [wcześniejsze edycje angielskie mają tu na stronie 221 rok „1914”, a wydane od roku 1915 mają tu rok „1915”]).

Należy tu uzupełnić, że C. T. Russell w swych dwóch książkach poświęcił po jednym całym rozdziale problematyce Żydów:

Równoległe Dyspensacje (Nadszedł Czas 1919 s. 221-275);

Przywrócenie Izraela (Przyjdź Królestwo Twoje 1919 s. 267-340).

Po śmierci Russella Towarzystwo Strażnica zastąpiło lata 1914-1915 rokiem 1918. Oto nowa jego wykładnia:

„Jak zaznaczono wyżej, miłosierdzie Boże zaczęło wracać do Żydów w 1878 i zgodnie z przepowiedzianą przez proroków podwójną karą, czterdzieści lat potem, czyli w roku 1918 – powinny okazać się jakieś specjalne znaki miłosierdzia Boskiego względem Żydów. Rok żydowski zaczyna się na jesień; przeto właściwie listopad 1917-go roku powinien stanowić początek 1918 roku. W roku 1917 wojska alianckie wypędziły wojska tureckie i zajęły Palestynę. Dnia 2-go listopada 1917 r., czyli w drugim miesiącu żydowskiego 1918-go roku, Wielka Brytanja, urzędowo uznała Syjonizm (...) Na wiosnę w roku 1918, prawie w rocznicę wybawienia dzieci Izraela z niewoli egipskiej, akurat, czterdzieści lat od czasu, jak miłosierdzie Boskie zaczęło wracać do Żydów...” (Miljony ludzi z obecnie żyjących nie umrą! 1920 s. 22-23);

„Pan przepowiedział także przez swoje Słowo, że łaska Boża miała być przywrócona dla Żydów przy końcu świata i że Żydzi mieli znowu być zgromadzeni do Palestyny. Obecnie widzimy to proroctwo w procesie spełnienia” (Ucisk świata – dlaczego? Lekarstwo 1923 s. 29);

„W roku 1925 A. H. Macmillan został wysłany statkiem do Palestyny, ponieważ bardzo interesowano się wówczas rolą Żydów w spełnianiu proroctw biblijnych” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 142);

„Z tego wynika, że »dwójnasób« liczy się od wiosny roku 33 po Chr., a ponieważ Izrael 1845 lat doznawał łaski Bożej, przeto musiałoby znowu przeminąć 1845 lat, nim możnaby się spodziewać powrotu jakiejkolwiek łaski dla Izraela; 1845 po Chr. wiedzie nas do roku 1878. Rok ten powinien więc znamionować początek powrotu łaski Bożej dla Izraela, a czterdzieści lat później, czyli w roku 1918 po Chr., odpowiadającym dacie zupełnego upadku Palestyny, powinien nastąpić początek oficjalnego usadowienia Żydów w Palestynie, o ileśmy właściwie komentowali tekst co do początku »dwójnasób«. Zbadajmy obecnie dostrzegalne fakty i zobaczmy, jak dalece one pokazują, że wyżej podane daty są właściwe” (Życie 1929 s. 145-46);

„Ściśle we właściwym czasie, mianowicie w roku 1878, wystąpił pierwszy objaw łaski dla Żydów. Wkrótce potem rozpoczęło się wielkie prześladowanie Żydów w Rosji, Rumunji i Niemczech. Bez wątpienia Bóg to dopuścił, by wzbudzić w Żydach życzenie powrotu do Palestyny. Z tych prześladowań wyszedł Syjonizm. (...) Syjonizm oficjalnie zorganizowany został w roku 1927” (jw. s. 147);

