Jeszcze raz o imieniu Bożym
(cz.1)
Autor: Piotr Andryszczak
Świadkowie Jehowy w swoich publikacjach co jakiś czas powracają do tematu imienia Bożego. Warto więc przypomnieć ich argumenty i podjąć polemikę z nimi.
W tej publikacji możemy przeczytać:
Czy aby na pewno Mojżesz usłyszał taką odpowiedź jaką proponują nam Świadkowie Jehowy? Zobaczmy do oryginału:
Jak należy poprawnie rozumieć słowa z Księgi Wyjścia 3,14:
Natomiast Bóg objawił się nam w Jezusie Chrystusie i w Nowym Testamencie czytamy:
J 8,23-24
str.41
|
str.42
|
Która to religia w starożytności była religią fałszywą? Jacy to "niektórzy Żydzi" unikali używania imienia Bożego? Dlaczego Świadkowie Jehowy o tym konkretnie nie piszą? Co to za tradycja nakazywała unikać używania imienia Bożego?
Jeżeli w pierwszych stuleciach tak było, to tak również było w pierwszym stuleciu, kiedy Pan Jezus nie gdzie indziej, tylko w synagodze odczytał tekst z Księgi Izajasza:
Łk 4,18-19
Świadkowie Jehowy jednak twierdzą, że Pan Jezus odczytał tekst wymawiając imię Boże:
"Jezus nie musiał odczytywać tego fragmentu z tekstu
hebrajskiego. Wyżej wymieniona historia dzieje się w Galilei, która nie była tak
ortodoksyjna, jak Judea, w zachowywaniu żydowskich zwyczajów. W czasach
Chrystusa w synagogach odczytywano przekłady aramejskie Biblii (tzw. targumy);
patrz „Słownik Nowego Testamentu” bp K. Romaniuk, wyd. II, s. 58. Język ten był
wtedy powszechnie używany (słowa aramejskie - Mk 5:41, 7:34, 14:36, 15:34; patrz
też ST - Dn 2:4 do 7:28, Ezd 4:8 do 6:18, 7:12-26). W targumach aramejskich w
miejscach imienia Jahwe umieszczano określenia:
Mara tzn. Pan (por. o Jezusie: „Maran-ata” tzn. Pan przychodzi - 1Kor 16:22);
El tzn. Bóg (por. wypowiedź Chrystusa: „Eloi” tzn. Boże - Mk 15:34, cytowana z Biblii, ale po aramejsku).
Długi fragment Księgi Daniela (2:4 do 7:28) pisany po aramejsku nie zawiera imienia Jahwe, lecz Pan lub Bóg. Por. Ezd 4:8 do 6:18, 7:12-26, też bez tetragramu." (IMIĘ BOŻE Włodzimierz Bednarski)
Świadkowie Jehowy używaja też dziwnych argumentów na poparcie swoich tez. Otóż dowodem ma być"
I to ma być ten dowód z roku 1805 po Chr.? Czy redaktorzy tej broszury traktują poważnie swoich czytelników?
A co z tekstem oryginalnym? Nowy Testament został przecież napisany w języku greckim:
Łk 4,18-19
Słowo kyrios w Łk 4,18-19 potwierdza również wydany przez Świadków Jehowy:
Łk 4,18-19
Jeśli czytające osoby były zobowiązane tak czynić, to również Pan Jezus tak uczynił. Pan Jezus mógł czytać z Księgi Izajasza z przekładów aramejskich (tzw. targumy). Czytamy o tym w:
Łk 4,18-19
Jeśli św. Łukasz podaje zwrot:
to tak musiało być w rzeczywistości.
Pan Jezus nie potępił przywódców religijnych za nie używanie imienia Bożego, lecz za:
Mt 15,1-3
zob. też:
Mk 7,1nn
W omawianej już publikacji:
Zobaczmy:
J 17,26
Czy "objawienie" imienia Bożego polegało na wypowiedzeniu pełnego brzmienia tetragramu? Czy Pan Jezus dalej tak czynił, jak czytamy w Ewangelii? Czy o to chodziło?>
Św. Piotr (Dz 2,21) oraz św. Paweł (Rz 10,13) odnoszą cytat z Jl 2,32 do Chrystusa. Apostoł Piotr nie może przeczyć samemu sobie, kiedy pisze o Jezusie:
Dz 4,12
Św.Ireneusz (ur.130-40) tak komentował: