Czy Jehowa jest „Świadkiem Jehowy”?

Autor: Włodzimierz Bednarski, dodano: 2018-06-20

Czy Jehowa jest „Świadkiem Jehowy”?

Tytułowe pytanie wydaje się być absurdalne. Tak jednak nie jest, gdy przyglądniemy się dwóm fragmentom Biblii o "świadku wiernym i prawdomównym". Jednym jest Chrystus, a drugim Bóg w Starym Testamencie. Jeśli Ten pierwszy, będąc takim świadkiem, jest zarazem Świadkiem Jehowy, to Ten drugi również. Poczytajmy zatem nasz tekst,który to omawia.

W artykule tym zainteresują nas szczególnie dwa poniższe fragmenty biblijne.

O Chrystusie:

„Aniołowi Kościoła w Laodycei napisz: To mówi Amen, Świadek wierny i prawdomówny, Początek stworzenia Bożego” (Ap 3:14, BT, wyd. 2).

O Bogu:

„Oni zaś rzekli do Jeremiasza: »Bóg nam świadkiem wiernym i prawdomównym, że postąpimy we wszystkim według tego, co Jahwe, twój Bóg, objawi dla nas...«”(Jr 42:5, BT, wyd. 2).

Fragmenty te w Biblii Świadków Jehowy oddano następująco:

„A do anioła zboru w Laodycei napisz: To mówi Amen, świadek wierny i prawdziwy, początek stworzenia Bożego” (Ap 3:14, Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata 1997).

„Oni zaś rzekli do Jeremiasza: »Niech Jehowa okaże się prawdziwym i wiernym świadkiem przeciwko nam, jeśli nie postąpimy dokładnie według każdego słowa, zktórym Jehowa, twój Bóg, pośle cię do nas...«” (Jr 42:5, Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata 1997).

Dla chrześcijan tytuł „Świadek wierny i prawdomówny”, użyty względem osoby Boga i Chrystusa, wskazuje na równość ich majestatu. Nie będziemy tu omawiać pozostałych tytułów i określeń Bożych z tych fragmentów, bo te omówiliśmy gdzie indziej i tam odsyłamy zainteresowanych (patrz artykuł pt. Prz 8:22 i „Wnikliwe poznawanie Pism” (cz. II)).

Oto rozdziały, które zamieszczamy w naszym artykule:

Czy Jezus jest „Świadkiem Jehowy” będąc „Świadkiem wiernym i prawdomównym”?

Czy Jehowa jest „Świadkiem Jehowy” będąc „Świadkiem wiernym i prawdomównym”?

Piramida Cheopsa „Świadkiem Jehowy” i zamiast niej Jezus

Czy Jezus jest „Świadkiem Jehowy” będąc „Świadkiem wiernym i prawdomównym”?

Od momentu odrzucenia piramidy Cheopsa (listopad 1928 r.), jako „świadka Jehowy” (omawiamy to oddzielnym rozdziale), a szczególnie od czasu nadania swoim głosicielom określenia „Świadkowie Jehowy” (od 1931 r.) Towarzystwo Strażnica nazywało Jezusa Chrystusa „Świadkiem Jehowy”:

„Jezus był i jest Prawdziwym i Wiernym Świadkiem Jehowy, a on polecił cząstkę tego świadectwa swoim wiernym naśladowcom, rozkazując im, by występowali i wydawali świadectwo” (Strażnica 01.12 1930 s. 356 [ang. 01.10 1930 s. 292]).

„Jezus Chrystus jest wielkim Świadkiem Jehowy” (Strażnica 15.01 1932 s. 29 [ang. 15.10 1931]).

Dlaczego interesuje nas tu określenie „Świadek wierny i prawdomówny [prawdziwy]”?

Otóż dlatego, że Towarzystwo Strażnica na podstawie tych słów z Ap 3:14 stwierdza od wielu lat, że Jezus jest „Świadkiem Jehowy”.

