|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
W pewnej polemice z jednym zainteresowanym naukami Świadków Jehowy, który uparcie broni nauk Towarzystwa Strażnica, w temacie imienia Bożego, za każdym razem podkreślał, aby odczytać z Biblii Tysiąclecia Ps 83, 19:
|
wyd.V
|
wyd.2000
|
|
Ps 83, 19
str.741
|
W tym przekładzie też mamy Jahwe:
|
|
wyd.III |
Poznań 1992 |
|
Ps 83, 19
str.239
|
Dalej mój rozmówca twierdzi, że Bóg ma na imię "Jehowa", choć w cytowanym wersecie jest Jahwe. Dla niego nie ma żadnej różnicy, Jahwe czy "Jehowa" i czyta werset z Przekładu Nowego Świata:
|
Ps 83, 18
|
W tej publikacji czytamy:
|
|
str.17
|
|
|
"Jehowa" nie jest własnym imieniem Boga. W pierwotnym Starym Testamencie w j. hebrajskim tekst hebrajski był pisany wyłącznie spółgłoskami. Dopiero w drugiej połowie pierwszego tysiąclecia dodano brakujące samogłoski, o czym wspominają Świadkowie Jehowy:
|
|
|
![]() str.8 |
|
![]() str.8 |
![]() str.8 |
Jeśli Żydzi czytali tekst hebrajski, to w miejscu Tetragramu odczytywali Adonaj, a nigdy jako "Jehowa". Myślę, że te fakty wreszcie dotrą do tego miłośnika nauk Towarzystwa Strażnica. W tej wersji hebrajskiego tekstu Starego Testamentu mamy już punktację masorecką:
(za zgodą wydawcy) Vocatio
|
(oznaczenia)
|
wyd.2009
|
Tab.kod.gram. (1) (2) (3) (4)
|
Ps 83, 19
str.142
|
Ta punktacja masorecka podpowiada, aby Tetragram traktować jako imię:
|
|
|
|
str.22
|
Słowo "Jehowa" jako takie nie istnieje i nie może być imieniem Bożym.
|
Wyd. 2017
|
|
str.79
|
|
|
|
|
|
|
Błąd w tekście: "masoreci zaopatrzyli jednak w spółgłoski pochodzące..." - zamiast "spółgłoski", powinno być "samogłoski".
|
wyd.2003
|
|
|
![]() str.69 |
Podsumujmy: Słowo "Jehowa" jako takie nie istnieje, słowo-dziwoląg, forma ta jest językową zbrodnią oraz jest błędną wymową. Mój rozmówca nie wie albo nie chce wiedzieć, że Bóg objawił nam się w Jezusie Chrystusie, w którym mamy zbawienie:
Biblia Tysiąclecia |
Dz 4, 5-12
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|