"Zmienne nauki Świadków Jehowy"
- dopiski

Autorzy: Włodzimierz Bednarski
Szymon Matusiak

Dopiski i uzupełnienia od 1 stycznia 2021 do 15 czerwca 2021

Nie są tu ujęte kolejne dopiski dodane w ‘starych’ tematach.

Część 3. Nauka o Chrystusie

Kiedy Jezus dowiedział się o swej misji i pochodzeniu?

W publikacjach Towarzystwa Strażnica istnieją różne teksty dotyczące tego, od kiedy Jezus posiadał wiedzę o samym sobie.

Z jednych wynika, że od dzieciństwa wiedział On o swoim pochodzeniu i misji, a z drugich, iż dopiero podczas chrztu „wraca mu pamięć”. W jeszcze innym fragmencie powiedziano, że dopiero po zmartwychwstaniu Bóg „przywrócił mu pamięć”. Te różne teksty występują w publikacjach Świadków Jehowy w tym samym czasie.

Jezus odzyskuje pamięć podczas chrztu

„Ale po chrzcie Jezusa dzieje się coś jeszcze. W Biblii czytamy: »Otworzyły się niebiosa«. Co to znaczy? Prawdopodobnie chodzi o to, że zaraz po chrzcie Jezusowi wraca pamięć o jego przedludzkim życiu w niebie. Dzięki temu przypomina on sobie teraz, że był duchowym synem Jehowy. Przypomina sobie też prawdy, których Bóg go wtedy uczył” (Jezus – droga, prawda i życie 2017 s. 34).

„W dzieciństwie najprawdopodobniej nie pamiętał żadnego szczegółu ze swojej przedludzkiej egzystencji” („Bądź moim naśladowcą” 2007 s. 133).

„Wiele wskazuje na to, że Jezus przypomniał sobie cały swój przedludzki byt, gdy po jego chrzcie ‛otwarły się niebiosa’ (Mateusza 3:13-17)” („Bądź moim naśladowcą” 2007 s. 49).

„Po osiągnięciu wieku męskiego całkowicie przywrócono mu pamięć o więzi, jaka wcześniej łączyła go w niebie z Ojcem” (Największy ze wszystkich ludzi 1991, Wstęp, Kim właściwie był?).

„Po osiągnięciu wieku męskiego całkowicie przywrócono mu pamięć o więzi, jaka wcześniej łączyła go w niebie z Ojcem. Nastąpiło to podczas chrztu, gdy ‛otworzyły się mu niebiosa’” (Strażnica Nr 4, 1992 s. 11).

Jezus wiedział od dzieciństwa o swoim zaistnieniu i pochodzeniu

„Kiedy Jezus był dzieckiem, matka prawdopodobnie wyjawiła mu niektóre szczegóły dotyczące jego przyjścia na świat. Dlatego gdy pewnego razu Maria i Józef znaleźli go w świątyni, zapytał: »Czy nie wiecie, że ja mam być w domu mego Ojca?« (Łuk. 2:49). Najwyraźniej od najwcześniejszych lat Jezus zdawał sobie sprawę, że jest Synem Bożym” (Strażnica 15.08 2010 s. 9).

„To, co powiedział zmartwionym rodzicom, gdy wreszcie go znaleźli, pozwala sądzić, że miał świadomość, iż urodził się za sprawą cudu i będzie Mesjaszem (Łk 2:41-52). Matka i przybrany ojciec najprawdopodobniej już wcześniej opowiedzieli mu, co usłyszeli od aniołów i jakie proroctwa wyrzekli o nim Symeon i Anna, kiedy 40 dni po urodzinach po raz pierwszy znalazł się w Jerozolimie (Mt 1:20-25; 2:13, 14, 19-21; Łk 1:26-38; 2:8-38)” (Wnikliwe poznawanie Pism 2006 t. I, s. 979).

