Czy Bóg miał tylko jedno „imię” według dawnej i obecnej nauki Świadków Jehowy?

Autor: Włodzimierz Bednarski, dodano: 2018-04-27

Czy Bóg miał tylko jedno „imię” według dawnej i obecnej nauki Świadków Jehowy?

Kwestia imienia Boga dla Świadków Jehowy to temat podstawowy. Dziś istnieje dla nich jedno imię Stwórcy: Jehowa. Ale prawie do początku lat 40. XX wieku Towarzystwo Strażnica nauczało, że On ma wiele imion, a termin Jehowa, to tylko jedno z nich.

Dzisiaj Świadkowie Jehowy uczą, że Bóg ma tylko jedno „imię”, to znaczy Jehowa.

Pozostałe imiona Boże, którymi chrześcijanie nazywają Stwórcę, nie wiążą się dla Świadków Jehowy bezpośrednio z imieniem Boga, ale są tylko Jego „tytułami”:

„Ponieważ Jehowa jest tak wszechstronny, w Piśmie Świętym nadano Mu wiele różnych tytułów” (Zbliż się do Jehowy 2014 s. 11).

Niektóre tytuły Jehowy

Wszechmocny. Dysponuje niezrównaną, nieograniczoną mocą (Objawienie 15:3).

Ojciec. Jest źródłem wszelkiego życia, również wiecznego, i darzy swych sług ojcowską miłością (Przysłów 27:11; Jana 5:21)” (jw. s. 14).

A jak było dawniej? Czy zawsze Świadkowie Jehowy tak uczyli, jak dziś?

Otóż nie. W dawnych latach (jeszcze w latach 30. i 40. XX wieku) organizacja ta uważała, iż termin „Jehowa” jest tylko jednym z wielu „imion” Boga, a nie jedynym imieniem, jak naucza ona dziś.

Przyglądnijmy się temu zagadnieniu.

Badacze Pisma Świętego i imiona Boga

Już w roku 1915 C. T. Russell (zm. 1916) pisał, że możemy Boga nazywać „imieniem Ojciec” (name of "Father" – ang. Strażnica 15.08 1915 s. 5745 [reprint]).

Później, za czasów prezesa J. F. Rutherforda (zm. 1942), szczególnie od roku 1926, podkreślano kwestię wielu „imion” Boga:

„Kiedy Bóg uczynił przymierze z Abrahamem, to objawił mu się wtedy pod imieniem Boga Wszechmogącego (1 Mojżeszowa 17:1) (...) Kiedy Abraham służył wielkiemu kapłanowi Melchizedekowi, Bóg dał mu się wówczas poznać pod imieniem »Najwyższego Boga«” (Sztandar dla ludzi 1926 s. 9).

„Biblja nam wyświetla, że imię Tego, który dokonuje najwyższej mocy w stwarzaniu i we wszystkich sprawach, jest Bóg. On także ma i inne imiona, jak to jest wykazane w Biblji, a wszystkie z nich mają głębokie znaczenie pod względem Jego spokrewnienia z Jego stworzeniami” (Stworzenie 1928 [ang. 1927] s. 9).

„On wyjawia samego dla swych stworzeń pod różnem imieniem, a każde z tych imion ma głębokie znaczenie. (...) On objawił się także jako Wszechmogący Bóg. To imię po raz pierwszy okazało się wtedy, gdy Bóg mówił do Abrahama (...) Imię Wszechmogący Bóg było zupełnem zapewnieniem dla Abrahama. (...) Następnie potężny Bóg objawił samego siebie przez tytuł Najwyższy. Imię to wskazuje pokrewieństwo z wszystkiem stworzeniem.(...) Imię to ogłasza najwyższość tego Jedynego...” (Pojednanie 1928 s. 112-113, 114).

Jedno z imion, przez które Bóg się objawia, jest Jehowa, które oznacza Jego zamiary względem swego ludu” (Uciemiężenie – kiedy się skończy? 1929 s. 56).

„Wielki Stworzyciel objawia się swoim stworzeniom pod kilkoma imionami i każde z nich ma głębokie znaczenie. Imię JEHOWA oznacza jego zamiary względem swoich stworzeń. Imię jego BÓG oznacza, że jest Stwórcą wszystkich dobrych rzeczy. Imię jego WSZECHMOGĄCY znamionuje jego nieograniczoną moc, której żadna rzecz nie może pomyślnie przeciwstawiać [się]. Imię jego NAJWYŻSZY oznacza, że on jest nade wszystko i ponad wszystkimi” (Strażnica 15.05 1931 s. 154 [ang. 15.02 1931 s. 59]).

Widzimy, że badacze Pisma Świętego, za czasów prezesa J. F. Rutherforda, szczególnie w latach 1926-1931, podkreślali to, że Bóg ma wiele „imion”, a tylko jednym z nich było dla nich imię Jehowa.

Świadkowie Jehowy i imiona Boga

W ostatnich dniach lipca 1931 roku ogłoszono na kongresie w Columbus (USA), że badacze Pisma Świętego odtąd będą nazywać się „Świadkami Jehowy”, ku czci swego Boga Jehowy.

Jednak nie oznaczało to, że od tego momentu przestali oni uznawać różne „imiona” Boga. Oto najważniejsze ich teksty z lat 30. i 40. XX wieku o różnych imionach Stworzyciela:

„Wielki Stwórca objawił się swoim stworzeniom pod różnymi imionami, a każde z nich ma głębokie znaczenie. Imię jego Jehowa wskazuje na jego poczynania wobec swych stworzeń. Imię Bóg wyraża źródło wszystkiego dobrego. Imię Wszechmocny oznacza, że moc jego jest nieograniczona i że nic nie może mu się skutecznie przeciwstawić. Imię jego Najwyższy oznacza, że przewyższa on wszystkich” (Kto jest Bóg? 1932 s. 4-5).