Oto kluczowe teksty o tym:

„Dlatego stał się świadkiem Jehowy i nawet zasłużył na miano »Jezusa Chrystusa, Świadka Wiernego«. Sam osobie też mówił jako o‛świadku wiernym i prawdomównym, początku stworzenia Bożego’ (Apok. 1:5; 3:14)”( Strażnica Rok XCVII [1976] Nr 10 s. 12).

„Nosiciele tego nowego imienia zrozumieli, że ich Wódz, Jezus Chrystus, był i jest największym świadkiem Jehowy. W ostatniej księdze biblijnej, relacjonującej objawienie, które Bóg Jehowa za pośrednictwem wyniesionego do chwały Jezusa Chrystusa przekazał sędziwemu apostołowi Janowi, jednorodzony Syn Boży powiedział osobie: »To mówi Ten, który jest Amen, świadek wierny i prawdziwy, początek stworzenia Bożego« (Obj. 3:14, NP)” (Strażnica Rok CIII [1982] Nr 11 s. 7).

„Zrozumieli, że skoro Jezus jest ‛wiernym i prawdziwym świadkiem’ Jehowy, więc oni także mają obowiązek dawać świadectwo (Objawienie 3:14; Izajasza 43:10-12)” (Strażnica Nr 2, 1997 s. 12).

„Był rzeczywiście »wiernym iprawdziwym« Świadkiem Jehowy (Obj. 3:14)” (Rocznik Świadków Jehowy 1997 s. 3).

„Czyim świadkiem był Jezus? Sam powiedział, że ujawnił imię swego Ojca. Był największym świadkiem Jehowy (Obj. 3:14; Jana 17:6)” (Prowadzenie rozmów na podstawie Pism 2001, 2010 s. 344).

„Przecież sam Jezus został nazwany »Świadkiem Wiernym« (Objawienie 1:5; 3:14). Jest on największym Świadkiem Jehowy oraz naszym Wzorodawcą (1Piotra 2:21)” (Strażnica 01.02 2010 s. 30).

Widzimy z tego, że Towarzystwo Strażnica robi z Jezusa „Świadka Jehowy” na podstawie słów o „świadku wiernym i prawdomównym” z Ap 3:14.

Oczywiście dokonuje tego wbrew Biblii, bo ani w niej nie istnieje fraza „Świadkowie Jehowy”, ani nie ma określenia „Świadek Jehowy”. Nigdzie nie nazwano też tak Jezusa.

Czy Jehowa jest „Świadkiem Jehowy” będąc „Świadkiem wiernym i prawdomównym”?

A co powiemy o Jehowie, do którego w Biblii Towarzystwa Strażnica odniesiono słowa o „prawdziwym iwiernym świadku”?

Przypominamy te słowa:

„Oni zaś rzekli do Jeremiasza: »Niech Jehowa okaże się prawdziwym i wiernym świadkiem przeciwko nam, jeśli nie postąpimy dokładnie według każdego słowa, z którym Jehowa, twój Bóg, pośle cię do nas...«” (Jr 42:5, Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata 1997).

Czy organizacja Świadków Jehowy także odnosi te same słowa, jakie zastosowano do Jezusa, do Jehowy i czy czyni z niego też „Świadka Jehowy”?

Otóż nie.

Organizacja ta wcale nie komentuje słów z tekstu Jr 42:5!

Takie ważne słowa dla niej, a ani jeden skorowidz Towarzystwa Strażnica nie daje odsyłaczy do publikacji, które by komentowały ten fragment.

Wystarczy zajrzeć do następujących skorowidzów i innych publikacji z lat 1920-1929, które zawierają indeksy do wersetów biblijnych:

Index to Watch Tower Reprints 1879-1919 1922;

Watch Tower Publications Index 1930-1985 1986, 1994;

Skorowidz do publikacji Towarzystwa Strażnica 1986-2016, tekst zawarty na płycie Watchtower Library 2016;

Watch Tower Publications Index 1986-2017, tekst zawarty na płycie Watchtower Library 2017.