„Reakcja Jezusa na wyrzuty Marii, że jej i Józefowi przysporzył zgryzot, dowodzi, iż prawdopodobnie zdawał sobie sprawę z cudownego charakteru swych narodzin i swej przyszłej roli Mesjasza. Wskazywałaby na to jego wypowiedź, w której Boga otwarcie nazywa swym Ojcem: »Czyż musieliście mnie szukać? Czy nie wiecie, że ja mam być w domu mego Ojca?« Nawiasem mówiąc, są to pierwsze słowa Jezusa zanotowane w Biblii, ale świadczą one, że już wtedy uświadamiał sobie, w jakim celu Jehowa posłał go na ziemię. Tak więc było to zdarzenie naprawdę wielkiej wagi (Łukasza 2:48, 49)” (Strażnica Nr 20, 1994 s. 19-20).

Jezusowi przywrócono pamięć po zmartwychwstaniu

„Wiele imponujących przejawów niezbadanej wielkości Jehowy miało związek ze zmartwychwstaniem Jezusa. Bóg niewątpliwie przywrócił mu pamięć o pracy przy stwarzaniu rzeczy widzialnych i niewidzialnych (Kolosan 1:15, 16)” (Strażnica Nr 2, 2004 s. 12).

Część 7. Organizacja i jej praktyki

Ciało Kierownicze Świadków Jehowy

Czy Ciało Kierownicze istniało przez całe wieki?

Termin Ciało Kierownicze, jak pisaliśmy, pojawił się w roku 1944. Chodzi tu o to, czy Ciało Kierownicze zaistniało tylko w pierwszym i dwudziestym wieku, czy istniało też przez wszystkie wieki. Istnieją na ten temat dwie różne opinie Towarzystwa Strażnica.

Ciało Kierownicze istniało przez wszystkie wieki

Dawniejsza publikacja podaje, że „ciało kierownicze” istniało „poprzez wszystkie wieki”:

„(...) od pierwszego stulecia bowiem poprzez wszystkie wieki osoby czyli członkowie ciała kierowniczego stale się zmieniali, bądź to dlatego, że niektórzy wierni członkowie umierali, bądź też z powodu innych okoliczności, które wymagały, że miejsca ich zajęli inni, żyjący ” (Strażnica Nr 10, 1948 s. 12, art. „Organizacja teokratyczna i jej ciało kierownicze” [ang. 01.12 1947 s. 363]).

Ciało Kierownicze nie istniało przez wieki, a pojawiło się w roku 1919

Nowsze publikacje podają, że „Ciała Kierowniczego” nie było od czasów Apostołów (tylko wtedy istniało ono tymczasowo), aż do roku 1919. Pojawiło się więc ono dopiero „trzy lata po śmierci brata Russella”:

„Po śmierci apostołów doszło do wielkiego odstępstwa (...) Przez cały ten okres poszczególni pomazańcy cieszyli się uznaniem Jezusa, ale nie było wtedy ciała kierowniczego – żadnego konkretnego narzędzia na ziemi, którym on by się posługiwał, żeby udzielać swoim naśladowcom wskazówek” (Zorganizowani do spełniania woli Jehowy 2020 [ang. 2019] s. 17-18; por. ed. 2015 s. 17).

[W edycji z roku 2005 nie było takich słów]

„W roku 1919, trzy lata po śmierci brata Russella, Jezus ustanowił »niewolnika wiernego i roztropnego«” (Strażnica luty 2017 s. 25).

„W Strażnicy z 15 lipca 2013 roku wyjaśniono, że niewielka grupa namaszczonych braci, którzy tworzą Ciało Kierownicze, to »niewolnik wierny i roztropny«” (Strażnica luty 2017 s. 26).

Małe i wielkie litery dla określenia Ciała Kierowniczego

Od lat 40. XX wieku, aż do roku 1973, w publikacjach Towarzystwa Strażnica pisano o „ciele kierowniczym ”, by zmienić je później w „Ciało Kierownicze” (zmieniono wielkość liter). W języku polskim wcześniejszego określenia używano nawet do roku 1974.

Lata 1944-1973 – „ciało kierownicze

„Jedynym członkiem ciała kierowniczego, który w ciągu wszystkich dziewiętnastu stuleci się nie zmienił, jest główny członek, mianowicie niewidzialny, nieśmiertelny Jezus Chrystus. Inni członkowie ciała kierowniczego mogą w ciągu lat zmieniać się, ponieważ Bóg układa w swej organizacji członków tak, jak mu się podoba; lecz wymogi teokratyczne, stawiane ciału kierowniczemu nie doznają żadnej zmiany” (Strażnica Nr 10, 1948 s. 12, art. „Organizacja teokratyczna i jej ciało kierownicze” [ang. 01.12 1947 s. 363]).

„Dlaczego starszych, którzy nadzorują działalność świadków Jehowy, określamy mianem »ciała kierowniczego«?” (Strażnica Rok XCIV [1973] Nr 5 s. 23).

„W dobie obecnej działają w obrębie miejscowych zborów chrześcijańskich poszczególne grona starszych, a ciało kierownicze – również złożone ze starszych – usługuje zborowi na całej ziemi” (Strażnica Rok XCIV [1973] Nr 23 s. 11).

„Na naradzie chrześcijańskiego ciała kierowniczego w Jeruzalem uczeń Jakub podsumował temat rozszerzenia pola uprawy na świat pogański i rzekł...” (Strażnica Rok XCV [1974] Nr 5 s. 10).

Od połowy roku 1973 – „Ciało Kierownicze

Dokładnie 1 czerwca 1973 roku „Ciałem Kierowniczym”, po raz pierwszy wielkimi literami, nazwano w angielskiej Strażnicy to gremium z I wieku, a 15 października współczesne grono:

Nineteen centuries ago the apostle Peter was a member of the Governing Body of the Christian congregation of the first century C.E. (ang. Strażnica 01.06 1973 s. 341).

Ten sam tekst z roku 1973 w języku polskim oddano jeszcze małymi literami:

„Dziewiętnaście stuleci temu apostoł Piotr był członkiem ciała kierowniczego ówczesnego zboru chrześcijańskiego” (Strażnica Rok XCIV [1973] Nr 20 s. 18).

Oto zaś tekst o współczesnym Ciele Kierowniczym:

One of the members of the Governing Body of Jehovah’s witnesses remarked, after visiting several assemblies in the Orient:... (ang. Strażnica 15.10 1973 s. 630).

Poniżej ten sam tekst po polsku, a w nim po raz pierwszy w naszym języku napisano o „Ciele Kierowniczym” (czyli rok później niż w tekście angielskim):

„Jeden z członków Ciała Kierowniczego świadków Jehowy po odwiedzeniu kilku zgromadzeń na Dalekim Wschodzie nadmienił:..” (Strażnica Rok XCV [1974] Nr 6 s. 16).

Ciało Kierownicze a aniołowie

Towarzystwo Strażnica uczyło kiedyś, że aniołowie wspierali cały „ostatek” pomazańców, a dziś uczy, iż dotyczy to kilkuosobowego Ciała Kierowniczego.

Aniołowie pomagali „ostatkowi”

„Gdy Ezechiel usłyszał, jak Jehowa do niego mówi, stanął obok niego mąż. »Mąż« ten był niebiańskim posłańcem, a to obrazuje niebiańskich posłańców lub aniołów Pana, którymi Pan teraz posługuje się wobec ostatka. Ci aniołowie są niewidzialni dla ludzkich oczu i są po to, aby wykonywać polecenia Pana. Bez wątpienia najpierw słyszą pouczenie, które Pan przekazuje dla swojego ostatka, a następnie ci niewidzialni posłańcy przekazują je ostatkowi. Fakty pokazują, że w ten sposób aniołowie Pana, którzy byli z nim w Jego świątyni, pełnią służbę dla ostatka od roku 1919” (ang. Strażnica 15.09 1938 s. 285).

Aniołowie pomagają Ciału Kierowniczemu

Ciało Kierownicze wspierają aniołowie. Obecnie Ciało Kierownicze ma do wykonania ogromne zadanie – nadzoruje międzynarodową działalność kaznodziejską ponad ośmiu milionów głosicieli. Dzięki czemu działalność ta przynosi tak dobre rezultaty? Między innymi dzięki wsparciu aniołów” (Strażnica luty 2017 s. 27).


Powrót do strony głównej
Powrót początku artykułu
facebook
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2021