"Umacniaj się w przekonaniu, że znasz prawdę" - ARTYKUŁ DO STUDIUM 42 (cz.2)

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2021-10-29

A kto ten "zbór chrześcijański" założył? "Jehowa"? To Jezus zapowiedział zbudowanie swojego Kościoła, gdzie On będzie Głową tego Kościoła (Ef 5, 23). To Szymona uczynił Jezus Opoką swojego Kościoła, nadając mu imię Piotr (Mt 16, 18). Powierzył mu klucze Kościoła (Mt 16, 19), ustanowił go pasterzem całej trzody (J 21, 15-18). Dar związywania i rozwiązywania dany św. Piotrowi, udzielony również został Kolegium Apostołów (Mt 18, 18).

Zobacz:

Egzegeza Mt 16, 13-20, J 21, 15-19 Praca zbiorowa

Należy też zwrócić uwagę, że cytowany werset przez Świadków Jehowy, pochodzi z Przekładu Nowego Świata z roku 2018 i jest już dopasowany do głoszonej doktryny o imieniu Bożym. We wcześniejszym wydaniu ich Biblii z roku 1997 ten tekst brzmiał inaczej, bliższy oryginałowi greckiemu Nowego Testamentu:

Dz 15, 14

W greckim tekście Nowego Testamentu (interlinia Vocatio) nie ma ani słowa o ludzie, który by "niósł Jego imię":

(za zgodą wydawcy) Vocatio

Kod gram.

Dz 15. 14

W przedmowie do wydania polskiego, Świadkowie Jehowy napisali, iż ta edycja jest oparta na zrewidowanym wydaniu angielskim z roku 2013:

Mimo tego, iż polskie wydanie jest oparte na wersji angielskiej, Świadkowie Jehowy dokonują poprawki i usuwają w polskiej wersji słowo "lud dla swego imienia" i zamieniają na nową wersję. Ciekawe skąd oni wzięli źródło tłumaczenia? Porównajmy:

Dz 15, 14

Na oficjalnej stronie internetowej Świadków Jehowy widnieje tekst, w którym nie ma mowy o noszeniu imienia:

Dz 15. 14

Interlinia grecko-angielska również nie pozostawia wątpliwości:

Dz 15. 14

Zobaczmy ramkę:

Nic szczególnego nie ma w tej ramce. Świadkowie Jehowy zamieścili tekst Septuaginty, jako rzekomy dowód używania przez pierwszych chrześcijan imienia Bożego. Każdy spostrzegawczy czytelnik zauważy, iż w tekście greckim Starego Testamentu (Septuaginta) widnieje tam zaznaczony Tetragram pisany po hebrajsku. Gdyby w tamtym czasie była znana wymowa Tetragramu, to nie byłoby problemu napisać pełną wersję imienia Bożego wraz ze spółgłoskami i samogłoskami, bo j. grecki posiadał brakujące samogłoski. Świadkowie Jehowy w swojej ramce dokonują manipulacji polegającej na zestawianiu Tetragramu, który w tamtym czasie nie był wymawiany, ze słowem "Jehowa", które w tamtym czasie nie istniało.

Świadkowie Jehowy wmawiają czytelnikom, że jak zobaczą Tetragram, to natychmiast trzeba go wymówić jako "Jehowa". Tutaj mamy przykład:

W greckim tekście wyraźnie widać Tetragram JHWH, a nie imię "Jehowa".

Świadkowie Jehowy chcą przemilczeć fakt, iż za czasów pierwszych chrześcijan była również Septuaginta bez Tetragramu, a w tym miejscu było słowo kyrios i to właśnie z takiej Septuaginty korzystali pisarze Nowego Testamentu. Świadkowie Jehowy nie pokazali w swoich publikacjach ani jednej kopii greckiego Nowego Testamentu z Tetragramem JHWH. Ani jednego!

"Twórca (lub raczej twórcy LXX) w ok. III wieku przed Chrystusem skopiowali hebrajski ST, tłumacząc go na grecki. Miejsca, w których w hebrajskim ST występowało imię Boże Jahwe/Jehowa skopiowali zaś w ten sposób, że nie transkrybowali imienia Boga na język grecki, tylko przepisali je tak jak wyglądało ono tekście hebrajskim. Potem, w I wieku naszej ery, pisarze Nowego Testamentu, którzy podczas redagowania swych ksiąg cytowali z ST w wersji LXX (300 na 350 cytatów w NT jest z LXX - por. Rajmund Pietkiewicz, Gdy otwierasz..., str. 53) mieli do czynienia z takimi właśnie kopiami LXX i cytując z miejsc zawierających imię Boże w LXX wpisywali je także do swych rękopisów NT (por. publikacje Świadków Jehowy: Imię Boże, które pozostanie na zawsze, Brooklyn 1987, str. 24; Chrześcijańskie Pisma Greckie, Brooklyn 1994, str. 412, 413). Towarzystwo Strażnica bezpodstawnie ośmiela się zakładać w powyższym wnioskowaniu, że skoro znalazły się pewne fragmentaryczne skrawki LXX z imionami Bożymi w wersji hebrajskiej z I i II wieku przed Chrystusem (namiary na dokładny wykaz tych skrawków podaję niżej), to można w sposób pewny na bazie kilku szczątkowych skrawków orzec, że tetragram znajdował się w całych wersjach LXX (których dziś nie mamy)."

