Adwentyści Dnia Siódmego a Msza Święta
(cz.1)

Autor: Piotr Andryszczak, dodano: 2016-12-23

nastepna część
Zachariasz Łyko - "Autor ponad 2 tys. artykułów oraz ponad trzydziestu książek[5]. Znaczna część publikacji wydana została pod pseudonimami (np. Tadeusz Adwentowicz, Jan Grodzicki, Sławomir Rylski) i ukazała się w Wydawnictwie „Znaki Czasu”." (Wikipedia)

Adwentyści Dnia Siódmego piórem Zachariasza Łyko wydali w roku 1963 książkę "KOŚCIÓŁ DOGMATÓW i TRADYCJI", która bezpardonowo atakuje Kościół rzymskokatolicki. Autor nie przebiera w środkach, by ośmieszyć katolicką wiarę. Przyjrzyjmy się bliżej jednemu z rozdziałów książki mówiący o Mszy Świętej.

Zachariasz Łyko ukrył się pod imieniem i nazwiskiem jako Jan Grodzicki:

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjiWydawnictwo Znaki Czasu Kościół dogmatów i tradycji
wyd.1963

Wyjaśnijmy, co oznaczają określenia: dogmat i tradycja:

Mały Słownik Teologiczny Mały Słownik Teologiczny Mały Słownik Teologicznywyd.1960
Mały Słownik Teologicznystr.99 Mały Słownik Teologicznystr.384 Mały Słownik Teologicznystr.384 Mały Słownik Teologicznystr.385

Zachariasz Łyko w swojej książce "KOŚCIÓŁ DOGMATÓW i TRADYCJI", wziął na "tapetę" katolicką Mszę Świętą:

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.86

"Za Katechizmem Kościoła Katolickiego warto choćby przypomnieć, że jest ona „źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego" (1324) oraz „streszczeniem i podsumowaniem całej naszej wiary” (1327). Jest naszym spotkaniem i zjednoczeniem się z Chrystusem zmartwychwstałym, z Jego Słowem oraz ze wspólnotą Kościoła."
(Msza - obowiązek czy przywilej)

Natomiast dla Adwentysty Dnia Siódmego Msza Święta "jest jednym wielkim dramatem":

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.87

Zachariasz Łyko w swoim komentarzu próbuje najwyraźniej działać na emocje. Aby wyszedł mu dramat, użył specyficznego języka, by podnieść atmosferę: "niepokojący urok", "dramatyczna akcja", "mistyfikacja", "tajemnicze ruchy", a na koniec podsumował, iż Msza Święta to "specyficzny czar". Nawet ten "czar", według Zachariasza Łyko, musiał trzeźwo myślącego człowieka zniewolić.

Przyjrzyjmy się bliżej twierdzeniu Zachariasza Łyko:

Kościół dogmatów i tradycjistr.87

Zachariasz Łyko nie pisze prawdy, ponieważ katolicy uczestniczący w tamtych czasach byli świadomi tego, co się dzieje na Mszy Świętej i nie było to żadną tajemnicą. Już dzieci przystępujące do Pierwszej Komunii Świętej otrzymywały modlitewnik, w którym każda część Mszy Świętej była po łacinie i po polsku. Książka "Kościół dogmatów i tradycji" została wydana w 1963 roku. Zobaczmy wydanie modlitewnika przed rokiem 1963 i po:

Skarbiec modlitw i pieśniwyd.1961 Skarbiec modlitw i pieśni
Skarbiec modlitw i pieśni Skarbiec modlitw i pieśni
Skarbiec modlitw i pieśni Skarbiec modlitw i pieśni

Skarbiec modlitw i pieśni
zob.
Skarbiec modlitw i pieśni
zob.
Skarbiec modlitw i pieśni
zob.

Skarbiec modlitw i pieśni
wyd.1966
Skarbiec modlitw i pieśni
zob.
Skarbiec modlitw i pieśni
zob.
Skarbiec modlitw i pieśni
zob.