„Jehowa objawił się następnie ludziom pod imionami »Bóg«, »Wszechmocny«, i »Najwyższy«. Imię Bóg oznacza, że jest Stwórcą nieba i ziemi. Wszechmocny wskazuje, że moc jego jest absolutna i nieograniczona, podczas gdy imię Najwyższy wyraża, że jest silniejszy od wszystkich i że wszystkich przewyższa. Imię Jehowa zaś objawia, w jakim celu stworzył on człowieka” (jw. s. 30).

„On objawia się swoim stworzeniom pod różnemi imionami i tytułami, z których wszystkie mają głębokie znaczenie. Jego imię »Bóg« oznacza, że jest Stwórcą nieba i ziemi i wszystkich dobrych rzeczy. Jest znany jako »Ojciec światłości«, ponieważ wszelkie światło i wszelkie życie pochodzi od niego...” (Rozdział ludzi 1933 s. 11-12).

„Objawia on samego siebie dla swych stworzeń pod różnemi imionami, a każde z tych imion ma głębokie znaczenie (...) objawił się także jako Wszechmogący Bóg. Imię to po raz pierwszy okazało się wtedy, gdy Bóg mówił do Abrahama (...) Imię Wszechmogący Bóg było zupełnem zapewnieniem dla Abrahama. (...) W dalszym ciągu potężny Bóg objawił samego siebie przez tytuł Najwyższy. Imię to wskazuje na pokrewieństwo z wszelkiem stworzeniem.(...) Imię to ogłasza najwyższość...” (Strażnica 15.05 1933 s. 159-160 [ang. 15.01 1933 s. 30-31]). Patrz też Złoty Wiek 15.08 1934 s. 3.

„Znaczenie jego imion czyli tytułów jest nader doniosłe. Jego imię Bóg znaczy on Możny, Stwórca wszechrzeczy. Jego imię Jehowa oznacza jego zamierzenie względem swoich stworzeń. Jego imię Bóg Wszechmogący podkreśla, że jego moc jest nieograniczona. Jego imię Najwyższy oznacza, że jest ponad wszystko i niema innego przed nim. Jego imię Ojciec oznacza, że jest życiodawcą” (Bogactwo 1936 s. 123).

Również podobnie wykładała to jedna z angielskich broszur z roku 1937 (Armageddon 1937 s. 6) oraz znana książka z roku 1939:

„Wszechmocny Bóg sam objawił się w swoim Słowie pod następującymi imionami: Bóg (to jest Stwórca), Wszechmocny (to jest ten, którego moc jest nieograniczona), Najwyższy (to jest, że ma pod swoją władzą cały wszechświat) i Jehowa, które to imię odnosi się do jego zamierzeń w stosunku do jego stworzeń” (Krucjata przeciwko chrześcijaństwu 1939 s. 14 [reprint 2008]).

W roku 1940 nadal angielska Strażnica 15.02 1940 na stronach 61-62 uczyła, że „imiona” Boga to: Najwyższy, Ja Jestem, Ojciec, Wszechmogący, Bóg i Jehowa.

Jeszcze w roku 1946 Towarzystwo Strażnica tak oto pisało o jednym z imion Boga:

„Pan Bóg również objawił się Abrahamowi pod innym imieniem: »(...) Jam jest Bóg Wszechmogący« (1 Mojżeszowa 17:1, A.P.P.) To imię było jemu objawione w celu wzmocnienia wiary Abrahama w obietnicę Bożą...” („Prawda was wyswobodzi” 1946 [ang. 1943] s. 29).

Interesujące jest to, że angielska wersja cytowanej książki (s. 33) nie miała już słowa „imię” (ang. name), ale termin „tytuł” (ang. title).

Czyżby polscy tłumacze nie zauważyli, że centrala Świadków Jehowy zmieniła już naukę i nazewnictwo? Dlaczego Polacy pozostawili jeszcze w roku 1946 termin „imię”, zarzucony już przez Amerykanów w roku 1943?

Wydaje się, że od roku 1946 definitywnie zaprzestano uczyć, że „imionami” Stwórcy są też określenia „Bóg”, „Ojciec”, „Najwyższy” czy „Wszechmogący”.

Od tego czasu Świadkowie Jehowy zaczęli wręcz zaprzeczać, by Bóg miał więcej niż jedno imię. Mało tego, rozpoczęli pouczać innych, jako rzekomi znawcy tematu.

Dziwne, że Świadkowie Jehowy mają pretensje do całego świata chrześcijańskiego, że on, tak jak oni kiedyś, uznaje, iż Bóg ma wiele imion i pod takimi jest czczony.

Towarzystwo Strażnica zaś o sobie tak oto samolubnie pisze:

„Obecnie tylko Świadkowie Jehowy wywyższają tego »jednego Boga i Ojca« (Powt. Pr. 6:4; Efez. 4:6)” (Strażnica Rok CVII [1986] Nr 24 s. 16).

„Spośród wszystkich społeczności podających się za chrześcijańskie tylko Świadkowie Jehowy czczą Jego imię i wysławiają je między narodami (Psalm 34:4)” (Strażnica Nr 23, 1992 s. 17).

Czy jest to prawda, o czym piszą? Każdy sam sobie udzieli odpowiedzi na to pytanie.


Powrót do strony głównej
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2018