Wydaje się, że w całej swej historii Towarzystwo Strażnica tylko raz zacytowało omawiany fragment, ale nie za bardzo zwróciło uwagę na jego treść i zbytnio go nie skomentowało:

„Kiedy Bóg dowiódł prawdziwości swej obietnicy i wzbudził Mesjasza, czyli Pomazańca, konieczne było też potwierdzenie tożsamości tego Mesjasza, a to przez wydanie o nim świadectwa w jakiś nadnaturalny sposób. Cała ludzkość słusznie wtedy mogła powtarzać prośbę, raz już skierowaną do Niego: »Niech będzie Pan między nami świadkiem prawdziwym i wiernym« (Jer. 42:5). Jehowa rzeczywiście tak postąpił” (Strażnica Rok XCII [1971] Nr 3 s. 9).

W angielskiej Strażnicy tak oto oddano ten fragment:

When God vindicated his word of promise by raising up his Messiah or Anointed One, it would be necessary for Him to identify his Messiah by bearing witness to him in a supernatural way. All mankind could repeat the request once made to him: “May Jehovah prove to be a true and faithful witness.” (Jer. 42:5) Jehovah did do so (ang. Strażnica 15.12 1970 s. 751).

Widzimy więc niekonsekwencję Towarzystwa Strażnica.

Bo skoro Jezus będąc „świadkiem wiernym i prawdziwym” jest według tej organizacji „Świadkiem Jehowy”, to tak samo Jehowa będąc „świadkiem wiernym i prawdziwym” powinien być też „Świadkiem Jehowy”.

Towarzystwo Strażnica nie mogło dopuścić do takiego absurdu i dlatego nie komentuje tekstu Jr 42:5.

Jak długo organizacja ta może udawać, że ten fragment z Biblii nie ma dla niej znaczenia?

Kiedy ona zauważy, że natworzyła różnych określeń, które nie mają biblijnego poparcia?

Wydaje się, że Jehowa przynajmniej jeden raz został nazwany przez Towarzystwo Strażnica „świadkiem”, wtedy gdy sam odrzucił piramidę Cheopsa jako „Świadka Jehowy”:

„Jehowa musi być prędkim świadkiem przez demaskowanie nieprawości i oczyszczanie skruszonych czynicieli zła. Działając jako prędki świadek przeciw (...) On też wykazał, że piramida w Gizeh nie jest żadnym kamiennym »świadkiem Bożym« ani »Biblią z kamienia«, ale pomnikiem demonizmu...” (Strażnica Nr 12, 1957 s. 12 [ang. 15.11 1955 s. 697]).

Słowa te nawiązują do fragmentu z Biblii:

„Wtedy przybędę do was na sąd i wystąpię jako świadek szybki (...) mówi Jahwe Zastępów” (Ml 3:5, BT wyd. 2).

Również w Biblii Towarzystwa Strażnica padają słowa „Bóg świadkiem!” (1Tes 2:5), ale im organizacja ta nie poświęca zbytnio uwagi.

Widać z powyższego, że jeśli Chrystus lub Bóg nazwany jest „świadkiem”, to nie oznacza to, iż są oni „Świadkami Jehowy”.

Piramida Cheopsa „Świadkiem Jehowy” i zamiast niej Jezus

W latach 1891-1928, a więc zanim nadano Jezusowi i głosicielom nazwę „Świadkowie Jehowy”, Towarzystwo Strażnica nauczało, że piramida Cheopsa jest „świadkiem Jehowy” lub „świadkiem Bożym”:

„Wielka Piramida jest »Świadkiem« Wielkiego Jehowy” (Przyjdź Królestwo Twoje 1919 [ang. 1891] s. 363; patrz też s. 351, 359, 362, 413).