„Gdy nadszedł oznaczony czas, kiedy łaska Boża miała powrócić do Żydów, dopuścił Bóg, że w różnych krajach przyszły na Żydów prześladowania, ażeby skierowali swoją nadzieję ku Palestynie. Od czasu zorganizowania syjonizmu Żydzi podejmowali starania w celu otrzymania zpowrotem Palestyny. Do wojny światowej wiele jednak nie osiągnięto. Uważajmy znowu na linję równoległą. Było to czterdzieści lat po roku 33 po Chr., mianowicie w roku 73 po Chr., gdy przyszedł ostateczny ucisk na Żydów i oni wypędzeni zostali z Palestyny. Równoległy okres czasu leżeć musi czterdzieści lat po roku 1878, to jest przypada na rok 1918. Te równoległe okresy są akurat 1845 lat od siebie oddzielone. Należało się więc spodziewać, że w roku 1918 nastąpi jakiekolwiek oficjalne uznanie ze strony panujących mocarstw co do przywrócenia Żydom Palestyny. Dzień pojednania Żydów przypada na jesień i rok finansowy Żydów liczy się przeto zwykle od tego czasu. Jesienią roku 1917, w czasie gdy u Żydów rozpoczął się rok, odpowiadający roku 1918, skierowana została do lorda Rothszylda tak zwana deklaracja Balfoura. I było to wiosną 1918 roku, gdy dr. Chaim Weizman z oficjalnego polecenia państwa brytyjskiego, mocarstwa mandatowego Palestyny, otworzył w Jerozolimie biuro i przystąpił do stworzenia podstawy dla nowego rządu żydowskiego. Było to pierwsze oficjalne uznanie i przyszło ono akurat w tym czasie, gdy się skończyło »dwójnasób« Izraela, jak to wykazane zostało przy omówieniu poprzednich proroctw. Fakty pokazują, że łaska Boża nie wróciła do Żydów nagle, lecz w powoli powiększającej się mierze, taksamo jak 1845 lat przed rokiem 1878 łaska Boża stopniowo ich opuszczała” (jw. s. 148-49).

Cytowana książka pt. Życie (1929), skierowana przede wszystkim do Żydów, była ostatnią tak szeroką publikacją, która zawierała obietnice dla nich i łączyła ich początek z czasem od roku 1878, a szczególnie z rokiem 1918.

Kilka lat później (1932 r.) Towarzystwo Strażnica zmieniło swe obietnice, a niedawno we wspomnieniu przedstawiło to następująco:

„W owym czasie błędnie odnosiliśmy proroctwa z Pism Hebrajskich do Izraela cielesnego. Jednakże w roku 1932 Jehowa pozwolił nam zrozumieć, że dotyczą one Izraela duchowego” (Strażnica Rok CVIII [1987] Nr 18 s. 25-26; por. Strażnica Nr 10, 1995 s. 19-20).

Wcześniej ważną data dla Żydów miał być rok 1925, ale to zagadnienie odbiega już od naszego tematu. Wspomnijmy tylko, że już w roku 1917 Towarzystwo Strażnica wskazało na rok, w którym wszyscy Żydzi mieli być wzbudzeni ze śmierci. Oto te słowa:

„Jest możebne, iż w roku 1980 zajdzie powstanie ze śmierci całego Cielesnego Izraela. Jest to 70 lat od czasu, gdy Pastor Russell w 1910 roku wydał wielkie świadectwo Żydom w New Yorku w wielkim budynku Hippodromie” (Dokonana Tajemnica 1925 s. 70 [ang. edycja 1917 s. 62: It is possible that A. D. 1980 marks the regathering of all of Fleshly Israel from their captivity in death...]).

Ciekawe też, że jedna z publikacji z roku 1917, drukująca książkę pt. Dokonana Tajemnica w odcinkach, powyższe zdanie oddała inaczej (!):

„Jest możebne, iż w roku 1980 zajdzie coś ważnego dla Cielesnego Izraela, lecz na pewno nic takiego dla nas” (Strażnica Nr 12, 1917 s. 170; patrz też ang. Dokonana Tajemnica 1918 [75,000 Edition]: It is possible that A. D. 1980 may have something of special interest for Fleshly Israel, but certainly not for us.).

---

Autor: Piotr Andryszczak
© 2007