Adwentyści Dnia Siódmego
Czy apostołowie święcili niedzielę?
(Dz 20, 7)

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2017-08-04

Zobacz:
Czy apostołowie święcili niedzielę? Czy apostołowie święcili niedzielę?

Dlaczego pan Stanisław Niedziński nie raczył wymienić z imienia i nazwiska katolickiego apologetę? Dlaczego pan Stanisław Niedziński nie podał też żadnego źródła? Pan Stanisław Niedziński nie zacytował też żadnego fragmentu rzekomej "bałamutnej manipulacji", tylko werset Dz 20, 7 i swój komentarz:

Czy apostołowie święcili niedzielę? Czy apostołowie święcili niedzielę?
Poszukiwania w wierze o. Jacek Salij OP Poszukiwania w wierze o. Jacek Salij OP
wyd.1991
Poszukiwania w wierze o. Jacek Salij OP
"pierwsi chrześcijanie nie byli ludźmi znikąd, ale wyrastali z biblijnego judaizmu, zaś świadomość chrześcijańska nie spadła na nich w okamgnieniu, ale krystalizowała się powoli i nie bez oporów.
(...)
W tym miejscu warto sobie uświadomić różnicę w nastawieniu, z jakim początki święcenia niedzieli bada katolik i adwentysta. Katolik w badaniu tego problemu nie jest związany względami doktrynalnymi. Niezależnie bowiem od tego, czy chrześcijanie zaczęli obchodzić niedzielę w czasach apostolskich, czy w wieku drugim albo nawet czwartym, wierzymy, że stało się to w świetle i mocy Ducha Świętego, który sam prowadzi Kościół, aby wnikał coraz głębiej w tajemnicę Chrystusa. O tym zakorzenieniu Kościoła w historii my, katolicy, bardzo staramy się pamiętać, gdyż widzimy w tym konsekwencję wejścia samego Syna Bożego w nasze ludzkie dzieje. Wręcz spektakularnym świadectwem, jak bardzo nasza świadomość wiary jest czymś żywym i potrzebuje czasu, aby się uwyraźnić, jest to, że jeszcze w ciągu drugiego, a nawet trzeciego wieku nie było w Kościele pełnej zgody co do tego, jakie pisma składają się na Nowy Testament. Dla nas, katolików, fakt ten nie tylko nie jest powodem do niepokoju, ale stanowi radosne potwierdzenie, jak głęboko wiara nasza zakorzeniona jest w tajemnicy Wcielenia: że również w sferze świadomości wiary Bóg dokonuje swego działania zbawczego poprzez ludzkie dzieje.
(...)
chrześcijanie jerozolimscy początkowo zachowywali szabat na tej samej zasadzie, na jakiej przestrzegali jeszcze przez jakiś czas obrzezania oraz rozróżniali pokarmy czyste i nieczyste." (s.226-234)

Czy apostołowie święcili niedzielę? Czy apostołowie święcili niedzielę?

Pan Stanisław Niedziński pisząc o szabacie, prześlizguje się nad najważniejszym aspektem fragmentu z Dz 20, 7. O. Jacek Salij pochylił się też nad tym tekstem w polemice z adwentystą Samuelem Bacchiocchim:

"Przypatrzmy się jednak wersetowi Dz 20,7: "W pierwszym dniu po szabacie, kiedy zebraliśmy się na łamanie chleba, Paweł, który nazajutrz zamierzał odjechać, przemawiał do nich i przedłużył mowę aż do północy". Otóż choćby Bacchiocchi poświęcił temu wersetowi nie dwanaście (s. 111-122), ale sto dwadzieścia stron druku, nie jest w stanie zmienić tekstu tego świadectwa, który nie zaczyna się od słów: "Ponieważ postanowiliśmy pożegnać Pawła, zebraliśmy się w pierwszym dniu po szabacie", ale brzmi w sposób znacznie bardziej dla adwentystów niewygodny: "W pierwszym dniu po szabacie, kiedy zebraliśmy się na łamanie chleba", itd. I żadna sofistyka tego nie zmieni, że tekst sugeruje raczej to, iż Pawła pożegnano przy okazji "łamania chleba", które odbywało się "w pierwszy dzień po szabacie"." (s.226-234)
(Zob.: SPÓR O NIEDZIELĘ o. Jacek Salij)

Czy pan Stanisław Niedziński gromadzi się wraz ze współwyznawcami w niedzielę na "łamaniu chleba", jak to nakazał czynić (Mt 26, 26n; Łk 22, 19) Pan Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy?

" Gdyby spotkanie św. Pawła z chrześcijanami zapisane w Dz 20:7 było tylko okazjonalne, a nie z powodu obchodzenia niedzieli, to niezrozumiałe by było to, czemu św. Łukasz opisując te wydarzenie posłużył się tak bogatym jego opisem teologicznym.

W Dz 20:7-12 występuje wiele aluzji do wydarzeń związanych z niedzielnym zmartwychwstaniem Jezusa i wieczorną Eucharystią w Wielki Czwartek. E. Bianchi o tym pisze:

„Liczne detale tego tekstu nadają wydarzeniu szczególnego kolorytu i silnie paschalną wymowę. Przede wszystkim (...) dynamika przejścia z nocy (20,7) aż do poranka (20,11), z ciemności do światła; przejście od upadku w śmierć (20,9) do powstania ku życiu (20,12) młodego Eutycha, którego zmorzył sen; odpowiadający mu ruch zejścia (katabas: 20:10) i wejścia (anabas: 20,11) Pawła, który powoduje zmartwychwstanie chłopca...” („Niedziela. Dzień Pana. Dzień Człowieka” Poznań 1998, s. 113)." (Włodzimierz Bednarski Dz 20:7)
ed. Święty Paweł ed. Święty Paweł
Święty Paweł
ed. Święty Paweł
2008