Nie jest więc prawdą, iż wierni uczestniczący we Mszy Świętej nie są świadomi tego, co się dzieje, mimo używania języka łacińskiego.

Zob. więcej:

Zachariasz Łyko poprzez odpowiedni dobór określeń, ośmiesza i kpi z katolickiej Mszy Świętej:

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.86

Zachariasz Łyko by ośmieszyć katolicką Mszę Świętą ironizuje, przeciwstawia dwa wydarzenia, używając takich określeń: Jezus odprawia w wieczerniku mszę, celebruje ją w obrządku łacińskim i na dodatek w szatach liturgicznych, a na stole znajdują się relikwie starodawnych proroków. Chciał ośmieszyć i to zrobił. Taki miał przecież cel.

Zadajmy Adwentystom Dnia Siódmego pytanie; Co miał na sobie Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy, w czasie agonii w Getsemani, w momencie aresztowania Go w Ogrodzie Oliwnym, przed Trybunałem Sanhedrynu, stojąc przed Piłatem i niosąc krzyż na Kalwarię?

J 19, 23-24
BT
"Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: «Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć». Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty, a los rzucili o moją suknię. To właśnie uczynili żołnierze."

Czy katolicki kapłan sprawujący Mszę Świętą jest ubrany w marynarkę, strój sportowy? O jakim niebywałym przepychu pisze Zachariasz Łyko? Czy Adwentyści Dnia Siódmego wiedzą, jaka jest symbolika szat liturgicznych? Dlaczego żołnierze taką wagę przywiązali do tuniki, że nawet nie chcieli jej rozdzierać, tylko rzucili o nią losy? Jaką miała wartość?

"Alba wywodzi się z tuniki sięgającej do stóp, z długimi rękawami. W wiekach średnich przyozdabiano ją paskami, natomiast od wieku XVII - koronkami. Alba jest symbolem czystości naszej duszy ubogaconej łaską uświęcającą. „Szatą liturgiczną wspólną dla wszystkich szafarzy wyświęconych (biskup, prezbiter, diakon) i ustanowionych jakiegokolwiek stopnia (lektor, akolita) jest alba (...) Alby nie można zastępować komżą, nawet nałożoną na sutannę, wtedy gdy wkłada się ornat lub dalmatykę albo gdy zamiast ornatu czy dalmatyki używa się samej stuły (por. OWMR 336)." (zobacz)

Zadajmy Adwentystom Dnia Siódmego następne pytanie: czy podczas ich nabożeństwa wieczerzy Pańskiej, cytując słowa Pisma Świętego, korzystają z języków oryginalnych? Czy mówią po aramejsku czy może po grecku? Kto im powiedział, że w Wieczerniku tak właśnie wyglądała Ostatnia Wieczerza:

ADS

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.91

Oczywiście, że ceremoniał mszalny wywodzi się wprost od Chrystusa. Jeżeli są różnice, to tylko w formie zewnętrznej.


Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.91
Czy wiem w co wierzęCZY WIEM W CO WIERZĘ Czy wiem w co wierzęwyd.1993
"P r z e i s t o c z e n i e jest to jedyna w swoim rodzaju i cudowna przemiana całej substancji chleba w Ciało, a całej substancji wina w Krew Jezusa Chrystusa, podczas gdy postaci chleba i wina pozostają bez zmiany. W taki sposób Sobór Trydencki w 1551 roku wyraził chrześcijańską wiarę w przemianę zachodzącą w Eucharystii.

Sformułowanie to nie jest wyjaśnieniem tej przemiany, ale jakby sprecyzowaniem przedmiotu wiary. Jest odpowiedzią na pytanie, w co wierzymy wyznając, że Eucharystia jest Ciałem i Krwią Pańską.

Otóż wierzymy, że chleb i wino p r z e m i e n i a j ą   s i ę w Ciało i Krew Jezusa.