„Gdy Józef dostał się do Egiptu, wielka Piramida Gizech była już zbudowaną około 200 lat. Stała ona w całej swej starodawnej piękności; kamienie jej były polerowane tak, że oddawały blask słoneczny jako zwierciadło. Mało sobie Józef zdawał z tego sprawę, że Jehowa już dawno wyrysował Swój Plan w tejże piramidzie na błogosławienie wszystkich rodzajów ziemi; przez Jednego, który dopiero miał przyjść a Józef miał odegrać pantominę onego, który przyjść ma. Ani Józef wiedział o tem, że nawet daty wielu wypadków były tam już ustalone przez Jehowę, i zarekordowane w tej wielkiej piramidzie. Owe dowody tam były a dziś podobny do sfinksa kamień stoi jako świadek Jehowy, objawia skryte skarby swoje. One w zupełności zgadzają się z Pismem Św.” (Złoty Wiek 01.11 1927 s. 533 [ang. 23.03 1927 s. 410]).

„Następnie stanowisko Plejad w czasie dokończania Wielkiej piramidy w Egipcie – owego kamiennego świadka Bożego – jest doniosłą cechą tej wybitnej budowy. Z tych i innych powodów sądzimy, że Plejady zajmują ośrodek wszechświata, skąd wychodzą »słodkie wpływy« Wszechmogącego na Ziemię i całe uniwersum” (Złoty Wiek 01.06 1926 s. 372).

„[Ap] 14:15. A drugi Anioł. – Świadek Pański w ziemi egipskiej. (Izajasz 19:20) (...)

Zapuść sierp swój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął. – Wielka Piramida potwierdza naukę Biblijną, że nadszedł czas żniwa” (Dokonana Tajemnica 1925 [ang. 1917, 1927] s. 269).

„Nie potrzeba dodawać: świadectwo Wielkiej Piramidy, »kamienny świadek« Pański, w które Brat Russell wyraził swoją niezachwianą wiarę w swej ostatniej wzmiance o tym pomniku, w swoim nowym wstępie do Tomu III, coś na jeden miesiąc przed swoją śmiercią – zupełnie się sprzeciwia nowym (?) zapatrywaniom chronologicznym »Heralda«” (Strażnica 01.11 1922 s. 334 [ang. 15.08 1922 s. 254]).

„Przez jakieś 35 lat pastor Russell uważał, że Wielka Piramida w Gizie była kamiennym świadkiem Bożym” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 201).

Później, gdy w roku 1929 (w publikacji ang. 15.11 1928 r.) zmieniono pogląd, Towarzystwo Strażnica uczyło:

„Następnie Djabeł umieścił wiedzę w martwym kamieniu, który może być słusznie nazwany Biblją djabelską, a nie kamiennym świadkiem Bożym” (Strażnica 01.01 1929 s. 8 [ang. 15.11 1928 s. 344]).

„Nikt niechaj teraz nic nie dodaje do tego proroctwa, twierdząc naprz., że kupa kamieni w Egipcie jest świadkiem Bożym. Bóg zapowiedział, że organizacja szatańska i wszyscy, którzy ją popierają, mają być zniszczeni w Armagedonie” (Światło 1930 t. II, s. 302).

Wyjaśniono to szczegółowo w książce pt. Proroctwo (1929), w której zamieszczono podrozdział Ołtarz i słup (s. 219-224), w którym rzucono nowe światło na tekst Iz 19:19-20, łączony bezpośrednio z Wielką Piramidą, zwaną „świadkiem Jehowy”:

Przez pewien czas badacze Słowa Bożego zastosowali to proroctwo do »wielkiej piramidy« w Egipcie; odkąd jednak Pan przyszedł do swej świątyni i błyskawice Boże oświetlają jego Słowo, klasa świątyni może spostrzec, że proroctwo to w żaden sposób nie odnosi się do tej masy kamieni w Egipcie” (Proroctwo 1929 s. 219).

Natomiast w następnym podrozdziale napisano już, że tym świadkiem jest Jezus:

„Proroctwa i wypełnienie się ich dowodzą ponad wszelką wątpliwość, że Chrystus Jezus jest owym wielkim świadkiem dla Jehowy Boga...” (Proroctwo 1929 s. 228).

Widzimy zatem, że Towarzystwo Strażnica nadało Synowi Bożemu tytuł, który wcześniej odnosiło do pogańskiej piramidy, którą nazwało później diabelską.


Powrót do strony głównej
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2018