"Rzekł Pan Panu memu"
W tej publikacji Świadków Jehowy czytamy:
 1984 Nr 15
|
 str.7
|
Dla "wyznawców nominalnego chrześcijaństwa" NIE zatarła się różnica między Ojcem a Synem. Nikt też nie opuszcza imienia w Mt 22,44 z tej prostej przyczyny, że go tam po prostu nie ma:
(za zgodą wydawcy) Vocatio
|
 (tab.kod.gram.)
|
 wyd.1997 |
){kind=link}
Mt 22,44
 str.108
|
Wersję "Pan Panu memu" potwierdza również wydany przez Świadków Jehowy:
 1 lutego 1998 |
str.32 |
|
|
 wyd.1985 |
Mt 22,44
 str.119
|
Cytat nie pochodzi z tekstu hebrajskiego (Ps 110,1), gdzie widnieje tetragram JHWH, lecz pochodzi z greckiej Septuaginty, gdzie autor skorzystał z faktu, iż jest tam słowo kyrios:
){kind=link}
zob.
|
Ps 109,1
 str.124
|
(za zgodą wydawcy) Vocatio (tab.kod.gram.)
|
|
 (za zgodą wydawcy Vocatio) |
Ps 109,1
 str.946
|
W tej publikacji:
 1 czerwca 1994
|
czytamy:
 str.28
|
Ten pierwszy "Pan", to Bóg Ojciec. On przemawia do swego Syna. Jest to oczywiste.
|
str.28
|
Nie wiem skąd to rzekome zamieszanie. Inną Osobą jest Ojciec a inną Osobą jest Syn. Nie jest również prawdą, że dopiero w późniejszych odpisach starożytnej greckiej Septuaginty wprowadzono w miejsce tetragramu JHWH słowo KYRIOS (Pan). Jedne z najstarszych rękopisów bez tetragramu JHWH to m.in.: Greek papirus 458 - IIw. przed Chr., 4QLXXLeva - Iw. przed Chr., 4QLXXNum - Iw. przed Chr., 4QLXXDeut - Iw. przed Chr. Dlaczego Świadkowie o tym nie piszą, tylko sugerują czytelnikowi, że ktoś dużo później usunął tetragram z greckiej Septuaginty?
Kolejna publikacja:
wyd.1996
|
próbują wmówić czytelnikom, iż w Ps 110,1 mamy zamieszanie i trudno jest odróżnić, kto do kogo mówi:
 str.25
|
 8 września 1994
|
 str.18
|
Świadkowie Jehowy stwarzają sztuczny problem. Przecież wiadomo "kto tu mówi i do kogo".
|
str.18
|
Świadkowie Jehowy mają tutaj rację. Nie chodzi o kwestię czysto akademicką. Chodzi o rzetelność i o elementarną uczciwość w oddawaniu wersetów. W Dz 2,21 (por. też Rz 10,13) nie pada słowo "Jehowa". Argumenty zobacz Imię Boże (cz.2)
O jakimś rzekomym kłopocie w odczytaniu wersetu "Rzekł Pan Panu memu" czytamy też tutaj:
 1 lipca 2010
|
 str.8
|
Nikt nie ma kłopotu z rozróżnieniem (chyba, że sami Świadkowie Jehowy) czy tytuł "Pan" odnosi się do Ojca, czy Jego Syna i kto do kogo mówi. "Rzekł Pan Panu memu" to nic innego jak: "Rzekł Ojciec do Syna". Świadkowie nie wiedzą albo nie chcą wiedzieć, że odróżnienie Osób w Bogu występuje w nauczaniu Kościoła:
 Pallottinum 1994
|
 str.69
|
wcześniej:
zob.
wyd.1911
|
 str.118
|
Jeszcze wcześniej, bo w Symbolu "Atanazjańskim" (V-VI w. po Chr.):
 Poznań 1988
|
str.623
|
W Liście Barnaby 12:8 (ok. 130 r po Chr.) autor cytuje Ps 109,1 wg greckiej Septuaginty:
 zob.
|
 ATK Warszawa 1990
|
str.127
|
 wyd.1971
|
 str.172
|
Justyn Męczennik [ur.100] również cytuje Psalm 109 wg LXX.
zob.
|
Apologia 32,3 i 6:
str.150
|
str.151
|
Apologia 127,5:
str.329
|
Zacytujmy więc Psalm wg tekstu hebrajskiego:
 (za zgodą wydawcy) Vocatio
|
kod.gram. (1) (2) (3) (4) (oznaczenia) |
 |
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
Psalm 110,1
 str.192
|
 BT wyd.II Pallottinum 1971
|
Psalm 110,1
|
|
){kind=link}
|
 wyd.III |
 Poznań 1992 |
str.329
str.280
|
oraz komentarz:
|
|
Natomiast w wersecie 5 mamy sytuację odwrotną:
 str.280
|
Pan Jezus nauczał w świątyni
|
wyd.III |
 wyd.1994 |
Mk 12,35-37
str.126
|
 (za zgodą wydawcy) Vocatio
|
|
 |
Mk 12,35-37
 str.158
|
Zobaczmy komentarz KUL:
Pallottinum 1977
|
|
Kom. KUL do Mt 22,44:
Pallottinum 1979
|
 str.301
|
Świadkowie Jehowy poprawiają Nowy Testament i werset Mk 12,36 oddali po swojemu:
wyd.1997
|
Mk 12,36
 str.1277
|
również m.in. Dz 2,34 w tej publikacji:
|
1 lipca 2010
|
|
str.8
|
Słusznie w wielu przekładach znajdziemy sformułowanie "Rzekł Pan Panu memu", ponieważ tak jest w tekście oryginalnym:
|
(za zgodą wydawcy) Vocatio
|
(tab.kod.gram.)
|
wyd.1997 |
Dz 2,34
 str.515
|
Wersję "Pan Panu memu" potwierdza również wydany przez Świadków Jehowy przekład międzywierszowy (zob. Strażnica 1 lutego 1998 str.32:
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
|
|
|
wyd.1985 |
Dz 2,34
 str.527
|
|
(za zgodą wydawcy) Vocatio
|
(tab.kod.gram.)
|
wyd.1997 |
Mk 12,36
 str.211
|
Przekład międzywierszowy Świadków Jehowy:
|
|
|
wyd.1985 |
Mk 12,36
 str.222
|
Cytat pochodzi nie z tekstu hebrajskiego, gdzie widnieje tetragram JHWH, lecz pochodzi z greckiej Septuaginty, gdzie autor skorzystał z faktu, iż jest tam słowo kyrios:
|
zob.
|
Ps 109,1n
|
str.124
|
|
(za zgodą wydawcy) Vocatio (tab.kod.gram.)
|
|
(za zgodą wydawcy Vocatio) |
Ps 109,1-7
|
str.946
|
Edycja św. Pawła
zob.
|
Mk 12,41-46
str.2190
|
Podsumowując rzekome zamieszanie, kwestię czysto akademicką lub kłopot, stwierdzamy jasno, iż słowa Pisma Świętego "Rzekł Pan Panu memu" dotyczą Ojca i Syna, dwóch Osób, równych w swym bóstwie, posiadające jedną i tą samą naturę, które to Osoby Kościół bez żadnych problemów rozróżnia. Pisarze Nowego Testamentu cytując Psalm 110,1nn, cytują nie według tekstu hebrajskiego, lecz cytują z greckiej Septuaginty (Ps 109,1nn), w której to występuje słowo kyrios - Pan.
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