Dz 20, 7

ed. Święty Paweł ed. Święty Paweł
str.2433

Warto przy okazji wspomnieć o sprawowaniu Eucharystii, o której wspomina św. Paweł w 1 Kor 11, 23-34:

ed. Święty Paweł
str.2503
ed. Święty Paweł
str.2504
ed. Święty Paweł
str.2503
ed. Święty Paweł
str.2504

Wracając do Dz 20, 7:

Dzień Święty
Kraków 1992
Dzień Święty
str.12

Tertulian:

Dzień Święty
Kraków 1992
Dzień Święty
str.112

Komentarz:

Dzień Święty
str.112

Didache to jedno z najwcześniejszych zbiorów zasad wiary chrześcijańskiej:

Ojcowie Apostolscy Ojcowie ApostolscyWarszawa 1990 Ojcowie Apostolscy
Ojcowie Apostolscystr.64
Didachewyd.1998 Ojcowie Apostolscy Didachestr.192

Czy apostołowie święcili niedzielę? Czy apostołowie święcili niedzielę?

A którzy to chrześcijanie święcą szabat? Chyba, że Adwentyści Dnia Siódmego. To uroczyste nabożeństwo, to sprawowanie Eucharystii w niedzielę ("łamanie chleba"), o którym wspomina św. Paweł w Dz 20, 7. Czy podczas tych sobotnich, adwentystycznych nabożeństw, jest sprawowana Eucharystia? Czy Adwentyści Dnia Siódmego w tym czasie "łamią chleb"?


Czy apostołowie święcili niedzielę? Czy apostołowie święcili niedzielę?
Dz 13, 42. 44 Dz 16, 13 Dz 17, 2
"Kiedy wychodzili, proszono ich, aby w następny szabat mówili do nich o tym samym. (...) W następny szabat zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego." "W szabat wyszliśmy za bramę nad rzekę, gdzie - jak sądziliśmy - było miejsce modlitwy. I usiadłszy rozmawialiśmy z kobietami, które się zeszły." "Paweł według swego zwyczaju wszedł do nich i przez trzy szabaty rozprawiał z nimi."

Szabat był okazją do głoszenia Słowa Bożego, bo akurat w ten dzień nie pracowano i spora grupa osób ("niemal całe miasto") wtedy przychodziła. Św. Paweł kiedy przychodził przez trzy szabaty, to przychodził by świętować? Św. Łukasz podaje, że przychodził po to, by z nimi rozprawiać.


Oto inny argument, na który powołuje się pan Stanisław Niedziński:

Czy apostołowie święcili niedzielę? Czy apostołowie święcili niedzielę?
"9) Twierdzą na podstawie fragmentu: „A módlcie się, żeby wasza ucieczka nie wypadła w zimie albo w szabat” (Mt 24:20), że tymi słowami Chrystus podkreślił nakaz święcenia szabatu nawet po zesłaniu Ducha Św., mianowicie podczas oblężenia Jerozolimy w roku 70. Mówią, że Apostołowie mieli prosić Boga o to, aby nie pozbawił On ich możliwości święcenia szabatu, gdy będą mieli opuszczać Jeruzalem („Adwentyzm” Z. Łyko, W-wa 1970, s. 126).

Odpowiedź. Adwentyści tak interpretując ten tekst albo nie znają Biblii, albo liczą na naszą słabą jej znajomość. Ich uczony S. Bacchiocchi zupełnie inaczej rozumie ten tekst i prawie bez naciągania tłumaczy go jak przedstawiam poniżej („Od soboty do niedzieli” W-wa 1985, s. 76-80). Oczywiście jego adwentyzm nakazuje mu również wierzyć, że były też inne przesłanki dla wymienienie szabatu w tym wersecie.

Księga Nehemiasza 13:19-21 mówi o konieczności zamykania bram Jerozolimy w momencie nastania soboty: „I wydałem rozkaz: «Skoro przed szabatem mrok pokryje bramy Jerozolimy, wrota zostaną zamknięte». I drugi rozkaz: «Nie zostaną one otwarte aż dopiero po szabacie»” Ne 13:19.

Z tego powodu Chrystus kazał modlić się Apostołom o chronienie ich przed ucieczką sobotnią. Chciał On, aby uniknęli oni szturmu Rzymian i mogli opuścić Jerozolimę w stosownej chwili, gdy bramy będą otwarte.

Drugim powodem tej wypowiedzi Jezusa jest to, że znając fanatyczne podejście faryzeuszy do zachowania dozwolonej dla pieszego odległości szabatowej (ok. 1000-1250 m; patrz Dz 1:12), chciał On, aby Apostołowie nie doświadczyli w momencie swej ewakuacji z Jerozolimy sankcji żydowskich.

Trzeba nadmienić również, że Ewangelista Marek opisując dla chrześcijan pochodzenia pogańskiego ten sam fakt, przemilcza szabat, wymieniając tylko zimę: „A módlcie się, żeby to nie przypadło w zimie” Mk 13:18. Gdyby święcenie soboty było ważne dla wszystkich ludzi i ten werset mówił o konieczności zachowywania jej to zapewne Marek nie pozwoliłby sobie na opuszczenie „szabatu” w tym fragmencie." (Włodzimierz Bednarski Czy "Dniem Pańskim" chrześcijan powinien być szabat?)
Mt 24, 20 Mk 13, 18
"A módlcie się, żeby ucieczka wasza nie wypadła w zimie albo w szabat." "A módlcie się, żeby nie wypadło to w zimie."
Zobacz:

Powrót do strony głównej
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2017