Zobacz więcej:

Cytaty w Nowym Testamencie Przekładu Nowego Świata, będące kopiami fragmentów zawierających tetragram w Starym Testamencie Jan Lewandowski

Zobacz:

Czy papież Benedykt XVI wprowadził zakaz używania imienia Jahwe w latach 2007-2008? Włodzimierz Bednarski

Prawdziwi chrześcijanie nie mówią innym o "Jehowie" (Nowy Testament o tym milczy), prawdziwi chrześcijanie głoszą Jezusa jako jedynego Władcę, Pana i Zbawiciela oraz rozsławiają Jego imię na całym świecie. Internetowa Biblia Świadków Jehowy:

Pan Jezus zapowiada, iż po zesłaniu Ducha Świętego, prawdziwi chrześcijanie będą Jego świadkami "aż do najdalszego miejsca na ziemi". Ani słowa, że prawdziwi chrześcijanie, a więc wyznawcy Jezusa, będą świadkami "Jehowy":

Dz 1, 8

Mało tego, prawdziwi chrześcijanie, w tym Filip, nie mówił innym o "Jehowie", lecz o Jezusie:

Dz 8, 4-6

Dz 8, 12-13

Jak czytamy nawet w Biblii Świadków Jehowy, Filip głosił o Jezusie, a nie o "Jehowie".

Czym jest Towarzystwo Strażnica? To „korporacja wydawnicza”:

„Właśnie dlatego Towarzystwo Strażnica, jako korporacja wydawnicza i administracyjna Świadków Jehowy, nie poprzestaje na samym drukowaniu Biblii. Systematycznie też publikuje podręczniki biblijne, aby ułatwić czytelnikom pełniejsze zrozumienie Pisma Świętego” (Strażnica Rok CIII [1982] Nr 14 s. 19).

2) Naród Izraelski, który miał pełne prawo nazywania się świadkami Jahwe, nie przybrał sobie takiego określenia. Izraelici nazwali siebie „Synami Izraela”, „Narodem Izraelskim” lub „Izraelem”. Na miano prawdziwego świadka Ojca zasługiwał tylko Jezus przychodzący z nieba, po którym nikt nic więcej nie może zaświadczyć o Bogu. Jego nauczanie było dopełnieniem do wielokrotnego i na różne sposoby świadczenia o Bogu przez proroków (Hbr 1:1n.). Od tej pory my mamy być świadkami Chrystusa: „będziecie moimi świadkami (...) aż po krańce ziemi” (Dz 1:8), ale nie z nazwy, lecz czynami i wiarą. Świadkami Ojca stajemy się przez świadczenie o Chrystusie: „każdy więc, który mnie wyzna przed ludźmi i Ja wyznam przed Ojcem moim” Mt 10:32 (NP). Potwierdza to Jan nazywając wiernych Panu - świadkami Jezusa (Dz 22:20 Ap 17:6, 2:13, 1P 5:1, 2P 1:16). My jesteśmy ludem Chrystusa, który oczyścił sobie „lud wybrany na własność” (Tt 2:14; por. Mt 1:21). Nigdy też chrześcijanie nie nadawali sobie nazwy „Świadkowie Jehowy” (patrz „Świadkowie Jehowy - głosiciele...” s. 149), a tradycja naszego określenia, jest co najmniej o 1800 lat starsza. ŚJ nie zaliczają jednak siebie do chrześcijan, ponieważ uczą: „Nie należymy do chrześcijaństwa...” („Prowadzenie rozmów...” ed. 1991 s. 23). Zaś w ed. 2001 s. 23 twierdzą dla odmiany: „Nie należymy do kościołów chrześcijaństwa...”.

3) Towarzystwo Strażnica dopiero w 1931 r. nadało swym członkom nazwę „Świadkowie Jehowy”. Jednakże do 1942 r. „Świadkami Jehowy” określano tylko głosicieli ze „144 tys.”. Nie były nimi gromadzone od 1935 r. tak zwane „drugie owce”, czyli „wielki lud”, zwany wtedy „klasą Jonadabową” („Świadkowie Jehowy - głosiciele...” s. 83-przypis). Mężów ST nazwano „Świadkami Jehowy” w 1937 r. (patrz Strażnica Nr 19, 1967 s. 8). Również podstawowe „swe” wersety z Iz 43:10nn. odnosiło wtedy Towarzystwo Strażnica tylko do klasy niebiańskiej (np. „Bogactwo” s. 59, 233). Do 1928 r. uczono, że „Wielka Piramida [Cheopsa] jest ‘Świadkiem’ Wielkiego Jehowy” („Przyjdź Królestwo Twoje” s. 363; por. „świadek Boży” - „Świadkowie Jehowy - głosiciele...” s. 201). Do 1944 r. ŚJ dla uzasadnienia zmiany swej nazwy prócz Iz 43:10nn. stosowali też wersety Iz 62:2, 65:15 i Ap 2:17, których interpretację dziś zmienili („Świadkowie Jehowy - głosiciele...” s. 156-przypis). Obecnie nawet pominęli je w rezolucji z 1931 r., przytaczanej w książce pt. „Świadkowie Jehowy - głosiciele...” (s. 156), choć publikacja pt. „Nowe niebiosa...” (s. 242), która też ją cytuje, wymienia je (Iz 62:2, Ap 2:17).
(OKREŚLENIA "KOŚCIÓŁ KATOLICKI" i "ŚWIADKOWIE JEHOWY")

Iz 43, 10-12

J 8, 24-28

J 8, 57-59

Zobacz:

JEGO IMIĘ JEST ŚWIĘTE Ks. Dominik Rybol

J 20, 28

Zobacz:

Fałszerstwo stulecia - imię Boże Ks. Jan Zawada CSMA