Co znaczy prze-istoczenie? Znaczy przemianę i s t o t y (inaczej: substancji) chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Każda rzecz posiada swoją istotę i swoją "postać" (zespół "przypadłości"). Istota jest tym, czym dana rzecz jest. Postać lub przypadłość to jej kształt, cechy, zachowania, czas i miejsce, w jakich rzecz się znajduje itp. W naturalny sposób dokonują się ustawiczne zmiany postaci (przypadłości) każdej rzeczy, ale ich istota nie zmienia się. Każdy człowiek np. zmienia swój wygląd, wykonuje różne czynności, przeżywa różne sytuacje, ale jest ciągle w istocie tym samym człowiekiem. Jeśli istota rzeczy ulega zmianie - to tylko razem ze swoją postacią: dzieje się to wówczas, gdy dana rzecz ulega zniszczeniu. Tymczasem w Eucharystii zachodzi przemiana istoty (substancji) chleba i wina, ale postaci chleba i wina pozostają bez zmian. Jest to możliwe tylko mocą Bożą.

Chociaż wyrażenia "przeistoczenie" nie znajdziemy w Piśmie świętym, to trudno inaczej określić to, co zachodzi w Eucharystii. Jezus Chrystus w czasie ostatniej wieczerzy, dając apostołom chleb, mówił: "To jest Ciało moje". A podając im wino, mówił: "To jest kielich Krwi mojej". Nie można inaczej rozumieć słów Jezusa, jak tylko, że to, co ma nadal postać chleba nie jest już w istocie chlebem, lecz Ciałem Pańskim, a to, co nadal ma postać wina, w istocie nie jest już winem, a Krwią Pańską. A zatem wierząc w Jezusowe słowa, wierzymy, że istota chleba i wina ulega przemianie w Ciało i Krew Jezusa, choć postaci chleba i wina pozostają bez zmiany. Następuje zatem - jak to określił Sobór Trydencki - przeistoczenie". (s.265-266)

Księga Malachiasza zapowiada składanie "ofiary czystej": jest to zapowiedź wolnej od wszelkiej skazy przyszłej ofiary czasów mesjańskich, Eucharystii. Kapłan podczas Mszy Świętej czyni to, co Pan Jezus nakazał w Wieczerniku:

Ml 1, 11 Mk 14, 22-24 Łk 22, 19-20
"Albowiem od wschodu słońca aż do jego zachodu
wielkie będzie imię moje między narodami,
a na każdym miejscu dar kadzielny będzie składany
imieniu memu i ofiara czysta.
Albowiem wielkie będzie imię moje między narodami - mówi Pan Zastępów."
"A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc: «Bierzcie, to jest Ciało moje».
Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy.
I rzekł do nich: «To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana."
"Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc:
«To jest Ciało moje, które za was będzie wydane:
to czyńcie na moją pamiątkę!»
Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc:
«Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana. "

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.91

Chrystus zstępuje:

J 6, 26nn
BT
"W odpowiedzi rzekł im Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Szukacie Mnie nie dlatego, żeście widzieli znaki, ale dlatego, żeście jedli chleb do sytości. Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy (...)
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu». Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze tego chleba!» Odpowiedział im Jezus: «Jam jest chleb życia. (...)
Jam jest chleb życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata"
Encyklopedia Katolickawyd.1985 Encyklopedia Katolickakol.1240
Zob. więcej:

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.91

Gdzie Zachariasz Łyko wyczytał, że podczas Mszy Świętej następuje "powtórzenie Ofiary Krzyża"? Eucharystia jest uobecnieniem Ofiary Krzyża. Chrystus umarł raz na Krzyżu i nie musi wiele razy umierać:

Hbr 9, 12 Hbr 10, 10
"ani nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego i osiągnął wieczne odkupienie." "Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze."
Ofiara
Sakramenty Koscioła Poznań 1998 Sakramenty Kosciołastr.175

Zobacz: cytaty

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.92

Z powyższych cytatów wcale tak nie wynika. Kapłan nie przewyższa Syna Bożego i nie stwarza Boga z niczego. Przeistoczenie nie dokonuje się własną mocą samego kapłana, lecz mocą Ducha Świętego:

O Mszy Świętej dla Ciebie Wyd.1990 zob. O Mszy Świętej dla Ciebiestr.44
Zobacz więcej:

Mszał Rzymski Mszał RzymskiPoznań 1986
Mszał Rzymskizob. Mszał Rzymskizob.
   Liturgia eucharystyczna
Mszał Rzymskizob.
Zobacz więcej:

Kim jest kapłan?

