Czy "Jah" (Ap 19, 1) jest skróconą formą "imienia Jehowa"?

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2019-02-08

W jednej z książek wydanych przez Świadków Jehowy czytamy: "Halleluja! Słowo to znaczy „Wysławiajcie Jah!”, a „Jah” jest skrótową formą imienia Bożego — Jehowa." (Wspaniały finał Objawienia bliski, wyd. 1993, str. 272). Czy prawdą jest, iż "Jah" jest skrótową formą imienia Bożego?

Znamy te słowa radości niebian ze zbawienia i wołających Alleluja:

Ap 19, 1. 6

Co Świadkowie Jehowy piszą na temat "Jah" w swoich publikacjach:

(za zgodą wydawcy) Vocatio

kod.gram. (1) (2) (3) (4) (oznaczenia)

jak czytać po hebrajsku

Ps 150, 6

Zarówno w Starym Testamencie jak i w Nowym Testamencie, nie ma ani słowa o Bogu, który ma na imię "Jehowa". W jednej z książek Świadków Jehowy czytamy:

Ps 104, 35

Dalej czytamy:

W tych wersetach (Ap 19, 1-6) nie ma ani słowa o rozpoczęciu królowania przez "Jehowę", jak chcą Świadkowie Jehowy w swoim komentarzu w książce Wnikliwe poznawanie Pism. Aby poprzeć swoją tezę o "Jehowie", Świadkowie Jehowy wstawili słowo "Jehowa", choć w greckim tekście jest słowo kyrios - Pan:

(za zgodą wydawcy) Vocatio

(tab.kod.gram.)

Ap 19, 1

Hebrajskie wyrażenie halelu-Jáh, w Nowym Testamencie Ap 19, 1-6 jest zapisane po grecku jako Halleluja.

Świadkowie Jehowy w swojej Biblii:

greckie słowo halleluja oddali jako "Jah". Dlaczego akurat tak? A może dlatego, żeby nie kojarzyło się z chrześcijańskim zawołaniem Alleluja podczas śpiewania psalmów albo podczas Liturgii?

Ap 19, 6

Świadkowie Jehowy wbrew tekstowi greckiemu usunęli z tekstu Pan (gr. kyrios) i wstawili słowo "Jehowa", by ukryć przed czytelnikiem wyrażenie "Pan Bóg". To co zrobili Świadkowie Jehowy, to fałszerstwo stulecia:

Zobacz:

Fałszerstwo stulecia - imię Boże Ks. Jan Zawada

Ap 19, 6

Natomiast w przypisie do Ap 19, 1-6 napisali:

Ap 19, 1. 6

Nie jest prawdą, iż forma "Jah" to to skrócona forma imienia Jehowa". Żydzi nigdy Boga tak nie nazywali. Bóg nie nosi takiego imienia. Słowo "Jehowa" jako takie nie istnieje, jest to dziwoląg:

Błąd w tekście: "masoreci zaopatrzyli jednak w spółgłoski pochodzące..." - zamiast "spółgłoski", powinno być "samogłoski".

Zobacz:

Imię Boże Piotr Andryszczak

"Pod koniec I wieku apostoł Jan używał w swoich pismach imienia Bożego. Wyrażenie ››Alleluja‹‹ (Hallelujah), oznaczające ››Chwalcie Jah‹‹, pojawia się kilka razy w księdze Objawienia (Objawienie 19:1, 3, 4, 6)" (Imię Boże, które..., str. 16).

Jeśli zatem "Jan używał w swoich pismach imienia Bożego" jak czytamy w powyższej broszurze Świadków Jehowy i wyrażenie to "pojawia się kilka razy w księdze Objawienia", to czemu Świadkowie Jehowy twierdzą, że odstępczy chrześcijanie usuwali imię Boże, skoro imię to zachowało się jednak w pismach Jana? Jeśli rzeczywiście odstępczy chrześcijanie usuwaliby w II wieku imię Boże, to Świadkowie Jehowy aby być konsekwentnym, nie powinni twierdzić, że imię to było usuwane z greckich kopii Nowego Testamentu. Z tego wynika, że jeśli nie usunięto imienia Bożego w Pismach Jana, to nie usuwano go też w innych fragmentach Nowego Testamentu. Zatem skoro go nie usuwano to logiczny jest wniosek, że już od początku go tam nie było, wbrew temu co głoszą Świadkowie Jehowy.

Zobacz:

Usuwanie Imienia Bożego? (Zawołanie Alleluja) Jan Lewandowski

Jah - ta forma skrótowa występująca 50 razy w Biblii stanowi prawidłowy człon imienia Jahwe. Tę ostatnią wersję, więc i określenie Jahwe, potwierdza hebrajska aklamacja Hallelujah (czyt.: Halleluja), która występuje w Biblii 24 razy. Najbardziej wiarygodnym świadkiem tekstu jest NT pisany po grecku, w którym czytając nie trzeba było dostawiać samogłosek, a w którym ta aklamacja brzmiała Alleluja (Ap 19:1-6; por. Tb 13:18). U pierwszych chrześcijan piszących po grecku, w tłumaczonym z hebrajskiego imieniu Boga, drugą literą jest „a” (np. Jawe, Iauai, Iaue; patrz też „Imię Boże...” s. 7); por. Klemens Aleksandryjski (ur. 150) „Kobierce” (V:34,5-6), który używa gr. formy Jaue. Potwierdzają więc oni wersję Jahwe. Jak widać, określenia „Jehowah”, „Jehowih” i „Jehwah”, są sztucznymi tworami, które nie były w ten sposób nigdy wymawiane przez Naród Wybrany. Istnieją też inne nieprawidłowe formy imienia Jahwe takie jak: Jahu, Jaho i inne. ŚJ często zgadzają się z wersją Jahwe. Mówią, że nie ma znaczenia, czy Jehowa czy Jahwe. Dodają, że nie wiadomo jak nazywano Jezusa gdy był mały (Jehoszua, Joszua czy Jozue). My wiemy jak nazywał Go św. Paweł. Określał on Pana imieniem Iesous (gr.).

Zobacz:

IMIĘ BOŻE Włodzimierz Bednarski

Ap 19, 1. 6