Zastępca Chrystusa - Wiecznego Kapłana
Chrystus jako Najwyższy i Wieczny Kapłan złożył najdoskonalszą ofiarę - Ofiarę Krzyża, oddając za nas życie.

"Mając więc arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary... Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo z wyjątkiem grzechu" (Hbr 4,14-15).

Pytania do tekstu:

kim jest Chrystus według tego fragmentu? (Arcykapłanem)
na czym polega kapłaństwo Jezusa? (na złożeniu ofiary ze swego życia)

Każdy kapłan jest zwykłym, grzesznym człowiekiem. Jest ustanowiony do składania darów i ofiar za grzechy. Staje się przez to podobny do Chrystusa Kapłana.

"Każdy bowiem arcykapłan z ludzi brany, dla ludzi bywa ustanawiany w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. I nikt sam nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga" (Hbr 5,1-4).

Pytania do tekstu:
kim jest arcykapłan obecnie? (zwykłym człowiekiem, wybranym z ludu)
do jakich celów jest ustanowiony? (do składania darów i ofiar za grzechy)
jak można otrzymać tę godność? (przez wezwanie Boga, powołanie) (KIM JEST DLA MNIE KAPŁAN?)

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.92 Kościół dogmatów i tradycjistr.92

Zachariasz Łyko "zapomniał" dodać w swoim komentarzu słowa "niejako" i "jakby". Może założył, że czytający nie zwrócą uwagi. Rzucą tylko okiem na cytat, a zapamiętają komentarz.

Katolicki Katechizm Ludowy Katolicki Katechizm LudowyWyd.1911 Katolicki Katechizm Ludowy
Katolicki Katechizm Ludowystr.25 Katolicki Katechizm Ludowystr.26
Katolicki Katechizm Ludowystr.27 Katolicki Katechizm Ludowystr.28

Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.94
Cyt.: "Po konsekracji na ołtarzu nie ma już chleba i wina ale prawdziwe Ciało i prawdziwa Krew Odkupiciela" - Tak! Taka jest nasza wiara.
Cyt.: "Czyżby tak olbrzymia władza została złożona w ręce kapłanów?" - Tak! Pan Jezus ustanowił podczas Ostatniej Wieczerzy dwa Sakramenty. Sakrament kapłaństwa i Eucharystii.

Jeżeli Zachariasz Łyko nie wierzy, dlaczego atakuje katolicką wiarę? Czyżby z bezradności?


Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.94

Oczywiście! Wierzymy słowom Jezusa, iż jest to rzeczywistość.


Kościół dogmatów i tradycji Kościół dogmatów i tradycjistr.94
Ks. Wincenty Granat ma rację, iż tak, a nie inaczej należy rozumieć słowa Pisma Świętego.

Kościół dogmatów i tradycjistr.95 Kościół dogmatów i tradycjistr.95

Skąd Zachariasz Łyko wie, w jaki sposób należy głębiej analizować wypowiedzi Chrystusa? Kto jemu powiedział, jak należy rozumieć Słowo Boże? Czy sam wpadł na takie, a nie inne rozumienie czy może otrzymał tę wiedzę od poprzedników w wierze? Jak daleko sięga ta wiedza? Dlaczego odnosząc się do słów Jezusa: "To jest Ciało moje" używa innych przenośnych znaczeń słowa "jest" i zestawia obok siebie?

Dlaczego UFAM Kościołowi? Dlaczego UFAM Kościołowi?
Szydłowiec - Kraków 2016
Dlaczego UFAM Kościołowi?
Dlaczego UFAM Kościołowi?str.73
Dlaczego UFAM Kościołowi?str.74
Dlaczego UFAM Kościołowi?str.75
nastepna część

Powrót do strony głównej
Opracował: Piotr Andryszczak
© 2007-2017